Pebrero 20, 2023
Lunes ng Ikapitong Linggo sa Karaniwang Panahon
Mga Pagbasa para sa Araw na Ito
Nang bumaba si Jesus mula sa bundok kasama sina Pedro, Santiago, at Juan at lumapit sa iba pang mga alagad, nakita nila ang maraming taong nakapaligid sa mga ito at ang mga eskribang nakikipagtalo sa kanila. Mark 9:14
Ang pangungusap na ito, mula sa simula ng Ebanghelyo ngayon, ay nagpapakita ng paglipat mula sa isang karanasan ng kamangha-manghang kaluwalhatian tungo sa isang lubhang malungkot na pangyayari. Sa bundok, nagbagong-anyo si Jesus sa harap ng tatlo sa Kanyang mga alagad, at nasulyapan nila ang Kanyang pagka-Diyos. Nag-umapaw sa galak at pagkamangha ang tatlong alagad. Ngunit pagbaba nila mula sa bundok, agad nilang nadatnan ang pagtatalo ng mga eskriba at ng mga tao.
Ang pagtatalo ay tungkol sa isang lalaking nagdala ng kanyang anak sa mga alagad ni Jesus upang mapagaling. Mula pagkabata, ang bata ay sinasapian ng isang espiritung pipi at bingi, at hindi mapalayas ng mga alagad ang demonyo. Bukod dito, tila pinupuna ng mga eskriba ang buong pangyayari, at tila kulang naman sa pananampalataya ang ama. Ganito ang tugon ni Jesus sa kanilang lahat: “O salinlahing walang pananampalataya, hanggang kailan ninyo Ako makakasama? Hanggang kailan Ko kayo pagtitiisan? Dalhin ninyo siya sa Akin.” Nang mailapit na kay Jesus ang bata, dalawang bagay ang ginawa Niya para rito. Una, inutusan Niya ang demonyo na “lumabas ka sa kanya.” Ikalawa, sinabi Niya sa demonyo na “huwag ka nang muling pumasok sa kanya.”
Bagaman marami tayong matututuhan sa talatang ito, mahalagang pagnilayan ang dalawang utos na ito ni Jesus. Tiyak na napakahalaga at nagpabago sa buhay ng bata ang pagpapalaya sa kanya mula sa pagsapi ng demonyong ito. Ngunit ang gawang ito ng awa ay mauuwi rin sa trahedya kung muling papasok sa bata ang demonyo pagkaalis ni Jesus. Kaya ang ikalawang utos, na nagbabawal sa demonyo na muling pumasok sa kanya kailanman, ay isa ring dakilang gawa ng awa.
Isang aral na dapat nating matutuhan dito ay hindi sapat ang madaig ang kasamaan. Ito ay sapagkat patuloy at walang humpay ang mga tukso at paniniil na nagmumula sa hukbo ng mga anghel na nahulog sa kasalanan. Madalas mangyari na matapos makalaya ang isang tao mula sa impluwensiya ng diyablo at sa isang kasalanan, muli siyang nahuhulog sa kasalanang iyon kapag nagiging pabaya siya. Kaya dapat nating laging tandaan na kapag napagtagumpayan na natin ang isang kasalanan, tukso, o paniniil, kailangan tayong manatiling mapagbantay sa lahat ng oras upang hindi tayo muling mahulog sa mga kasamaang ito. Mahalaga ang patuloy na pagbabantay upang manatili tayong matatag sa landas ng kabutihang-asal at kabanalan.
Pagnilayan ngayon ang anumang tuksong natiis at napagtagumpayan mo, ngunit muli mo ring pinagbigyan kalaunan. Pagnilayan lalo na ang kahalagahan ng pagiging mapagbantay, na kailangan hindi lamang upang maiwasang bumalik sa iyong mga dating kasalanan, kundi upang sumulong din sa kabanalan at kabutihang-asal. Hindi tumitigil ang masama, ngunit higit pang walang humpay ang habag at biyaya ng Diyos. Patuloy kang sumulong sa buhay espirituwal upang hindi ka madulas at muling mahulog sa dating kasalanan.
Lubhang maluwalhating Panginoon, lumalapit ako sa Iyo nang may pagtitiwala at nagsusumamong hindi Mo lamang ako palayain mula sa mga kasalanang pinagsisikapan kong labanan, kundi ilayo Mo rin ako sa muling pagbabalik sa mga ito kapag malaya na ako. Nawa ay lagi akong sumulong patungo sa Iyo at huwag kailanman maging pabaya sa aking paglalakbay sa pananampalataya. Jesus, nagtitiwala ako sa Iyo.
Higit pang mga Pagninilay sa Ebanghelyo
Mga Pagninilay sa Inaawit na Awa ng Diyos
Mga Pagpipilian sa mga Pagbasa sa Misa
Tampok na larawan sa itaas: Palayasin si Satanas, mula sa flickr
