ಏಪ್ರಿಲ್ 3, 2020
ತಪಸ್ಸುಕಾಲದ ಐದನೆಯ ವಾರದ ಶುಕ್ರವಾರ
ಇಂದಿನ ವಾಚನಗಳು
ಯೆಹೂದ್ಯರು ಯೇಸುವಿಗೆ ಹೊಡೆಯಲು ಕಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡರು. ಯೇಸು ಅವರಿಗೆ, “ನನ್ನ ತಂದೆಯಿಂದ ಬಂದ ಅನೇಕ ಸತ್ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ನಾನು ನಿಮಗೆ ತೋರಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವ ಕಾರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ನೀವು ನನಗೆ ಕಲ್ಲು ಹೊಡೆಯಲು ಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದೀರಿ?” ಎಂದು ಕೇಳಿದರು. ಯೋಹಾನ 10:31–32
ನಾವು ಪವಿತ್ರ ವಾರಕ್ಕೂ ಶುಭ ಶುಕ್ರವಾರಕ್ಕೂ ಹತ್ತಿರವಾಗುತ್ತಿರುವಾಗ, ಯೇಸುವಿನ ವಿರುದ್ಧ ದ್ವೇಷವು ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಿತ್ತೆಂಬುದನ್ನು ಕಾಣತೊಡಗುತ್ತೇವೆ. ನಿನ್ನೆಯ ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ನಾವು ಕಂಡಂತೆ, ಇದಕ್ಕೆ ಯಾವುದೇ ತರ್ಕವಿಲ್ಲ. ಯೇಸುವನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಕಲ್ಲು ಹೊಡೆದು ಅವರನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಬಯಸುವುದು ತೀರಾ ವಿವೇಚನಾರಹಿತ ಕೃತ್ಯ. ಆದರೂ ನಡೆದದ್ದು ಇದೇ. ಯೇಸುವಿಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿದ್ದವರ ಧೈರ್ಯವು ಸ್ವಲ್ಪಸ್ವಲ್ಪವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಾ ಹೋಯಿತು. ಕೊನೆಗೆ, ಅವರು ನಮಗಾಗಿ ತಮ್ಮ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ಸ್ವಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ತಮ್ಮ ಮರಣವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ ಆ ನಿರ್ಣಾಯಕ ದಿನ ಬಂದಿತು.
ಮುಂದಿನ ಎರಡು ವಾರಗಳಲ್ಲಿ ಈ ವಿವೇಚನಾರಹಿತ ವರ್ತನೆಯನ್ನೂ ಹಿಂಸೆಯನ್ನೂ ನೇರವಾಗಿ ಎದುರಿಸುವುದು ಒಳ್ಳೆಯದು. ಅನೇಕರ ದ್ವೇಷವನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ, ಅದನ್ನು ದ್ವೇಷವೆಂದೇ ಕರೆಯುವುದು ಒಳ್ಳೆಯದು. ಇಲ್ಲ, ಇದು ಹಿತಕರವಾದ ಯೋಚನೆಯಲ್ಲ, ಆದರೆ ಇದು ವಾಸ್ತವ. ನಾವು ಬದುಕುತ್ತಿರುವ ಲೋಕ ಹೀಗಿದೆ. ಮತ್ತು ಇದು ನಾವೆಲ್ಲರೂ ನಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಎದುರಿಸಬೇಕಾದ ವಾಸ್ತವ.
ಕೆಡುಕನ್ನೂ ಹಿಂಸೆಯನ್ನೂ ಎದುರಿಸುವಾಗ, ನಾವು ಯೇಸುವಿನಂತೆಯೇ ಅವುಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಬೇಕು. ಅವರು ಅವುಗಳನ್ನು ನಿರ್ಭಯವಾಗಿ ಎದುರಿಸಿದರು. ಅವರು ಸತ್ಯದಿಂದ ಅವುಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಿದರು; ಅನೇಕರು ತಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಹೊರಿಸಿದ ಸುಳ್ಳುಗಳನ್ನೂ ಅಪನಿಂದೆಗಳನ್ನೂ ಎಂದಿಗೂ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ.
