15 มิถุนายน 2024
วันเสาร์ สัปดาห์ที่ 10 เทศกาลธรรมดา
บทอ่านประจำวัน
ฟังภาษาอังกฤษ
พระเยซูเจ้าตรัสกับบรรดาศิษย์ว่า “ท่านทั้งหลายได้ยินคำกล่าวแก่บรรพบุรุษว่า อย่าสาบานเท็จ แต่จงปฏิบัติตามทุกสิ่งที่ท่านปฏิญาณไว้ต่อองค์พระผู้เป็นเจ้า แต่เรากล่าวแก่ท่านทั้งหลายว่า อย่าสาบานเลย…” มัทธิว 5:33–34
จุดประสงค์ของการสาบานคือเพื่อรับรองว่าถ้อยคำที่กล่าวนั้นเป็นความจริง บางครั้งการทำเช่นนี้ก็เป็นสิ่งที่ดีมาก ตัวอย่างเช่น ศีลศักดิ์สิทธิ์หลายประการมีการกล่าวคำปฏิญาณอย่างเปิดเผยเฉพาะพระพักตร์พระเจ้าและต่อหน้าพระศาสนจักร ในกรณีเหล่านี้ คำปฏิญาณเป็นการสาบานรูปแบบหนึ่งที่กระทำอย่างสง่า เพื่อเชื้อเชิญพระหรรษทานของพระเจ้าให้เข้ามาเสริมกำลังแก่คำปฏิญาณนั้น การทำเช่นนี้จึงเป็นหนทางในการเป็นพยานยืนยันความเชื่อของตนอย่างเปิดเผย และเป็นการแสดงออกว่าตนต้องการพระหรรษทานของพระเจ้าเพื่อจะซื่อสัตย์ต่อคำสัญญาที่ให้ไว้
ในพระวรสารวันนี้ พระเยซูเจ้ามิได้ตรัสถึงคำปฏิญาณ คำสาบาน และคำสัญญาที่ให้ไว้อย่างเปิดเผยในรูปแบบเหล่านี้ แต่พระองค์กำลังตรัสถึงการปฏิบัติของบางคนที่มักอ้างพระนามของพระเจ้าในการสาบานเพื่อยืนยันว่าสิ่งที่ตนพูดเป็นความจริง ปัญหาของการทำเช่นนี้คือ เป็นการนำสิ่งที่สง่าและศักดิ์สิทธิ์มาทำให้กลายเป็นเรื่องธรรมดาอย่างไม่ใส่ใจ เราไม่จำเป็นต้อง “สาบานต่อพระเจ้า” ในทุกเรื่องที่พูด
ประการแรก หากใครรู้สึกว่าจำเป็นต้องอ้างพระนามของพระเจ้าอยู่เสมอเพื่อให้ผู้อื่นเชื่อว่าถ้อยคำของตนเป็นความจริง ก็เป็นไปได้มากว่าเขาทำเช่นนั้นเพราะกำลังต่อสู้กับความไม่ซื่อสัตย์ของตน การสาบานเป็นประจำดูเหมือนตั้งอยู่บนข้อสมมติที่ว่ามนุษย์มีแนวโน้มจะพูดเท็จ ด้วยเหตุนี้ การมีปฏิสัมพันธ์กับผู้อื่นในชีวิตประจำวันโดยตั้งต้นจากข้อสมมตินี้จึงไม่ใช่แนวทางที่พึงประสงค์ ตรงกันข้าม ในฐานะคริสตชน เราต้องพยายามให้ความสัตย์จริงเป็นท่าทีพื้นฐานของจิตใจ พระเยซูเจ้าทรงสรุปคำสอนในพระวรสารตอนนี้ว่า “เมื่อท่านพูดว่า ‘ใช่’ ก็ให้หมายความว่า ‘ใช่’ เมื่อพูดว่า ‘ไม่’ ก็ให้หมายความว่า ‘ไม่’ สิ่งที่เกินไปจากนี้มาจากมารร้าย” กล่าวอีกนัยหนึ่ง จงพยายามเป็นคนที่ซื่อสัตย์และซื่อตรงอย่างแท้จริง จงจริงใจในการติดต่อสัมพันธ์ทุกอย่าง และอย่าเริ่มต้นด้วยข้อสมมติว่ามีความไม่ซื่อสัตย์ จงเริ่มต้นด้วยความตั้งใจที่จะซื่อสัตย์และจริงใจอย่างเต็มที่ เพียงเท่านี้ก็เพียงพอแล้ว
นอกจากนี้ หากใครใช้ชีวิตแต่ละวันโดยสาบานแล้วสาบานอีก อ้างพระนามของพระเจ้าเพื่อยืนยันความจริงทุกครั้ง ก็จะทำให้ความสง่าของการสาบานในโอกาสพิเศษไม่กี่ครั้งที่เป็นการปฏิบัติอันดีและศักดิ์สิทธิ์ลดน้อยลง การกล่าวคำปฏิญาณอย่างเปิดเผย เช่น คำปฏิญาณในการสมรส หรือการให้คำสัญญาอย่างเปิดเผย เช่น ที่บรรดาพระสงฆ์กระทำนั้น มีลักษณะเฉพาะและสง่า การรื้อฟื้นความเชื่อของเราอย่างเปิดเผยภายในพระศาสนจักร การกล่าวคำสาบานเมื่อเริ่มรับผิดชอบตำแหน่งหน้าที่สาธารณะบางอย่าง หรือโอกาสอื่นใดในการสาบานที่มีความสง่าเป็นพิเศษ ควรถือเป็นโอกาสพิเศษ ดังนั้น คำมั่นสัญญาในชีวิตประจำวันของเราจึงควรเป็นเพียงผลจากความซื่อสัตย์และความซื่อตรงของเราในฐานะบุคคล
วันนี้ จงไตร่ตรองถึงแนวทางที่ท่านดำเนินชีวิตด้วยความซื่อสัตย์และความจริงใจในแต่ละวัน ท่านใช้ชีวิตในแต่ละวันโดยมีเป้าหมายที่จะดำเนินชีวิตในความจริง พูดความจริง และแสวงหาความจริงหรือไม่? ท่านซื่อสัตย์ต่อผู้อื่น โดยพยายามสื่อสารกับพวกเขาอย่างดีและชัดเจนหรือไม่? จงพิจารณาคำถามเหล่านี้ และตระหนักว่าความซื่อตรงภายในจิตใจจำเป็นต้องอาศัยคุณธรรมแห่งความซื่อสัตย์และความจริงใจเหล่านี้ จงแสวงหาความซื่อตรงนั้น แล้วผู้อื่นจะได้รับประโยชน์เมื่อพวกเขาไว้วางใจท่านมากขึ้นในทุก ๆ วัน
ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า พระองค์ทรงเป็นบ่อเกิดแห่งความจริงทั้งมวล และพระองค์ทรงเป็นองค์ความจริงเอง โปรดทรงช่วยให้ข้าพเจ้าเป็นเครื่องมือแห่งความจริงนั้นในทุกสิ่งที่ข้าพเจ้าพูดและทำในแต่ละวัน ข้าพเจ้าเลือกพระองค์และพระประสงค์อันศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์เสมอ และข้าพเจ้าเลือกที่จะเป็นเครื่องมือของพระองค์ให้ทุกคนได้เห็น ข้าแต่พระเยซูเจ้า ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์
บทไตร่ตรองเรื่องพระเมตตาของพระเจ้า
บทไตร่ตรองพระคัมภีร์สำหรับเทศกาลธรรมดา
บทอ่านทางเลือกสำหรับพิธีบูชาขอบพระคุณ
