Abril 2, 2021
Biyernes Santo ng Pagpapakasakit ng Panginoon

Ama, sa Iyong mga kamay ay ipinagkakatiwala ko ang aking espiritu. Lucas 23:46
Isa sa pinakamalalim at pinakanakapagbabagong panalangin na maaari nating sambitin ang ibinibigay sa atin ngayon bilang tugon sa ating Salmo: “Ama, sa Iyong mga kamay ay ipinagkakatiwala ko ang aking espiritu.” Siyempre, binigkas ng ating Panginoon ang mga salitang ito habang nakabayubay Siya sa Krus at malapit nang malagutan ng hininga. Ngunit umalingawngaw rin ang mga salitang ito sa buong buhay ni Hesus sa lupa, at patuloy silang umaalingawngaw mula sa banal na puso ng ating Panginoon sa Langit magpakailanman. “Ama, sa Iyong mga kamay ay ipinagkakatiwala ko ang aking espiritu.”
Ito ay panalangin ng pagsuko sa ganap na kalooban ng Ama sa Langit, ang kaisa-isang misyon ni Hesus habang namumuhay Siya sa lupa. Ang tanging layunin Niya ay tuparin ang kalooban ng Ama, at ginawa Niya ito sa patuloy na pagsuko ng Kanyang buhay sa Ama. Ngunit ang pagsuko ni Hesus sa Ama sa Langit ay hindi nagtapos sa Kanyang pagkamatay sa Krus. Ang pagsuko Niya sa Ama ay isang walang hanggang katotohanan. Patuloy Niyang ibinibigay ang Kanyang sarili sa Ama nang may ganap na pag-ibig. Ito ang Langit. Ang Langit ay ang walang hanggang pagkakaisa ng Kabanal-banalang Santatlo. Ito ang walang hanggang pagbibigay ng Ama ng Kanyang sarili sa Anak at ng Anak ng Kanyang sarili sa Ama. Sa ganap na pagbibigayan at pagtanggap na ito ng pag-ibig sa pagitan ng Ama at ng Anak, nagmumula sa Kanilang dalawa ang Espiritu Santo.
Gunigunihin mo ang tugon ng Ama sa Anak habang dinarasal ng Anak ang panalanging ito mula sa Krus. Bagaman hindi nakatala sa Banal na Kasulatan ang tugon ng Ama, makatitiyak tayong lubos Niyang tinanggap ang Anak at tinugon ang pag-aalay Nito ng sarili sa pamamagitan ng pag-aalay din ng Kanyang sarili. Sa pamamagitan ng panalanging iyon, tinanggap ng Ama ang Kanyang walang hanggang Anak at ang sukdulang sakripisyo ng buhay ng Anak sa lupa para sa kaligtasan ng sanlibutan. Gumanti ng pag-aalay ang Ama sa pamamagitan ng pagbibigay sa Anak, sa kalikasan Nito bilang tao, ng ganap na kaloob ng Kanyang mismong sarili. Bagaman ang Ama at ang Anak ay lagi nang ganap na iisa, ang panalanging ito mula sa Krus ay naging pagpapakita sa lupa ng banal na pagkakaisang ito.
Bagaman ang walang hanggang katotohanang ito ng Pag-ibig ng Ama, ng Anak at ng Espiritu Santo ay isang malalim na hiwaga ng ating pananampalataya, isa rin itong hiwagang dapat nating sikaping unawain nang malalim at bahaginan. Ang Langit ay ang pakikibahagi natin magpakailanman sa ganap na pag-ibig na ito. Ang panalangin ni Hesus sa Krus ang ganap na panalanging maaari nating dasalin sa buong buhay natin upang makapasok na tayo sa walang hanggang katotohanang iyon dito at ngayon, at maihanda ang ating sarili na makibahagi sa walang hanggang pagkakaisang ito magpakailanman.
