Enero 27, 2024
Sabado ng Ikatlong Linggo sa Karaniwang Panahon
Mga Pagbasa para sa Araw na Ito
Santa Angela Merici, Birhen—Opsiyonal na Paggunita
Iniwan nila ang karamihan at isinama si Jesus sa bangka kung saan Siya naroroon. May iba pang mga bangkang kasama Niya. Biglang humagupit ang isang malakas na unos, at hinampas ng mga alon ang bangka, kaya napupuno na ito ng tubig. Si Jesus ay nasa hulihan ng bangka, natutulog na nakahilig sa isang unan. Mark 4:36–38
Sa ating buhay, makatitiyak tayong darating ang panahong makakaharap tayo ng isang bagyo. Hindi lamang isang pisikal na bagyo kundi isang espirituwal na bagyo rin. Maaaring dumating ito sa anyo ng isang malagim na pangyayari, isang malalim na sugat na dulot ng ibang tao, mga bunga ng sarili nating kasalanan, o iba pang masakit na karanasan. At para sa maraming tao, mangyayari ito nang higit sa isang beses.
Kapag nakaharap natin ang gayong “bagyo” sa buhay, maaaring tila “natutulog” si Jesus at hindi kaagad naririyan upang tulungan tayong malampasan ito. Kapag nangyari ito, lubhang makatutulong na pagnilayan nang may panalangin ang mensahe ng Ebanghelyo sa itaas.
Sa pagpapatuloy ng talatang ito ng Ebanghelyo, mababasa nating ginising ng mga alagad si Jesus dahil sa matinding takot at sinabi, “Guro, wala ba Kayong pakialam na mapapahamak na kami?” Bumangon si Jesus, hinarap ang unos at sinabi, “Tumahimik! Pumayapa!” at naging payapa ang lahat. Pagkatapos ay sinabi Niya sa mga alagad, “Bakit kayo natatakot? Wala pa ba kayong pananampalataya?” Naiwan ang mga alagad na manghang-mangha at nagtataka.
Pananampalataya ang susi. Kapag humaharap tayo sa isang bagyo sa buhay, dapat tayong manampalataya. Ngunit ano ang ibig sabihin nito? Nangangahulugan itong dapat nating malaman, nang may malalim na katiyakan, na tunay na laging kasama natin si Jesus. Dapat nating malaman, nang may malalim na katiyakan, na kung ilalagak natin sa Kanya ang lahat ng ating tiwala at pag-asa, hindi Niya tayo kailanman pababayaan. Dapat nating malaman, nang may malalim na katiyakan, na lilipas din ang bawat bagyo at susundan ito ng kapayapaan at katahimikan.
Ang pagharap sa mga bagyo ng buhay nang may pananampalataya ay nagdudulot ng pagbabago sa atin. At madalas, may dahilan kung bakit tila natutulog si Jesus. Nais Niya tayong magtiwala. Napakadalas nating ituon ang ating mga mata sa bagyo mismo at hayaang mangibabaw sa ating buhay ang takot at pagkabalisa. Ngunit ang bawat bagyong nakakaharap natin ay isang pagkakataong magtiwala sa Kanya sa bago at mas malalim na paraan. Kung laging madali at puno ng kaaliwan ang buhay, kakaunti lamang ang magiging dahilan natin upang magtiwala nang malalim. Kaya dapat nating tingnan ang bawat bagyo bilang isang pagkakataon para sa masaganang biyaya habang inilalagak natin kay Jesus ang lahat ng ating tiwala, anuman ang anyo ng mga pangyayari sa kasalukuyan.
Pagnilayan ngayon kung gaano nga ba kalalim ang sarili mong pananampalataya kay Kristo at kung gaano ka nito inaalalayan. Nagtitiwala ka ba sa Kanya anuman ang mangyari? Nagagawa mo bang magtiwala sa Kanya kapag tila wala nang pag-asa, kapag mahirap ang buhay, at kapag tinutukso kang magpadala sa pagkalito? Maghanda ka na ngayon para sa susunod na gayong bagyong maaari mong harapin, at magpasiyang gamitin ang pagkakataong iyon upang mahayag ang iyong pananampalataya at maging puwersang nagpapatatag sa iyong buhay.
Aking Panginoong natutulog, tulungan Mo akong laging ilagak sa Iyo ang lahat ng aking tiwala, anuman ang kalagayan ng aking buhay sa bawat sandali. Palakasin Mo ang aking pananampalataya, lalo na sa mga panahong humaharap ako sa mga pagsubok at tukso. Nawa’y hindi ako kailanman mag-alinlangang naririyan Ka sa aking piling, inaakay ako at pinananatiling malapit sa Iyong mahabaging Puso. Hesus, nagtitiwala ako sa Iyo.
Nobena: 9 na Araw para sa Buhay
Enero 19–27
Ikasiyam na araw: Enero 27
Higit pang mga Pagninilay sa Ebanghelyo
Mga Pagninilay sa Inaawit na Awa ng Diyos
Santo ng Araw – Santa Angela Merici, Birhen
Mga Pagpipilian sa mga Pagbasa sa Misa