ವಾಸ್ತವವೇನೆಂದರೆ, ನಾವು ದೇವರಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಹತ್ತಿರವಾದಷ್ಟೂ ಹೆಚ್ಚು ಹಿಂಸೆಯನ್ನೂ ದ್ವೇಷವನ್ನೂ ಎದುರಿಸುತ್ತೇವೆ. ಇದೂ ನಮಗೆ ಅರ್ಥವಾಗದಿರಬಹುದು. ನಾವು ದೇವರಿಗೆ ಹತ್ತಿರವಾಗಿದ್ದು, ಪವಿತ್ರತೆಗಾಗಿ ಶ್ರಮಿಸಿದರೆ ಎಲ್ಲರೂ ನಮ್ಮನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಹೊಗಳುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಯೋಚಿಸುವುದು ಸುಲಭ. ಆದರೆ ಯೇಸುವಿನ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಹಾಗಾಗಲಿಲ್ಲ; ನಮ್ಮ ವಿಷಯದಲ್ಲಿಯೂ ಹಾಗಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
ಹಿಂಸೆ, ಯಾತನೆ, ಕಷ್ಟ ಮತ್ತು ದುಃಖಗಳ ನಡುವೆಯೂ ಸತ್ಯದಲ್ಲಿ ದೃಢವಾಗಿ ನಿಲ್ಲುವುದು ಪವಿತ್ರತೆಯ ಒಂದು ಕೀಲಿಕೈ. ಸಂಗತಿಗಳು ನಾವು ಬಯಸಿದಂತೆ ನಡೆಯದಾಗ, ನಾವು ಏನೋ ತಪ್ಪು ಮಾಡುತ್ತಿರಬೇಕು ಎಂದು ಯೋಚಿಸುವ ಪ್ರಲೋಭನೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಇರುತ್ತದೆ. ನಾವು ಒಳ್ಳೆಯತನ ಮತ್ತು ಸತ್ಯದ ಪರವಾಗಿ ನಿಲ್ಲಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವಾಗ ಲೋಕವು ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಹೊರಿಸುವ ಸುಳ್ಳುಗಳಿಂದಲೂ ಅಪನಿಂದೆಗಳಿಂದಲೂ ಗೊಂದಲಕ್ಕೊಳಗಾಗುವುದು ಸುಲಭ. ನಮ್ಮದೇ ಶಿಲುಬೆಗಳ ನಡುವೆ ದೇವರು ನಮ್ಮಿಂದ ಬಯಸುವ ಒಂದು ಸಂಗತಿಯೆಂದರೆ, ನಾವು ನಮ್ಮ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಿಕೊಂಡು, ಅವರ ವಾಕ್ಯದಲ್ಲೂ ಸತ್ಯದಲ್ಲೂ ದೃಢವಾಗಿ ನಿಲ್ಲಲು ಸಂಕಲ್ಪಿಸುವುದು.
