Disyembre 2, 2023
Sabado ng Ika-Tatlumpu’t Apat na Linggo sa Karaniwang Panahon
Mga Pagbasa para sa Araw na Ito
Tingnan ang aming mga sanggunian para sa Adbiyento!
Sinabi ni Hesus sa kanyang mga alagad: “Mag-ingat kayo upang hindi maging matamlay ang inyong mga puso dahil sa walang patumanggang pagsasaya at paglalasing at sa mga alalahanin sa pang-araw-araw na buhay, at bigla kayong abutan ng araw na iyon na parang isang bitag. Sapagkat sasalakay ang araw na iyon sa lahat ng naninirahan sa ibabaw ng lupa.” Luke 21:36
Ito ang huling araw ng taong liturhiko. Bukas ay magsisimula ang Adbiyento at ang isang bagong taon ng Simbahan. Sa araw na ito, muli tayong inihaharap sa isang sipi ng Ebanghelyo na tumutukoy sa huling pagdating ni Kristo. Bilang paghahanda para sa araw na iyon, ang araw na haharap tayo sa ating Panginoon upang hatulan, itinuturo ni Hesus ang dalawang malubhang panganib na magiging dahilan upang maging “antukin” ang ating mga puso at hindi tayo maging handa. Una, sinasabi Niya na ang “labis na pagsasaya at paglalasing” ay magiging dahilan upang hindi tayo maging handa. Ikalawa, sinasabi Niya na ang “mga alalahanin sa pang-araw-araw na buhay” ay magiging dahilan din upang hindi tayo maging handa.
Sa literal na kahulugan, ang labis na pagsasaya at paglalasing ay nangangahulugang umaasa ang isang tao sa alak upang makahanap ng kasiyahan sa buhay, at ginagamit niya ito upang mamuhay nang masaya at tila walang gaanong inaalala. Nabubuhay siya para lamang sa kasalukuyan at naghahanap ng kasiyahan sa pagpapalayaw sa sarili. At bagaman paglalasing ang partikular na binabanggit dito, maraming paraan ang ginagamit ng mga tao sa pagsisikap na mamuhay nang ganito.
Nais ng lahat na maging maligaya sa buhay. Hindi natin maaaring hindi pagsikapang matupad ang likas na hangaring ito. Walang sinumang sadyang pinipiling maging malungkot. Gayunman, maraming tao ang palaging pumipili ng mga bagay sa buhay na talagang humahantong sa kalungkutan at kawalang-kasiyahan. Ngunit ginagawa nila ito dahil sa maling paniniwalang magbibigay ng kasiyahan ang ganito o gayong kilos. At bagaman maraming bagay ang nagbibigay ng pansamantala o mababaw na “kaligayahan,” ang katotohanan ay iisa lamang ang nagbibigay ng kaligayahan at kaganapang hinahangad natin. Ang tanging iyon ay ang buhay na presensya ng Diyos sa kaibuturan ng ating mga kaluluwa.
