Agosto 2, 2024
Biyernes ng Ikalabimpitong Linggo sa Karaniwang Panahon
Mga Pagbasa para sa Araw na Ito
San Eusebio ng Vercelli, Obispo—Opsiyonal na Paggunita
San Pedro Julian Eymard, Pari—Paggunita na Maaaring Ipagdiwang
Dumating si Jesus sa Kanyang sariling bayan at nagturo sa mga tao sa kanilang sinagoga. Namangha sila at nagsabi, “Saan nakuha ng taong ito ang ganitong karunungan at kapangyarihang gumawa ng mga himala?” Mateo 13:54
Patuloy na isinasalaysay ng Ebanghelyo ngayon na hindi matanggap si Jesus ng mga tao sa Nazaret, ang Kanyang sariling bayan, kaya sinabi Niya, “Ang isang propeta ay hindi nawawalan ng karangalan maliban sa kanyang sariling bayan at sa kanyang sariling sambahayan.” Medyo nakapagtataka na hindi nila matanggap si Jesus matapos nilang masaksihan ang Kanyang karunungan at mga himala. Kilalang-kilala si Jesus ng mga tagaroon, at tila dahil sa labis nilang pagkakakilala sa Kanya ay nag-alinlangan silang may natatangi kay Jesus.
Dapat pansinin na, sa maraming paraan, ang mga taong nakakilala kay Jesus sa loob ng maraming taon ang dapat sanang unang nakakita sa Kanyang kadakilaan. At malamang na may ilan nga sa Kanyang mga kababayan na nakakita nito. Tiyak na kilala nila ang ina ni Jesus, ang Mahal na Birheng Maria, at araw-araw sana nilang nasaksihan sa kanya ang mga kahanga-hangang birtud. Tiyak na kilala nila si Jose bilang isang tunay na matuwid at makatarungang tao. At habang lumalaki si Jesus, ganap sanang naipamalas Niya ang bawat birtud ng tao. Muli, madali sana itong napansin. Ngunit marami ang hindi nakakita sa kabanalan ni Jesus at ng Banal na Mag-anak.
Dapat ipaalala sa atin ng karanasang ito ng ating Panginoon na madaling hindi mapansin ang presensiya ng Diyos sa ating paligid. Kung ang mga pinakamalapit kay Jesus ay hindi Siya nakilala bilang isang taong may pambihirang birtud at kabanalan, gaano pa kaya kadaling hindi natin makita ang presensiya ng Diyos sa buhay ng mga nakakasalamuha natin araw-araw? Sa kung anong dahilan, marahil dahil sa ating pakikibaka sa pagmamataas at galit, mas madali nating tingnan ang mga pagkukulang ng iba kaysa ang kanilang mga birtud. Madaling maging mapamuna sa kanila at ituon ang isip sa kanilang inaakala nating mga kahinaan at kasalanan. Ngunit dapat tayong hikayatin ng salaysay na ito sa Ebanghelyo na gawin ang lahat ng ating makakaya upang tumingin nang higit pa sa panlabas at makita ang presensiya ng Diyos sa buhay ng bawat taong ating nakakasalamuha.
Sa pinakapangunahing antas, nananahan ang Diyos sa bawat taong Kanyang nilikha. Maging ang mga nananatili sa kalagayan ng patuloy na kasalanang mortal ay nilikha pa rin ayon sa larawan ng Diyos at sumasalamin sa Diyos sa mismong kalikasan nila. At dapat natin itong makita. At taglay ng mga nasa kalagayan ng biyaya ang presensiya ng Diyos, hindi lamang sa kanilang kalooban dahil sa kanilang kalikasan kundi sa pamamagitan din ng pagkilos ng Diyos sa kanilang buhay. Ang bawat birtud na taglay ng bawat tao ay naroroon dahil kumikilos ang Diyos sa kanila. At dapat nating pagsikapang makita ang banal na pagkilos na ito sa kanilang buhay.
Magsimula sa pag-iisip tungkol sa mga taong pinakamalapit sa iyo. Kapag iniisip mo sila, ano ang pumapasok sa iyong isipan? Sa paglipas ng mga taon, maaari nating makasanayang pagtuunan ng pansin ang mga pagkukulang ng iba. At mahirap baguhin ang mga nakagawiang iyon. Ngunit mababago lamang ang mga ito sa pamamagitan ng sadyang pagsisikap na hanapin ang presensiya ng Diyos sa kanilang buhay. Gaya ng nabanggit, kung nahirapan ang mga kababayan mismo ni Jesus na gawin ito para sa Kanya na ganap, ipinakikita nito sa atin na lalo tayong mahihirapang gawin ito para sa mga hindi ganap. Ngunit dapat itong gawin, at isa itong lubhang banal na pagsisikap.
Pagnilayan mo ngayon ang mahalagang misyong ipinagkaloob sa iyo: ang makita ang presensiya ng Diyos sa buhay ng lahat ng nasa paligid mo. Paano kaya kung lumaki si Jesus sa inyong bayan? Kung naging kapitbahay mo Siya? At bagaman hindi naninirahan sa katabing bahay ang Anak ng Diyos na nagkatawang-tao gaya ng ginawa Niya sa Nazaret, nananahan Siya sa bawat taong nakakasalamuha mo araw-araw. Tapat mong pagnilayan kung gaano mo Siya nakikita, at italaga mo ang iyong sarili sa banal na misyong makita Siya nang mas malinaw upang magalak ka sa Kanyang kadakilaang tunay na nahahayag sa lahat ng nasa paligid mo.
Panginoon kong tunay na dakila, tunay Kang naririto sa lahat ng nasa paligid ko. Buhay Ka at nananahan sa buhay ng mga nakakasalamuha ko araw-araw. Pagkalooban Mo po ako ng mga mata ng pananampalataya upang makita Ka at ng pusong nagmamahal sa Iyo. Tulungan Mo akong huwag pagtuunan ang mga pagkukulang at kahinaan ng iba. Jesus, nagtitiwala ako sa Iyo.
Higit pang mga Pagninilay sa Ebanghelyo
Mga Pagninilay sa Inaawit na Awa ng Diyos
Mga Meditasyon sa Banal na Kasulatan para sa Karaniwang Panahon
Mga Santo sa Araw na Ito –
San Eusebio ng Vercelli, Obispo
Mga Pagpipilian sa mga Pagbasa sa Misa
