Hunyo 12, 2024
Miyerkules ng Ikasampung Linggo sa Karaniwang Panahon
Mga Pagbasa para sa Araw na Ito
Sinabi ni Hesus sa Kanyang mga alagad: “Huwag ninyong isipin na naparito Ako upang pawalang-bisa ang kautusan o ang mga propeta. Naparito Ako hindi upang pawalang-bisa ang mga ito kundi upang tuparin. Amen, sinasabi Ko sa inyo, hanggang sa lumipas ang langit at ang lupa, ni ang pinakamaliit na titik o ang pinakamaliit na bahagi ng isang titik ay hindi mawawala sa kautusan, hanggang sa maganap ang lahat ng bagay.” Matthew 5:17–18
Ang kautusan at ang mga propeta, gaya ng matatagpuan sa Lumang Tipan, ay binubuo ng tatlong uri ng mga tuntunin. Una, nariyan ang mga batas moral, gaya ng Sampung Utos, na pangunahing nakabatay sa likas na batas ng Diyos. Ang ibig nating sabihin sa “likas na batas” ay kayang maunawaan ng ating katwiran bilang tao ang katotohanan ng mga ito, gaya ng “Huwag kang pumatay, magnakaw, atbp.” Ikalawa, maraming tuntuning liturhiko ang itinakda at isinagawa bilang paghahanda at paunang paglalarawan ng ganap na katuparan ng mga ito sa liturhiya. Ang katuparang ito ay matatagpuan ngayon sa buhay-sakramental ng Simbahan. Ikatlo, may iba’t ibang tuntuning legal na nagbigay ng tiyak na mga tagubilin para sa pang-araw-araw na pamumuhay. Kabilang sa mga batas na ito ang mga tagubilin tungkol sa pagkain, pakikipag-ugnayan sa kapwa, pakikitungo sa mga dayuhan, mga ritwal ng paglilinis, paglilinis ng mga kagamitan, pagbibigay ng ikapu, at marami pang iba.
Sa ating Ebanghelyo ngayon, dalawang bagay ang pangunahing sinasabi ni Hesus. Una, hinggil sa mga tuntuning legal at liturhiko, sinasabi Niyang naparito Siya upang “ganapin” ang mga ito. Kaya hindi na nasasaklaw ang mga Kristiyano ng mga batas na legal at liturhikong ito ng Lumang Tipan, sapagkat tinatawag na tayo ngayon sa isang higit na mataas na pagsasakatuparan ng lahat ng ito. Ngunit hinggil naman sa mga batas moral, lalo na sa mga matatagpuan sa Sampung Utos, wala ni isang tuntuning itinuro ang pinawawalang-bisa. Sa halip, pinalalalim ang mga Utos na ito, at higit na malinaw ngayon ang panawagan tungo sa kaganapang moral. Dahil dito, nagpapatuloy si Hesus sa pagsasabing, “Kaya ang sinumang lumalabag sa isa sa pinakamaliit sa mga utos na ito at nagtuturo sa iba na gawin din iyon ay tatawaging pinakamababa sa Kaharian ng langit. Ngunit ang sinumang sumusunod at nagtuturo ng mga utos na ito ay tatawaging pinakadakila sa Kaharian ng langit.”
Mahalagang maunawaan na ang mga nabuhay bago ang panahon ni Kristo ay hindi sinukat ayon sa pamantayang ginagamit sa atin ngayon. Iyon ay sapagkat hindi nila tinamasa ang kaloob na biyayang nakamit sa pamamagitan ng Krus at ipinagkakaloob ng Espiritu Santo. Ngayon, higit na marami ang ipinagkaloob sa atin, at dahil dito, tinatawag tayo sa isang buhay na higit na banal. Halimbawa, hindi na natin ipinagdiriwang ang Paskuwa bilang pag-alaala lamang sa ginawa ng Diyos nang palayain Niya ang mga Israelita mula sa pagkaalipin sa mga Ehipsiyo. Ngayon, ipinagdiriwang natin ang Bagong Paskuwa sa pamamagitan ng ating pakikibahagi sa Banal na Eukaristiya, at ang ating “pag-alaala” ay higit pa sa simpleng paggunita sa isang pangyayari noong unang panahon. Ang ating pag-alaala ay nagbibigay-daan upang tunay tayong makibahagi sa sakripisyong nagliligtas ni Kristo. Nakikibahagi tayo sa mismong pangyayari at tumatanggap ng biyayang nakamit sa Krus sa tuwing ipinagdiriwang natin ang Banal na Misa. At hinggil naman sa mga batas moral ng Lumang Tipan, ang mga ito ang nagiging pinakamababang pamantayan ng moralidad. Higit na mataas na ngayon ang sukdulang hinihingi sa atin. Dapat nating mahalin ang ating mga kaaway at ipanalangin ang mga umuusig sa atin. Dapat nating ialay ang ating buhay para sa kapwa at pasanin ang ating mga krus araw-araw upang sumunod kay Hesus. Tinatawag tayo sa ganap na pag-ibig na nagsasakripisyo, at posible lamang ito sa pamamagitan ng ating pakikibahagi sa mismong buhay, kamatayan, at muling pagkabuhay ni Kristong ating Panginoon.
Pagnilayan mo ngayon ang napakadakilang pagtawag sa iyo ng ating Panginoon. Hindi sapat ang gawin lamang ang pinakamababang hinihingi sa ating pagsamba at pamumuhay na moral. Sa paggawa nito, maaaring mapabilang ka sa mga “pinakamababa sa Kaharian ng langit,” ngunit nais ng Diyos na makibahagi ka sa Kanyang kadakilaan. Tinatawag ka Niyang mapabilang sa mga “pinakadakila sa Kaharian ng langit.” Nauunawaan mo ba ang dakilang pagtawag sa iyo? Layunin mo ba ang ganap na kabanalan? Italaga mo ang iyong sarili sa ganap na pakikibahagi sa Bagong Batas ni Kristo, at magpapasalamat ka magpakailanman na ginawa mo ito.
Aking maluwalhating Panginoon, naparito Ka upang dalhin ang aming buhay sa kapuspusan ng biyaya at kabanalan. Tinatawag Mo kami tungo sa kaitaasan ng Langit. Tulungan Mo akong makita ang aking dakilang bokasyon, mahal na Panginoon, at masigasig na sikaping yakapin ang lahat ng iniuutos Mo ngayon sa pamamagitan ng Iyong Bagong Kautusan ng biyaya at awa. Hesus, nagtitiwala ako sa Iyo.
Higit pang mga Pagninilay sa Ebanghelyo
Mga Pagninilay sa Inaawit na Awa ng Diyos
Mga Meditasyon sa Banal na Kasulatan para sa Karaniwang Panahon
Mga Pagpipilian sa mga Pagbasa sa Misa
Tampok na larawan sa itaas: Ang Pangangaral sa Bundok ni Cosimo Rosselli, mula sa Wikimedia Commons
