Hulyo 16, 2022
Sabado ng Ikalabinlimang Linggo sa Karaniwang Panahon
Mga Pagbasa para sa Araw na Ito
Mahal na Birhen ng Bundok Carmelo—Paggunita na Maaaring Ipagdiwang

Lumabas ang mga Pariseo at nagsanggunian kung paano nila maipapapatay si Jesus. Matthew 12:14
Kung talagang maglalaan ka ng panahon upang pag-isipan ito, nakakagulat, nakalulungkot, at nakatitisod pa nga ito. Dito, ang mga pinunong panrelihiyon noong panahong iyon ay aktibo, sadya, at maingat na nagpaplanong patayin ang Tagapagligtas ng sanlibutan. Ang mismong dapat sana nilang pinaghahandaan at inaasam ay naging tudlaan ng kanilang masamang hangarin, poot, at sukdulang pag-uusig.
Nakakagulat ito kaya nararapat tayong makadama ng matinding kalungkutan sa kanilang mga ginawa. Ngunit ang pagkalungkot sa kanilang mga ginawa ay hindi nangangahulugang kailangan tayong mahulog sa di-makatwirang galit, kawalang-pag-asa, o paghahangad ng paghihiganti. Ang pagkalungkot sa masasamang ginawa ng mga Pariseo ay isa talagang anyo ng pagmamahal sa kanila, sapagkat ang matinding kalungkutan sa kanilang mga ginawa ay isang paraan ng pagtawag sa kanila na magsisi.
Totoo, nangyari ito maraming taon na ang nakalipas, at wala na sa piling natin ang mga Pariseong gumawa nito nang may maingat na pagpaplano at masamang hangarin. Gayunman, patuloy na inuusig si Jesus sa maraming paraan, at kung minsan ay matatagpuan pa ang pag-uusig na ito sa mga nag-aangking Kristiyano at maging sa mga namumuno sa ating Simbahan at sa daigdig.
Sa praktikal na pananaw, maaaring maiugnay nating lahat, sa ilang paraan, ang sarili nating karanasan sa pagbabalak at pagpaplano ng pag-uusig kay Jesus. Malamang na hindi natin nararanasan ang ganitong masamang hangarin sa tindi ng naranasan ni Jesus, ngunit malamang na naranasan na nating lahat ito sa iba’t ibang antas.
Nakalulungkot na kapag lubusan nating itinalaga ang ating sarili kay Cristo at sa Kanyang misyon, madalas tayong nagiging tudlaan ng diyablo. At napakadalas, nararanasan natin ang mga palaso ng diyablo mula sa mga taong dapat sana ay pinakamatibay nating mga tagasuporta. Kaya kung ito ang nararanasan mo sa anumang paraan, huwag kang matisod o labis na mayanig. Nararapat lamang na malungkot ka dahil dito, ngunit huwag mong hayaang humantong ito sa di-makatwirang pag-iisip o pagkilos. Bahagi ng pagsunod kay Cristo ang pag-uusig. Nangyari ito kay Jesus kaya dapat nating asahan na mangyayari rin ito sa atin.
Pagnilayan mo ngayon kung paano mo hinaharap ang pananakit at masamang hangarin ng iba. Hindi ikaw ang binigyan ng karapatang humatol o kumondena. Ngunit tinatawag kang makadama ng kalungkutang tulad ng nadama ni Jesus. Ang kalungkutang ito ay isang banal na kalungkutang binabanggit sa mga Mapapalad. Ito ay kalungkutang magbibigay sa iyo ng kakayahang tanggihan ang mga kamaliang nakakaharap mo at lumago sa pagtitiyaga at katatagan.
Panginoon kong nagdadalamhati, kapag nadarama kong kinukutya o inuusig ako ng iba, tulungan Mo akong manatiling matatag sa aking pananampalataya at, lalo na, sa aking pag-ibig sa kapwa. Tulungan Mo akong hayaang palakasin ako ng banal na kalungkutan upang patuloy akong umasa at magpatuloy sa misyong ibinigay Mo sa akin. Jesus, nagtitiwala ako sa Iyo.
Higit pang mga Pagninilay sa Ebanghelyo
Mga Pagninilay sa Inaawit na Awa ng Diyos
Santo ng Araw: Mahal na Birhen ng Bundok Carmelo
Mga Pagpipilian sa mga Pagbasa sa Misa
Tampok na Larawan: James Tissot, Pampublikong dominyo, mula sa Wikimedia Commons