Ang “mga kabalisahan sa pang-araw-araw na buhay” ay mabigat ding pasanin para sa napakarami. Walang sinumang sadyang pinipiling mabalisa. Walang nagnanais na makaranas ng ganitong pagkabagabag ng kalooban. At bagaman maaaring magmula ang pagkabalisa sa maraming sanhi—pisikal, sikolohikal, at espirituwal—isa sa mga pangunahing sanhi nito ang stress na hindi nahaharap sa wastong paraan. Ang stress ay maaaring magmula sa mga tensiyon sa trabaho, sa tahanan, o sa sariling kaluluwa. Karaniwan itong nararanasan kapag may kahirapang kinakaharap at tinutugunan ito nang may takot, pagkalito, galit, kawalang-pag-asa, at iba pang katulad na damdamin. Ayon kay Hesus, ang pagpapadala sa mga kabalisahang ito ay maaaring mag-iwan sa isang tao na hindi handa para sa araw ng kanyang paghuhukom sa katapusan ng kanyang buhay o sa katapusan ng mundo. Ngunit hindi kailangang maging gayon. Ang stress at tensiyon, at ang pagkabalisang dulot ng mga ito, ay pinakamabisang nalulunasan sa pamamagitan ng paglalayo ng ating pansin sa kahirapang nararanasan at pagbaling sa malalim at lubos na pagtitiwala sa mapagkalingang pamamahala ng Diyos. Sa Misa, pagkatapos ng “Ama Namin,” ipinapanalangin ng pari na “palayain tayo sa lahat ng pagkabagabag” ng Diyos at sa halip ay “hintayin natin ang pinagpalang pag-asa at ang pagdating ng ating Tagapagligtas na si Hesukristo.” Ang pananampalataya at pag-asa sa Diyos at sa Kanyang huling pagdating sa katapusan ng panahon ang espirituwal na lunas sa pagkabalisa at pagkabagabag na madalas nating maranasan sa buhay. Ang pagtitiwala sa ating Panginoon nang may lubos na pananalig ay magbibigay sa atin ng kakayahang magkaroon ng ganitong mapayapang kalooban, na may masayang pag-asa at pananalig.
Pagnilayan mo ngayon ang mga bagay na pinakanahahadlang sa iyong pagiging handa sa pagharap sa ating Panginoon. Marahil ay patuloy kang nakikipagbuno sa mga pagpapasiyang nagpapakita ng isang buhay ng “walang patumanggang pagsasaya at paglalasing.” O marahil ay labis kang nahihirapan dahil sa pag-aalala, pagkabagabag, at pagkabalisa. Kung ganito ang iyong kalagayan, alamin mong may kalayaang naghihintay sa iyo. Naghihintay ito sa iyo kung yayakapin mo lamang at isasabuhay ang pangwakas na panalangin ng pagninilay na ito: “Hesus, nagtitiwala ako sa Iyo.” Magtiwala ka sa Kanya. Ipagkatiwala mo sa Kanya ang iyong mga maling pagpapasiya sa buhay. Ipagkatiwala mo sa Kanya ang iyong kasalanan. At ipagkatiwala mo ang lahat ng iyong mga alalahanin at tensiyong bumabagabag sa iyong puso. Habang ginagawa mo ito, sikapin mong magpahinga sa mapag-aliw na mga bisig ng ating Panginoon upang maging lubos kang handa para sa maluwalhating araw ng paghuhukom ng ating Panginoon na naghihintay sa iyo.
Panginoon kong puspos ng pag-asa, Ikaw at Ikaw lamang ang kasagutan sa bawat pakikibaka sa buhay. Ikaw at Ikaw lamang ang makapagpapalaya sa akin mula sa aking mga pasanin at sa mga maling pagpapasiyang ginagawa ko. Tulungan Mo akong magtiwala sa Iyo sa tuwina at sa bawat kalagayan sa buhay. Tunay kong ipinagkakatiwala ang aking sarili sa Iyo at pinipili kong gawin Kang tanging sentro ng aking buhay. Hesus, tunay akong nagtitiwala sa Iyo!
Nobena sa Kalinis-linisang Paglilihi
Nobyembre 29 – Disyembre 7
Nobena ni San Andres para sa Pasko
Nakaugaliang dasalin nang 15 beses bawat araw mula Nobyembre 30 hanggang Bisperas ng Pasko.
Higit pang mga Pagninilay sa Ebanghelyo
Mga Pagninilay sa Inaawit na Awa ng Diyos
Mga Meditasyon sa Banal na Kasulatan para sa Karaniwang Panahon
Mga Pagpipilian sa mga Pagbasa sa Misa
Tampok na larawan sa itaas: Huling Paghuhukom ni Michelangelo, sa pamamagitan ng Wikimedia Commons
.jpg){kind=link}