Ngayong Biyernes Santo, habang pinagmamasdan mo si Hesus na nakapako sa Krus at pinagninilayan ang Kanyang malupit na paghihirap at pagkamatay sa lupa, sikapin mong makita, higit pa sa Kanyang pagdurusa bilang tao, ang Kanyang ganap na pagsuko. Sikapin mong makita na ang pagkamatay ng Kanyang katawan ay walang iba kundi isang gawa ng ganap na pag-ibig sa Ama, isang gawang inaanyayahan tayong bahaginan. Ngayong araw, pagnilayan mo nang may pananalangin ang magandang panalanging ito ni Hesus: “Ama, sa Iyong mga kamay ay ipinagkakatiwala ko ang aking espiritu.” Bigkasin mo ito nang paulit-ulit. Dasalin mo ito nang dahan-dahan at may pagninilay. Damhin mo ang bawat salita. Gawin mo itong sarili mong panalangin. Hayaang magmula ito sa kaibuturan ng iyong espiritu. Gawin mo itong pagpapahayag ng iyong pag-ibig sa Diyos upang mahayag ang Espiritu Santo sa iyong buhay. Gamitin mo ang panalanging ito upang ipakita ang iyong pag-ibig sa Ama, upang lalo mo Siyang maging Ama. Gamitin mo ang panalanging ito bilang paraan ng pakikiisa sa walang hanggang Anak. Bigkasin mo ito kasama Niya, sa Kanya at sa pamamagitan Niya. Sikapin mong maging kaisa ng ating Panginoon habang inihahayag Niya ang Kanyang pakikiisa sa Ama at sa Espiritu Santo. Makibahagi ka sa Kanilang banal na buhay. Kung gagawin mo ito mula sa kaibuturan ng iyong pagkatao, makatitiyak kang tatanggapin ka ng ating Ama sa Langit gaya ng pagtanggap Niya sa Kanyang Anak. At ang Ama at ang Anak, kasama ng Espiritu Santo, ay ipagkakaloob sa iyo ang kaloob ng Kanilang buhay bilang Santatlo.
Ama sa Langit, sa Iyong mga kamay ay ipinagkakatiwala ko ang aking espiritu. Habang pinagmamasdan ko ang krusipiho at nakikita ang Iyong walang hanggang Anak na nakatingala sa Iyo sa Langit, nakikiisa ako sa Kanyang walang hanggang pagsuko sa Iyo. Panginoon kong Hesus, akayin Mo akong makibahagi sa Iyong pagsuko at tulungan Mo akong gawing sarili kong panalangin ang Iyong ganap na panalangin. Iniibig Kita, Kabanal-banalang Santatlo, at idinadalangin kong makibahagi ako sa walang hanggang katotohanan ng Iyong pag-ibig. Hesus, nagtitiwala ako sa Iyo.
Unang Araw: Nobena bilang paghahanda sa Linggo ng Banal na Awa
Pagninilay at panalangin para sa Biyernes Santo
Rosaryo – Mga Misteryo ng Hapis (na may mga sipi mula sa Banal na Kasulatan)
Babasahin para sa Biyernes Santo
Sa Araw na Ito ay Makakasama Kita
Tula para sa Mahal na Araw
Ang Panalangin ng Magsasaka ng Efeso
Tula para sa Mahal na Araw
Panalangin sa Harap ng Krusipiho
Panalangin para sa mga Nasa Purgatoryo
Isang Koronilya upang Hingin ang Awa na Makapagpatawad sa Kapwa
Mga Pang-araw-araw na Pagninilay sa Banal na Awa
Litanya ng Banal na Awa ni Santa Faustina
Panalangin para sa Taon ng Awa
Santo ng Araw – San Francisco ng Paola, Ermitanyo
(Hindi ipinagdiriwang bilang liturhikong paggunita sa taong ito dahil tumapat ito sa Biyernes Santo)
Mga Pagpipilian sa mga Pagbasa sa Misa
Mga tampok na larawan sa itaas: Pagpapako sa Krus, likha ni Giotto di Bondone
Maghanda para sa Pasko ng Pagkabuhay!

Mga Pang-araw-araw na Pagninilay na Katoliko:
Panahon ng Pasko ng Pagkabuhay 2021
Mga Pang-araw-araw na Pagninilay sa Banal na Awa:
365 Araw na Kasama si Santa Faustina




