Marso 24, 2024
Linggo ng Palaspas sa Pagpapakasakit ng Panginoon (Taon B)
Ang mga nauuna sa Kanya at ang mga sumusunod ay patuloy na sumisigaw: “Osana! Pinagpala ang dumarating sa pangalan ng Panginoon! Pinagpala ang dumarating na kaharian ng ating amang si David! Osana sa kaitaasan!” Mark 11:9–10
Sa buong buhay ni Hesus, maraming ulit Siyang naglakbay patungong Jerusalem. Noong sanggol pa Siya, inihandog Siya sa Templo. Sa edad na labindalawa, natagpuan Siyang nagtuturo sa mga guro ng Kautusan sa Templo. Habang Siya ay lumalaki, regular Siyang naglalakbay bilang deboto patungo sa Templo. Noong tinutukso Siya sa ilang, dinala Siya ng diyablo sa taluktok ng Templo. Sa mga Ebanghelyo, mababasa natin ang hindi bababa sa apat na magkakaibang pagpunta sa Templo sa panahon ng pampublikong ministeryo ni Hesus. Gayunman, ang paglalakbay patungong Jerusalem na ginugunita natin ngayon ay hindi katulad ng alinman sa mga iyon. Sa pagpasok ni Hesus sa Jerusalem sa pagkakataong ito, pinagbabantaan na ng mga pinunong panrelihiyon ang Kanyang buhay. Sa kabila nito, pumasok si Hesus sa Jerusalem nang may dakilang karingalan at pumukaw ng malaking pansin. “Osana! Pinagpala ang dumarating sa pangalan ng Panginoon!” ang sigaw ng mga tao habang pumapasok si Hesus sa Jerusalem na nakasakay sa isang asno, samantalang inilalatag sa Kanyang daraanan ang mga palaspas at mga balabal.
Bagama’t ito ang pinakanararapat na paraan upang salubungin ng mga taong may pananampalataya ang kanilang Hari, ang kanilang malugod na pagsalubong, ang kanilang mga sigaw na “Osana!” at ang kanilang pananabik ay higit na nakabuti sa kanila kaysa kay Hesus. Si Hesus ay Diyos. Hindi Niya kailangan ang ating papuri at pagpaparangal. Ngunit lumapit sa atin si Hesus upang anyayahan tayong purihin, parangalan, at sambahin Siya sapagkat ito ay mabuti para sa atin. Kailangan natin Siyang purihin. Ito ang layunin ng paglikha sa atin. Ito ang umaakay sa kaganapan ng ating buhay.
Sa pagsisimula natin ng Semana Santa, sikaping maglaan ng panahon upang pagnilayan ang larawang ito ng mga taong buong siglang nagpaparangal sa ating Panginoon. Ipinakikita ng larawang ito kung ano ang dapat nating maging. Sa pagpapatuloy natin sa Semana Santang ito, dapat nating higit na makilala ang Diyos na pinag-aalayan natin ng ating papuri at pagsamba. Siya ang Diyos na nagpakababa sa paningin ng lahat, nag-anyong alipin, hinayaang ituring Siyang isang makasalanang may mabigat na kasalanan, itinakwil, binugbog, at pinatay. Lalo na sa linggong ito, sinasamba natin ang nagdurusang Kristo. Sinasamba natin ang isang Taong dinakip at pinagmalupitan. Sinasamba natin ang isang Taong kinapootan at pinakitunguhan sa pinakamalupit na paraan.
Ang ating buong-pusong pagsamba sa nagdurusang Kristo ay isang mahalagang gawaing dapat nating isakatuparan. Sa maraming paraan, mas madaling sambahin ang Diyos na nasa Langit, nakaluklok sa Kanyang maluwalhating trono. Kapag pinagninilayan natin ang di-mabilang na mga anghel na nakapalibot sa Kanya, ang mga banal mula sa lahat ng panahon na nakayukod hanggang sa lupa, at ang kaluwalhatian at kaningningang nagmumula sa Kanyang mukha, tila angkop ang pagsamba. Mas mahirap maunawaan ang pagsamba sa isang Taong pinararatangang kriminal at dumaranas ng parusang kamatayan habang tinitiis ang poot ng marami. Ngunit kung makikita natin si Hesus sa pamamagitan ng mga mata ng pananampalataya at makikita ang katotohanan sa kabila ng poot at mga kasinungalingang bumalot sa Kanya, mapupuno tayo ng pagkamangha sa kababaang-loob ng ating Diyos na lumapit sa atin sa ganitong paraan.
Inaanyayahan din tayo ng ating pagsamba sa nagdurusang Kristo na makibahagi sa Kanyang kabutihang-loob habang tinitiis Niya ang lahat ng ginawa sa Kanya. Kapag sinasamba natin ang hinamak na Kristo, nagkakaroon ng bagong bisa at kahulugan ang mga kahihiyang dinaranas natin. Kapag sinasamba natin ang nagdurusang Kristo, itinataas ang ating mga pagdurusa upang makibahagi sa Kanyang pagtubos. Kapag sinasamba natin ang Kristong itinakwil, hinamak, at inusig, nababago ang anumang pagdanas natin ng ganitong mga paghihirap.
Pagnilayan ngayon ang Diyos na sinasamba mo ngayong Semana Santa. Huwag mong iwasang harapin ang lahat ng tiniis ni Hesus. Titigan ang pagtatakwil sa Kanya at ang Kanyang pagpapakasakit. Masdan ang poot na Kanyang tiniis. Habang ginagawa mo ito, makita mo hindi lamang ang iyong maluwalhating Diyos, kundi pati ang lunas sa lahat ng iyong karamdaman. Bumaba sa atin ang Diyos sa lubhang abang anyong ito upang katagpuin tayo sa ating kinaroroonan at ibangon tayo tungo sa bagong buhay na kapiling Niya.
Panginoon kong nagdurusa, sinasamba at pinupuri Kita nang buong puso. Nang pumasok Ka sa Jerusalem para sa Paskuwa, nilayon Mong bigyan ng bagong bisa ang pagdiriwang na iyon sa pamamagitan ng pagiging Bago at Walang Hanggang Korderong Paskuwal. Nawa’y lagi Kitang sambahin, Ikaw na nagdusa para sa akin, at ialay sa Iyo ang lahat ng tinitiis ko sa buhay upang mabago ng Iyong gawa ng pagliligtas. Hesus, nagtitiwala ako sa Iyo.
Pagninilay para sa Linggo ng Palaspas sa Pagpapakasakit ng Panginoon:
40 Araw sa Disyerto
Mga Sanggunian para sa Kuwaresma
Mga Pagninilay sa Inaawit na Awa ng Diyos
Mga Pagninilay sa Banal na Kasulatan para sa Kuwaresma
Karagdagang Babasahin – Linggo ng Palaspas
Mga Pagpipilian sa mga Pagbasa sa Misa
Tampok na larawan sa itaas: Jesu-Cristo sa isang ikono, mula sa Adobe
