Linggo, Mayo 26, 2024
Dakilang Kapistahan ng Kabanal-banalang Trinidad
“Ibinigay sa akin ang lahat ng kapangyarihan sa langit at sa lupa. Kaya humayo kayo at gawin ninyong mga alagad ang lahat ng mga bansa, binibinyagan sila sa ngalan ng Ama, at ng Anak, at ng Espiritu Santo, at tinuturuan silang tuparin ang lahat ng iniutos ko sa inyo. At narito, ako ay kasama ninyo sa lahat ng araw, hanggang sa katapusan ng panahon.” Matthew 28:19–20 (Ebanghelyo sa Taong B)
Sa lahat ng mga dakilang kapistahang ipinagdiriwang natin sa Simbahan sa buong taon, inihaharap sa atin ng Dakilang Kapistahan ngayon ang isang Hiwagang napakalalim at higit sa ating pang-unawa, anupa’t gugugulin natin ang kawalang-hanggan sa walang-humpay na pagninilay. Ang Trinidad, ang buhay ng Ama, Anak at Espiritu Santo, ay hindi kailanman maluluma, hindi kailanman lubos na mauunawaan, at magiging dahilan ng ating walang-hanggang pagsamba at kagalakan. Bagaman gumamit ang Simbahan ng mga konseptong pilosopikal upang ipaliwanag ang Trinidad, walang konsepto o paglalarawan ng tao ang makapagpapaliwanag nang lubusan kung Sino ang Diyos. Bagaman maituturo natin ang ilang pangkalahatang katotohanan tungkol sa Diyos, hindi natin kailanman ganap na mailalarawan ang panloob na kakanyahan, lalim, kagandahan at walang-hanggang kapangyarihan ng Trinidad.
Habang pinagninilayan natin ang katotohanang ito, mahalagang maunawaan na ang Trinidad ay hindi una sa lahat isang hiwagang teolohikal na sinisikap nating bigyang-kahulugan. Sa halip, ang Trinidad ay una sa lahat isang komunyon ng mga Persona na inaanyayahan tayong makilala. Hindi natin nakikilala ang Diyos pangunahin sa pamamagitan ng pangangatwirang intelektuwal. Nakikilala natin ang Diyos sa pamamagitan ng pakikipagkaisa sa Kanya sa panalangin. Bagaman lubhang kapaki-pakinabang at mahalaga ang teolohiya, ang kakanyahan ng Diyos ay higit sa anuman at sa lahat ng konseptong pilosopikal na kaya nating bigyang-kahulugan.
Ang Ama, Anak at Espiritu Santo ay mga Persona. At bilang mga Persona, nais Nilang makilala natin Sila. At nais Nilang makilala natin Sila pangunahin sa pamamagitan ng isang buhay ng malalim at matalik na panalangin. Siyempre, ang pananalangin sa Isang Persona ay pananalangin sa Lahat, sapagkat Sila ay Iisang Diyos. Gayunman, tinatawag pa rin tayo sa isang ugnayan ng pag-ibig sa Ama, sa Anak at sa Espiritu Santo. At bagaman maaaring hindi kayang lubos na maunawaan ng ating mahinang pag-iisip ang kakanyahan ng Diyos, aakayin Niya tayo sa lalong malalim na pagkakilala sa Kanya kung hahayaan natin Siya.
Ang pananalangin ay madalas na nagsisimula sa pagbigkas ng mga panalangin, sa pagninilay sa Banal na Kasulatan, at sa pakikinig. Ngunit ang tunay na panalangin ay higit na malalim. Ang tunay na panalangin ay panalanging kontemplatibo na sa huli ay humahantong sa pakikipagkaisa sa Diyos. Tanging ang Diyos ang makapagsisimula ng ganitong uri ng panalangin sa ating buhay, at tanging ang Diyos, sa pamamagitan ng malalim na anyong ito ng panalangin, ang makapagkakaloob ng Kanyang sarili sa atin ayon sa kung ano Siya. Ipinaliliwanag ng ilan sa mga pinakadakilang mistiko ng ating Simbahan, gaya nina San Juan de la Cruz at Santa Teresa ng Ávila, sa kanilang teolohiyang mistiko na ang pinakamalalim na pagkakilala sa Diyos ay hindi nagmumula sa mga konsepto o larawan. Sa katunayan, kung nais nating makilala ang Diyos sa Kanyang kakanyahan, dapat nating hayaan Siyang alisin sa ating isipan ang bawat konsepto tungkol sa kung Sino Siya upang maibuhos sa ating pag-iisip ang dalisay na liwanag ng Kanyang kakanyahan. Ang pagkakilalang ito, ayon sa kanila, ay higit pa sa pagkaalam “tungkol sa” Diyos. Ito ang simula ng pagkakilala “sa” Diyos.
Pagnilayan mo ngayon ang Kabanal-banalang Trinidad. Habang ginagawa mo ito, manalangin sa Diyos at humiling ng mas malalim at mas matalik na pagkakilala sa Kanya. Hilingin mong ipaabot Niya sa iyo ang Kanyang banal na pag-ibig at buksan ang iyong isip at puso sa mas malalim na pag-unawa sa kung Sino Siya. Sikapin mong magpakumbaba sa harap ng dakilang Misteryo ng panloob na buhay ng Diyos. Ang pagpapakumbaba sa harap ng Misteryo ng Diyos ay nangangahulugang kinikilala natin kung gaano kakaunti ang ating nalalaman tungkol sa Kanya at kung gaano pa kaliit ang ating pagkakilala sa Kanya. Ngunit ang mapagpakumbabang pagkilala sa katotohanang ito ay tutulong sa iyong higit na mapalapit sa mas malalim na ugnayan ng pag-ibig na siyang panawagan sa iyo.
Kabanal-banalang Santatlo, Ama, Anak at Espiritu Santo, akayin Mo po ako tungo sa isang ugnayan ng pag-ibig sa Iyo na iisang Diyos sa tatlong banal na Persona. Nawa ay lalo kong makilala at mahalin sa bawat araw ang misteryo at kagandahan ng Iyong buhay sa pamamagitan ng kaloob ng mistikong panalanging nagpapabago ng buhay. Hesus, nagtitiwala ako sa Iyo.
Higit pang mga Pagninilay sa Ebanghelyo
Mga Pagninilay sa Inaawit na Awa ng Diyos
Santo ng Araw – San Felipe Neri, Pari
Hindi ipinagdiriwang bilang paggunita sa liturhiya ngayong taon sapagkat tumapat ito sa Linggo
Mga Pagpipilian sa mga Pagbasa sa Misa
Mga Meditasyon sa Banal na Kasulatan para sa Karaniwang Panahon
Karagdagang Babasahin – Dakilang Kapistahan ng Kabanal-banalang Trinidad
Mga tampok na larawan sa itaas: Banal na Santatlo ni Hendrick van Balen, mula sa Web Gallery of Art
