Linggo, Hulyo 8, 2018
Ika-14 na Linggo sa Karaniwang Panahon
Lahat ng mga Santo para sa Araw na Ito

Sinabi sa kanila ni Hesus, “Ang isang propeta ay pinararangalan saanman maliban sa sarili niyang bayan, sa piling ng sarili niyang mga kamag-anak, at sa sarili niyang tahanan.” Kaya wala siyang nagawang anumang makapangyarihang gawa roon, maliban sa pagpapagaling sa ilang maysakit sa pamamagitan ng pagpapatong ng kanyang mga kamay sa kanila. Nagtaka siya sa kawalan nila ng pananampalataya. Marcos 6:4-6
Nakadidismaya ang pakikipagtagpo ni Hesus sa sarili niyang mga kamag-anak sa sarili niyang bayan. Namangha sila sa kanyang karunungan at sa mga makapangyarihang gawa niya. Ngunit sa kabila ng paghanga nila sa kanya, “natisod sila sa kanya.” Natisod sila dahil hindi nila maunawaan kung paanong ang isang taong kilalang-kilala nila, isa sa sarili nilang mga kamag-anak, ay maaaring maging natatangi. Hinayaan nilang maging hadlang sa pananampalataya nila kay Hesus at sa pagkagalak sa kanyang kadakilaan ang pagiging malapit nila sa kanya at ang pagkakilala nila sa kanya.
Hindi natin tuwirang nararanasan ang ganitong pakikibaka. Wala sa atin ang nagmula sa sariling bayan ni Hesus o kabilang sa Kanyang angkan sa pamamagitan ng ugnayan sa dugo. Ngunit maaari pa rin tayong mahulog sa bitag ng pagtanggi kay Hesus na naroroon sa mga taong pinakamalapit sa atin, sa loob ng ating sariling pamilya at sa piling ng ating malalapit na kaibigan.
Ang paghihirap na ito na naranasan ni Hesus ay nagpapakita ng ating pagkahilig na tingnan ang mga taong pinakamalapit sa atin nang hindi sa mga mata ng pananampalataya. Bagaman mali ang naging paghatol kay Hesus, kung minsan ay hinahatulan natin ang mga taong malapit sa atin dahil sa kanilang mga kasalanan o maging dahil sa ating maling pagkaunawa sa kanilang mabubuting gawa. Nakikita mo ba ang iyong kapwa sa liwanag ng katotohanan? Nagagawa mo rin bang tumingin nang lampas sa mga kahinaan at kasalanan ng iba at makita ang presensya at biyaya ng Diyos na buhay sa kanilang buhay? Nakikita mo ba ang kanilang kabutihan at hinahayaan ang Diyos na mangusap sa iyo sa pamamagitan ng mga taong pinakamalapit sa iyo? Maaaring mas mahirap ito kaysa sa inaakala natin.
Kung nangyari ito kay Hesus, mangyayari rin ito sa ating mga pamilya. Ang aral na dapat nating matutuhan dito ay ang pagkilala sa tuksong makita lamang ang negatibo sa buhay ng mga taong pinakamalapit sa atin. Kung mapagtatagumpayan natin ang tuksong iyon, maitutuon natin ang ating pansin sa presensya ng Diyos na buhay sa kanilang buhay. Ito ang dapat na una at pangunahing hangarin nating matuklasan sa bawat araw.
Pagnilayan mo ngayon kung gaano mo nakikita ang presensya ng Diyos sa mga taong pinakamalapit sa iyo. Kung nahihirapan kang gawin ito, kilalanin mo ito bilang isang tuksong tinatawag kang mapagtagumpayan. Ang pagtuklas sa buhay na presensya ng Diyos sa mga taong nakapaligid sa iyo ay tutulong sa iyong lumago sa pagmamahal sa kanila at sa Diyos.
Panginoon, tulungan Mo akong makita Ka sa buhay ng mga taong pinakamalapit sa akin. Tulungan Mo akong magalak sa Iyong presensya at lumago sa pagmamahal sa kapwa at sa Iyo habang nakikita Kitang kumikilos sa buhay nila. Hesus, nagtitiwala ako sa Iyo.


