Linggo, Marso 18, 2018
Ikalimang Linggo ng Kuwaresma, Taon B
(Para sa Pagninilay para sa Taon A, pindutin dito o mag-scroll pababa)
San Cirilo ng Herusalem, Obispo at Pantas ng Simbahan – Opsiyonal na Paggunita

“Amen, amen, sinasabi ko sa inyo: kung hindi mahuhulog sa lupa at mamamatay ang isang butil ng trigo, mananatili lamang itong isang butil ng trigo; ngunit kung mamamatay ito, mamumunga ito nang sagana.” Juan 12:24
Para sa karamihan, hindi naman karaniwang kaaya-ayang isipin ang kamatayan. Kaya paano natin ito dapat tingnan?
Una sa lahat, sa literal na kahulugan, ang kamatayan ay ang paglipat mula sa mundong ito tungo sa kabilang buhay. Kapag dumating ang ating oras ayon sa kalooban ng Diyos, dapat natin itong tanggapin nang maluwag sa loob at sabik na asamin ang lubos na pakikibahagi sa buhay ng Diyos.
Ngunit iba ang antas ng kamatayang tinutukoy sa bahaging ito ng Kasulatan. Dapat nating makita ang ating sarili sa butil ng trigo, na hindi ganap na nagiging kung ano ang maaari nitong kahinatnan maliban kung mahulog ito sa lupa at mamatay. Sa likas na pangyayaring iyon, naitatanim ito sa matabang lupa, tumutubo, at namumunga nang sagana ng mabubuting bunga.
Paano natin makikita ang ating sarili sa likas na pangyayaring ito? Sa kusang pagtanggap sa pagkamatay sa sarili, upang maitanim tayo sa matabang lupa ng biyaya ng Diyos at mamunga nang sagana ng mabubuting bunga.
Ang pagkamatay sa sarili ay nangangahulugang pagtalikod sa lahat ng pagkamakasarili sa buhay. Una, dapat nating talikuran ang lahat ng sinasadyang makasariling gawain, ngunit dapat din nating talikuran maging ang pagkamakasariling hindi natin sinasadya. Ano ang “pagkamakasariling hindi sinasadya”?
Ang pagkamakasariling hindi sinasadya ay tumutukoy sa lahat ng bagay sa buhay na pinanghahawakan at kinakapitan mo dahil lamang gusto mong mapasaiyo ang mga ito. Maaaring kabilang dito maging ang mabubuting bagay, gaya ng isang ugnayang may pagmamahalan. Hindi ibig sabihin nito na dapat nating talikuran ang mabubuting bagay sa buhay, gaya ng mga ugnayang may pagmamahalan. Sa halip, hindi tayo dapat kumapit sa anumang bagay, kahit mabuti ito, dahil sa makasariling hangarin. Ang tunay na pag-ibig na inspirado ng Diyos ay hindi kailanman kumakapit para sa sariling kapakanan ni naghahanap ng sariling pakinabang; ang tanging hangad nito ay ang ikabubuti ng minamahal. Ito ang pinakadalisay na paraan ng pagkamatay sa sarili na maisasabuhay natin. Kapag isinasabuhay natin ang ganitong uri ng pag-ibig, na lubos na nagpapakawala nang walang pag-iimbot, pumapasok ang Diyos sa ating buhay at sa bawat kalagayang hinaharap natin, at nagbubunga Siya roon ng saganang kabutihan. Ang kaloob na ito ay higit na makapangyarihan kaysa sa anumang magagawa natin sa sarili nating lakas, sapagkat bunga ito ng lubos na pagkamatay sa sarili na binabago ng Diyos tungo sa bagong buhay.
Pagnilayan mo ngayon ang pagtawag sa iyo na mamatay. Una, pagnilayan mo ang literal na kamatayang daranasin mo balang araw sa paglisan mo sa mundong ito. Huwag mong katakutan ang sandaling iyon; sa halip, tingnan mo ito bilang isang maluwalhating paglipat tungo sa kaganapan ng buhay. Ikalawa, humanap ka ng mga paraan upang mamatay sa iyong sarili dito at ngayon. Tukuyin mo ang mga tiyak na hakbang na magagawa mo bilang tugon sa pagtawag ng Diyos sa iyo na mamatay sa ganitong paraan. Alamin mong sa paggawa nito ay may maluluwalhating kaloob ng bagong buhay na naghihintay sa iyo.
Panginoon, buong-buo kong iniaalay ang aking sarili sa Iyo at sa Iyong banal na kalooban bilang handog. Pinipili kong mamatay sa sarili upang makapagluwal Ka ng bagong buhay mula sa pagsukong ito na walang pag-iimbot. Tanggapin Mo ako, mahal kong Panginoon, at gawin Mo sa akin ang anumang loobin Mo. Hesus, nagtitiwala ako sa Iyo.
