Nobyembre 10, 2024
Ika-Tatlumpu’t Dalawang Linggo sa Karaniwang Panahon (Taon B)
Mga Pagbasa para sa Araw na Ito
Larawan mula sa Flickr
Umupo si Jesus sa tapat ng kabang-yaman at pinagmasdan kung paano naghuhulog ng salapi ang mga tao roon. Maraming mayayaman ang naghulog ng malalaking halaga. Dumating din ang isang dukhang biyuda at naghulog ng dalawang maliliit na barya na nagkakahalaga ng ilang sentimo. Mark 12:41–42
Kung ikaw ang namamahala sa kabang-yaman ng Templo, alin ang mas gugustuhin mo? Ang mga mayayamang naghuhulog ng malalaking halaga? O ang isang dukhang biyudang naghuhulog ng dalawang maliliit na barya? Siyempre, maaaring mahirap sagutin nang tapat ang tanong na iyan. Maraming kabutihan ang magagawa sa malaking halaga ng salapi, hindi ba? Hindi ba mas mabuting tumanggap ng higit sa ilang sentimo? Ang pag-aalinlangang mararanasan sa ganitong kalagayan ay naghahayag ng isang maling pananaw na madalas nating nakakaharap sa buhay. Mas mabuti ba ang marami kaysa sa kaunti? Mas mabuti ba ang kayamanan kaysa sa karukhaan? Mas mabuti ba ang tagumpay kaysa sa kabiguan? Ang lahat ay nakasalalay sa espirituwal na katotohanang umiiral sa sitwasyon.
Isaalang-alang, halimbawa, ang tagumpay at kabiguan. Ipagpalagay na may isang taong nagsimula ng isang makasarili at imoral na negosyo na mabilis na nagbunga ng napakalaking kita. Ituturing iyon ng marami na isang tagumpay. Ipagpalagay naman na may isa pang taong mapanalanging nagsikap na tuparin ang kalooban ng Diyos at nagsimula ng ibang negosyo. Matapos ang maraming taon ng pagsisikap, nabigo ang negosyong iyon at nalugi. Aling kalagayan ang mas mabuti? Malinaw na ang nagsikap tumupad sa kalooban ng Diyos ang siyang nagwagi. Bakit? Sapagkat ang espirituwal na bunga ng katapatan sa kalooban ng Diyos, sa kabila ng mga kabiguang makamundo, ay nagluwal ng isang walang hanggang kayamanang mas mahalaga kaysa sa kayamanan sa lupa.
Ang puso ang hinahatulan ng Diyos, hindi ang makamundong kinalabasan. Sa katunayan, kung titingnan lamang ayon sa pananaw ng mundo, ang buhay ni Jesus ay isang ganap na kabiguan. Siya ay dinakip, pinaratangan ng isang krimeng may parusang kamatayan, binugbog at pinatay. Ang Kanyang kaharian sa lupa—na hinangad ng marami sa Kanyang mga tagasunod—ay hindi kailanman naitatag. Marami sa kanila ang tumalikod sa Kanya nang Siya ay patayin. Kahit matapos Siyang muling mabuhay, hindi Siya nagtatag ng isang kaharian sa lupa.
Siyempre, sa larangang espirituwal, ang larangan ng mga walang hanggang katotohanan, ang tagumpay ng buhay ni Jesus ay walang hanggan ang kadakilaan. Winasak ng Kanyang kamatayan ang mismong kamatayan, at ang Kanyang Muling Pagkabuhay ay nagbigay-daan sa lahat ng sumasampalataya sa Kanya na makibahagi sa buhay na walang hanggan. Ang Kanyang espirituwal na Kaharian ay ganap nang namumukadkad ngayon at balang araw ay makikita ng lahat.
Balikan natin ang ating unang tanong. Kung ikaw ang namamahala sa kabang-yaman ng Templo, at papipiliin ka gaya ng itinuro ni Jesus—ang tumanggap ng malalaking halaga mula sa mayayaman o ng dalawang barya mula sa dukhang biyuda—tiyak na mas mabuting tanggapin ang dalawang barya. Kung mahirap itong maunawaan, tanda iyon na namumuhay ka nang higit na naaayon sa mga pinahahalagahan ng mundo kaysa sa mga pinahahalagahan ng espirituwal na Kaharian ng Diyos. Higit pa sa dalawang maliliit na barya ang ibinigay ng dukhang biyuda; ibinigay rin niya ang espirituwal na kaloob ng kanyang pagiging bukas-palad at ganap na pagtitiwala sa Diyos. Ibinigay niya ang lahat ng mayroon siya at nagtiwalang pangangalagaan siya ng Diyos at gagamitin ang kanyang handog para sa kabutihan. Di-masukat ang higit na ibinubunga nito para sa pagtatayo ng Kaharian ng Diyos kaysa sa handog na mula sa sobrang salapi ng isang tao. Hindi kailangan ng Diyos ang ating salapi, ngunit kailangan nating ibigay ito, maging malaya sa pagkakapit dito, at maging handa at kusang-loob na ibigay sa Diyos ang lahat ng mayroon tayo, ang ating buong pagkatao, at ang ating buong ikinabubuhay. Ito ang pagtitiwala. Ito ay isang espirituwal na kaloob na magkakaroon ng higit na malawak na mga bungang pangwalang-hanggan para sa kaligtasan ng mga kaluluwa kaysa sa lahat ng salapi sa mundo.
Pagnilayan mo ngayon ang papuring ibinigay ni Hesus sa dukhang biyudang ito. “Siya, sa kabila ng kanyang karalitaan, ay naghulog ng lahat ng mayroon siya, ang kanyang buong ikinabubuhay.” Ibinibigay mo ba ang iyong buong ikinabubuhay? Iniaalay mo ba ang lahat ng mayroon ka, ang lahat ng iyong lakas at mga kaloob, at ang iyong buong pagkatao sa paglilingkod sa Diyos para sa Kanyang kaluwalhatian? Tinatawag tayong ibigay ang lahat sa Diyos—hindi lamang ang isang bahagi ng ating buhay. Pagnilayan kung gaano mo natutularan ang dukhang biyudang ito at sikaping sundin ang kanyang banal na halimbawa.
Panginoong lubos na mapagbigay, ibinigay Mo ang lahat ng nasa Iyo at ang buong sarili Mo dahil sa pag-ibig, para sa kaligtasan ng sanlibutan. Tulungan Mo akong tularan ang Iyong ganap na pag-aalay sa pamamagitan ng pagbabalik ng lahat sa Iyo, na ipinagkakatiwala sa Iyo ang aking buong buhay, ang aking buong pagkatao, at ang aking buong ikinabubuhay. Hesus, nagtitiwala ako sa Iyo.
Sundan kami: 
Higit pang mga Pagninilay sa Ebanghelyo
Mga Pagninilay sa Inaawit na Awa ng Diyos
Santo ng Araw – San Leon Magno, Papa at Pantas ng Simbahan
Hindi ipinagdiriwang bilang liturhikong paggunita ngayong taon dahil pumapatak ito sa Linggo
Mga Meditasyon sa Banal na Kasulatan para sa Karaniwang Panahon
Mga Pagpipilian sa mga Pagbasa sa Misa
