Marso 18, 2024
Lunes ng Ikalimang Linggo ng Kuwaresma
Mga Pagbasa para sa Araw na Ito
San Cirilo ng Jerusalem, Obispo at Pantas ng Simbahan—Opsiyonal na Paggunita
“Ang sinuman sa inyo na walang kasalanan ang siyang unang bumato sa kanya.” John 8:7
Makapangyarihan ang mga salitang ito na sinabi ni Hesus. Dinala kay Hesus ng mga mapanghusga at mapaghatol na Pariseo ang isang babaeng tila nahuli “sa mismong akto ng pangangalunya.” Makasalanan ba siya? Oo, tunay ngang makasalanan siya. Ngunit ang salaysay na ito ay hindi gaanong nakatuon sa kung siya ba ay makasalanan o hindi. Tungkol ito sa saloobin ni Hesus sa mga makasalanan kung ihahambing sa saloobin ng mga Pariseong nag-aakalang sila ay matuwid, mapanghusga, at mapaghatol.
Una sa lahat, tingnan natin ang babaeng ito. Siya ay napahiya. Nagkasala siya, nahuli, at iniharap sa lahat bilang isang makasalanan. Paano siya tumugon? Hindi siya nanlaban. Hindi siya patuloy na nagkaila. Hindi siya nagalit. Hindi siya gumanti. Sa halip, nanatili siyang nakatayo roon na hiyang-hiya, naghihintay sa kanyang parusa nang may pusong nagdadalamhati.
Ang pagkapahiya dahil sa sariling mga kasalanan ay isang matinding karanasang maaaring magbunga ng tunay na pagsisisi. Kapag nakatagpo tayo ng isang taong hayagang nagkasala at napahiya dahil sa kanyang kasalanan, dapat natin siyang pakitunguhan nang may habag. Bakit? Sapagkat ang dignidad ng tao ay laging nakahihigit sa kanyang kasalanan. Ang bawat tao ay nilikha sa larawan at wangis ng Diyos, at ang bawat tao ay nararapat sa ating habag. Kung ang isang tao ay nagmamatigas at ayaw kilalanin ang kanyang kasalanan (gaya ng mga Pariseo), kailangan ang isang banal na pagsaway upang matulungan siyang magsisi. Ngunit kapag ang isang tao ay nakadarama ng dalamhati at, gaya sa pagkakataong ito, nakararanas din ng pagkapahiya, handa na siyang tumanggap ng habag.
Sa pagsasabing “Ang sinuman sa inyo na walang kasalanan ang siyang unang bumato sa kanya,” hindi binibigyang-katwiran ni Hesus ang kasalanan ng babae. Sa halip, nililinaw Niya na walang sinumang may karapatang humatol sa kapwa. Wala ni isa. Kahit ang mga pinunong panrelihiyon. Para sa marami sa ating daigdig ngayon, mahirap isabuhay ang aral na ito. Karaniwan nang halos hindi mapigilan ng mga pangunahing balita sa midya ang paglalantad sa atin ng mga pinakanakagigitlang kasalanan ng iba. Palagi tayong natutuksong magalit nang matindi sa ginawa ng kung sino mang tao. Madali tayong umiling, humatol sa kanila, at ituring silang parang dumi. Sa katunayan, tila marami ngayon ang naniniwalang tungkulin nilang maging mga “tagapagbantay” laban sa bawat kasalanang maaari nilang mahalungkat sa iba.
Pagnilayan mo ngayon kung sino ang higit mong katulad: ang mga Pariseo o si Hesus. Makikisama ka ba noon sa mga taong nagnanais na batuhin ang babaeng ito na hiyang-hiya na? Paano naman ngayon? Kapag nababalitaan mo ang mga hayag na kasalanan ng iba, hinahatulan mo ba sila? O umaasa kang kahahabagan sila? Sikapin mong tularan ang mahabaging puso ng ating banal na Panginoon; at kapag dumating ang oras ng paghatol sa iyo, ikaw rin ay pagkakalooban ng masaganang habag.
Aking mahabaging Panginoon, hindi lamang ang aming kasalanan ang Iyong nakikita, kundi tumitingin Ka sa aming puso. Ang Iyong pag-ibig ay walang hanggan at kamangha-mangha. Nagpapasalamat ako sa habag na ipinakita Mo sa akin, at idinadalangin kong lagi kong matularan ang habag na iyon sa pakikitungo sa bawat makasalanan sa paligid ko. Hesus, nagtitiwala ako sa Iyo.
Ikadalawampu’t Siyam na Araw Mga Pagninilay:
40 Days in the Desert & 40 Days at the Cross
Nobena kay San Jose. Dinadasal mula Marso 10–18.
Higit pang mga Pagninilay sa Ebanghelyo
Mga Pagninilay sa Inaawit na Awa ng Diyos
Mga Pagninilay sa Banal na Kasulatan para sa Kuwaresma
Santo ng Araw – San Cirilo ng Jerusalem, Obispo at Pantas ng Simbahan
Mga Pagpipilian sa mga Pagbasa sa Misa
_-_Jesus_Christ_and_the_woman_taken_in_adultery.jpg){kind=link}