40 Araw sa Paanan ng Krus – Pagninilay Bilang 31 – “Ngayon ay Makakasama Kita sa Paraiso”
Santo para sa Araw na Ito – San Cirilo ng Herusalem
Humayo Tayo at Mamatay na Kasama Niya
Ikalimang Linggo ng Kuwaresma, Taon A
(Tandaan: Maaari ring gamitin ang Ebanghelyong ito sa mga Taon B & C kapag may mga Pagsusuri)
San Cirilo ng Herusalem, Obispo at Pantas ng Simbahan – Opsiyonal na Paggunita

Kaya sinabi ni Tomas, na tinatawag na Didimo, sa mga kapwa niya alagad, “Pumunta rin tayo upang mamatay na kasama niya.” Juan 11:16
Napakaganda ng sinabi niyang ito! Mahalagang maunawaan ang mga pangyayari sa likod nito. Sinabi ito ni Tomas matapos sabihin ni Hesus sa Kanyang mga Apostol na aakyat Siya sa Jerusalem dahil may sakit at malapit nang mamatay ang kaibigan Niyang si Lazaro. Sa pagpapatuloy ng salaysay, namatay nga si Lazaro bago pa makarating si Hesus sa bahay nito. Siyempre, alam natin ang wakas ng kuwento: muling binuhay ni Hesus si Lazaro. Ngunit sinikap ng mga Apostol na pigilan si Hesus na pumunta sa Jerusalem dahil alam nilang marami roon ang matindi ang galit sa Kanya at gustong pumatay sa Kanya. Gayunman, nagpasiya pa ring pumunta si Hesus. Sa ganitong kalagayan sinabi ni San Tomas sa iba, “Humayo rin tayo at mamatay na kasama niya.” Muli, napakaganda ng sinabi niyang ito!
Kapansin-pansin ang sinabi ni Tomas dahil waring sinabi niya ito nang may tatag ng loob na tanggapin ang anumang naghihintay sa kanila sa Herusalem. Tila alam niyang sasalubungin si Hesus ng pagtutol at pag-uusig. At tila handa rin siyang harapin ang pag-uusig na iyon at ang kamatayan kasama ni Hesus.
Siyempre, kilala si Tomas bilang ang nag-alinlangan. Matapos ang kamatayan at Muling Pagkabuhay ni Hesus, tumanggi siyang tanggapin na talagang nakita ng ibang mga Apostol si Hesus. Ngunit bagaman kilala siya sa kanyang pag-aalinlangan, huwag nating kaligtaan ang tapang at matatag na pasiya niya noong sandaling iyon. Noon, handa siyang sumama kay Hesus sa pagharap sa pag-uusig at kamatayang sasapitin Niya. Handa pa nga siyang harapin ang sarili niyang kamatayan. Bagaman tumakas din siya nang dakpin si Hesus, pinaniniwalaang nagpunta siya kalaunan sa India bilang misyonero, at doon nga siya namatay bilang martir.
Dapat tayong tulungan ng talatang ito na pagnilayan kung handa tayong humayo kasama ni Hesus at harapin ang anumang pag-uusig na maaaring naghihintay sa atin. Kailangan ng tapang upang maging Kristiyano. Maiiba tayo sa iba. Hindi tayo babagay sa kulturang nakapaligid sa atin. At kapag tumanggi tayong makiayon sa takbo ng ating panahon, malamang na makaranas tayo ng pag-uusig sa iba’t ibang paraan. Handa ka ba roon? Handa mo ba itong tiisin?
Dapat din nating matutuhan kay Santo Tomas na kahit mabigo tayo, maaari tayong magsimulang muli. Handa si Tomas, ngunit tumakas siya nang makita niya ang pag-uusig. Nauwi siya sa pag-aalinlangan, ngunit sa huli ay buong tapang niyang isinabuhay ang kanyang pasyang humayo at mamatay kasama ni Hesus. Hindi ang dami ng ating pagkabigo ang mahalaga, kundi kung paano natin tatapusin ang takbuhin.
Pagnilayan mo ngayon ang matatag na pasiya sa puso ni San Tomas, at mula rito ay suriin mo ang sarili mong paninindigan. Huwag kang mag-alala kung hindi mo ito mapanindigan; maaari kang bumangon at sumubok muli. Pagnilayan mo rin ang huling pasiyang pinanindigan ni San Tomas nang mamatay nga siya bilang martir. Piliin mong tularan siya, at mapabibilang ka rin sa mga banal sa Langit.
Panginoon, nais kong sumunod sa Iyo saan Mo man ako akayin. Bigyan Mo ako ng matatag na loob na lumakad sa Iyong mga landas at tularan ang tapang ni San Tomas. Kapag nabigo ako, tulungan Mo akong bumangon at muling magpasiya na sumunod sa Iyo. Minamahal Kita, mahal kong Panginoon; tulungan Mo akong mahalin Ka sa pamamagitan ng aking buong buhay. Hesus, nagtitiwala ako sa Iyo.
40 Araw sa Paanan ng Krus – Pagninilay Bilang 31 – “Ngayon ay Makakasama Kita sa Paraiso”
Santo para sa Araw na Ito – San Cirilo ng Herusalem



