Tagalog

Pag-aalay ng Iyong Buhay

Linggo, Mayo 6, 2018

Ikaanim na Linggo ng Pasko ng Pagkabuhay, Taon B

Mga Pagbasa Ngayon

Lahat ng mga Santo para sa Araw na Ito

Flickr: Waiting for the Word

“Walang sinumang may pag-ibig na hihigit pa rito: ang ialay ang sariling buhay para sa mga kaibigan.” Juan 15:13

Kadalasang nauunawaan ang pag-ibig bilang matinding damdamin o emosyon para sa ibang tao. Kapag malakas ang pagkahumaling ng isang tao sa isang tao o bagay, sinasabi niyang “mahal niya iyon.” Ngunit pag-ibig nga ba ito? Ito ba ang pag-ibig sa pinakatunay na kahulugan nito? Hindi talaga. Tiyak na may bahagi ang damdamin sa pag-ibig, ngunit hindi ito nakasalig sa emosyon o damdamin.

Kung gayon, ano ang pag-ibig? Ang pag-ibig ay isang pagpili. Higit na tiyak, gaya ng ipinakikita ni Hesus sa sipi ng Ebanghelyo sa itaas, ang pag-ibig ay ang pagpiling “ialay ang sariling buhay para sa mga kaibigan.”

Maraming ipinahihiwatig ang pag-aalay ng ating buhay. Una, ipinakikita nito na ang pag-ibig, sa likas na katangian nito, ay ang buong pagbibigay ng sarili. Hindi maaaring ialay ang buhay nang kalahati lamang. Maaaring inialay mo ang buhay mo o hindi. Ipinakikita nito na ang pag-ibig, upang maging pag-ibig sa pinakatunay na kahulugan nito, ay nangangailangan ng ganap na pagtatalaga ng 100% ng iyong buhay.

Ipinakikita rin ng siping ito na ang pag-ibig ay may kaakibat na sakripisyo. Malinaw na ipinakikita ng pag-aalay ng iyong buhay na ang pag-ibig ay humihingi ng isang uri ng pagkamatay sa sarili. Hinihingi nitong unahin natin ang kapwa, na inuuna ang kanilang mga pangangailangan kaysa sa atin. Nangangailangan ito ng tunay na sakripisyo at ng hindi pag-una sa sarili.

Iniaalay natin ang ating buhay para sa iba sa maraming paraan. May maliliit at may malalaki. Higit sa lahat, dapat nating linangin ang malalim na malasakit sa kabutihan ng bawat tao. Kapag ibinaling natin sa iba ang ating mga mata at puso, magsisimula tayong makatuklas ng di-mabilang na paraan upang ialay ang ating buhay para sa kanila. Ang maliliit na gawa ng kabutihan, mga salitang nagpapalakas ng loob, pakikinig nang may malasakit, pagtulong sa isang gawain, at iba pa ay ilan sa maliliit na paraan ng pagbibigay natin ng ating sarili araw-araw. Kabilang naman sa mas malalaking gawa ang buong-tapang na pagpapatawad, pagmamahal kahit wala tayo sa loob na magmahal, pagpapakita ng awa kahit tila hindi ito karapat-dapat tanggapin ng isang tao, at pagsisikap na makasama at masuportahan siya kahit wala tayong oras sa dami ng ating ginagawa.

Ang buod nito: kapag ibinibigay natin ang ating sarili hanggang sa masaktan tayo, bawat sakripisyo natin, maliit man o malaki, ay nagiging pagpapala para sa kanila at maluwalhating gantimpala para sa atin. Ang buhay na may pagsasakripisyo ay nagbibigay ng kaganapan sa maraming paraan, at sa huli, ito ang buhay na nilikha tayo upang isabuhay.

Pagnilayan mo ngayon kung gaano mo lubos na iniaalay ang iyong buhay para sa iba, nang walang itinitira para sa sarili. Huwag kang mag-atubiling italaga ang iyong sarili sa ganito kalalim na pag-ibig. Sa ganap na pagbibigay ng iyong sarili, matatagpuan mo ang iyong sarili at matutuklasan ang presensya ng ating Banal na Panginoon.

Panginoon, tulungan Mo akong unahin ang iba. Tulungan Mo akong magmahal hanggang sa masaktan ako. At sa sakripisyong iyon na bunga ng pag-ibig, tulungan Mo akong matuklasan ang pag-ibig sa Iyo mismong banal na puso. Hesus, nagtitiwala ako sa Iyo.

Higit Pa>>>