ನಾವು ಯಾವುದಾದರೂ ಶಿಲುಬೆಯನ್ನು ಅಥವಾ ಹಿಂಸೆಯನ್ನು ಎದುರಿಸುವಾಗ, ಅದು ತಲೆಗೆ ಹೊಡೆತ ಬಿದ್ದಂತಿರಬಹುದು. ನಾವು ದಿಗ್ಭ್ರಮೆಗೊಂಡಂತೆ ಅನಿಸಬಹುದು ಮತ್ತು ಗಾಬರಿ ಹಾಗೂ ಭಯಕ್ಕೆ ಮಣಿಯಬಹುದು. ಆದರೆ ಬೇರೆಲ್ಲ ಸಮಯಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಇಂತಹ ಸಮಯಗಳಲ್ಲಿಯೇ ನಾವು ದೃಢವಾಗಿ ನಿಲ್ಲಬೇಕಾಗಿದೆ. ದೇವರು ನಮಗೆ ಹೇಳಿರುವ ಮತ್ತು ಪ್ರಕಟಿಸಿರುವ ಎಲ್ಲದರ ಬಗ್ಗೆ ನಾವು ವಿನಮ್ರರಾಗಿಯೂ ಆಳವಾದ ದೃಢನಿಶ್ಚಯವುಳ್ಳವರಾಗಿಯೂ ಉಳಿಯಬೇಕು. ಇದು ಎಲ್ಲ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿಯೂ ದೇವರಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಡುವ ನಮ್ಮ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತದೆ. ಜೀವನ ಸುಗಮವಾಗಿರುವಾಗ ನಾವು ದೇವರಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ ಎಂದು ಹೇಳುವುದು ಸುಲಭ; ನಾವು ಹೊತ್ತಿರುವ ಶಿಲುಬೆ ಬಹಳ ಭಾರವಾಗಿರುವಾಗ ಅವರಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಡುವುದು ಕಷ್ಟ.
ನಿಮ್ಮ ಶಿಲುಬೆ ಯಾವುದೇ ಆಗಿರಲಿ, ಯಾವುದೋ ಮಹತ್ತರ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ದೇವರು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಬಲಪಡಿಸಲು ಬಯಸುವುದರಿಂದ ಅದು ಅವರ ಕೊಡುಗೆಯಾಗಿದೆ ಎಂಬ ಸತ್ಯವನ್ನು ಇಂದು ಧ್ಯಾನಿಸಿ. ಮಹಾನ್ ಸಂತ ಎರಡನೆಯ ಜಾನ್ ಪಾಲ್ ಅವರು ತಮ್ಮ ಪೋಪ್ ಸೇವಾವಧಿಯಲ್ಲಿ ಪದೇ ಪದೇ ಹೇಳಿದಂತೆ, “ಭಯಪಡಬೇಡಿ!” ನಿಮ್ಮ ಭಯಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಿ, ಅವುಗಳ ನಡುವೆಯೇ ದೇವರು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಪರಿವರ್ತಿಸಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡಿ. ನೀವು ಹಾಗೆ ಮಾಡಿದರೆ, ಜೀವನದಲ್ಲಿನ ನಿಮ್ಮ ಅತಿದೊಡ್ಡ ಹೋರಾಟಗಳೇ ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ನಿಮ್ಮ ಅತಿದೊಡ್ಡ ಆಶೀರ್ವಾದಗಳಾಗುತ್ತವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವಿರಿ.
ಪ್ರಭುವೇ, ನಿನ್ನ ಯಾತನೆ ಮತ್ತು ಮರಣದ ಸ್ಮರಣೆಗೆ ನಾವು ಸಮೀಪಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ, ನನ್ನ ಶಿಲುಬೆಗಳನ್ನು ನಿನ್ನ ಶಿಲುಬೆಯೊಂದಿಗೆ ಒಂದಾಗಿಸಲು ನನಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡು. ನನ್ನ ದೈನಂದಿನ ಹೋರಾಟದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯವನ್ನೂ ಬಲವನ್ನೂ ಕಾಣಲು ನನಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡು. ಈ ಸವಾಲುಗಳ ನಡುವೆ ನೀನು ನನಗಾಗಿ ಇಟ್ಟಿರುವ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಕಾಣಲು ನನಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡು. ಯೇಸುವೇ, ನಾನು ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯಿಡುತ್ತೇನೆ.
ಶಿಲುಬೆಯ ಬುಡದಲ್ಲಿ 40 ದಿನಗಳು – ಮೂವತ್ತೇಳನೆಯ ಧ್ಯಾನ – ಭೂಮಿ ನಡುಗುತ್ತದೆ
