2020 മാർച്ച് 8
നോമ്പുകാലത്തിലെ രണ്ടാം ഞായർ (വർഷം A)
ഇന്നത്തെ വായനകൾ
യേശു പത്രോസിനെയും യാക്കോബിനെയും അവന്റെ സഹോദരനായ യോഹന്നാനെയും കൂട്ടി തനിച്ച് ഒരു ഉയർന്ന മലയിലേക്കു പോയി. അവരുടെ മുമ്പിൽവച്ച് അവൻ രൂപാന്തരപ്പെട്ടു; അവന്റെ മുഖം സൂര്യനെപ്പോലെ പ്രകാശിച്ചു; അവന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ പ്രകാശംപോലെ വെണ്മയുള്ളവയായി. മത്തായി 17:1–2
മുകളിലെ ആ വാക്കുകൾ എത്ര വിസ്മയകരമാണ്: “പ്രകാശംപോലെ വെണ്മയുള്ളവ.” “പ്രകാശംപോലെ വെണ്മയുള്ള” ഒന്നിന്റെ വെണ്മ എത്രമാത്രമായിരിക്കും?
നോമ്പുകാലത്തിന്റെ ഈ രണ്ടാം ആഴ്ചയിൽ, പത്രോസിന്റെയും യാക്കോബിന്റെയും യോഹന്നാന്റെയും കൺമുമ്പിൽ യേശു രൂപാന്തരപ്പെടുന്ന പ്രത്യാശാഭരിതമായ ദൃശ്യം നമുക്കു നൽകപ്പെടുന്നു. ദൈവപുത്രനും പരിശുദ്ധ ത്രിത്വത്തിലെ രണ്ടാമത്തെ വ്യക്തിയുമായ അവിടുത്തെ നിത്യമഹത്വത്തിന്റെയും തേജസ്സിന്റെയും ഒരു ചെറുദർശനം അവർക്ക് ലഭിക്കുന്നു. അവർ സ്തബ്ധരും ഭയഭക്തിനിറഞ്ഞവരും വിസ്മയഭരിതരുമാകുന്നു; അത്യധികമായ ആനന്ദം അവരെ നിറയ്ക്കുന്നു. യേശുവിന്റെ മുഖം സൂര്യനെപ്പോലെ പ്രകാശിക്കുന്നു. അവിടുത്തെ വസ്ത്രങ്ങൾ അത്രമേൽ വെണ്മയും നിർമ്മലതയും തേജസ്സുമുള്ളവയാണ്; സങ്കൽപ്പിക്കാവുന്നതിൽ ഏറ്റവും ഉജ്ജ്വലവും നിർമ്മലവുമായ പ്രകാശംപോലെ അവ തിളങ്ങുന്നു.
എന്തുകൊണ്ടാണ് ഇതു സംഭവിച്ചത്? യേശു എന്തുകൊണ്ടാണ് ഇങ്ങനെ ചെയ്തത്? മഹത്വപൂർണ്ണമായ ഈ സംഭവം കാണാൻ ഈ മൂന്ന് അപ്പസ്തോലന്മാരെ അവിടുന്ന് അനുവദിച്ചത് എന്തുകൊണ്ടാണ്? കൂടുതൽ ആഴത്തിൽ ചിന്തിക്കുമ്പോൾ, നോമ്പുകാലത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ നാം ഈ ദൃശ്യത്തെക്കുറിച്ച് ധ്യാനിക്കുന്നത് എന്തുകൊണ്ടാണ്?
ലളിതമായി പറഞ്ഞാൽ, നമ്മുടെ ജീവിതം പരിശോധിക്കാനും നമ്മുടെ പാപങ്ങൾ ഏറ്റവും വ്യക്തമായി കാണാനുമുള്ള സമയമാണ് നോമ്പുകാലം. ജീവിതത്തിന്റെ ആശയക്കുഴപ്പങ്ങളിൽനിന്ന് അല്പനേരം മാറിനിന്ന്, നാം സഞ്ചരിക്കുന്ന പാത വീണ്ടും പരിശോധിക്കാൻ ഓരോ വർഷവും നമുക്കു നൽകപ്പെടുന്ന സമയമാണിത്. നമ്മുടെ പാപങ്ങളിലേക്കു നോക്കുക പ്രയാസമായിരിക്കാം. അത് നമ്മെ വിഷാദത്തിലാഴ്ത്തുകയും വിഷാദത്തിനും പ്രത്യാശയില്ലായ്മയ്ക്കും, എന്തിന്, നിരാശയ്ക്കുപോലും നമ്മെ പ്രലോഭിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യാം. എന്നാൽ നിരാശയിലേക്കുള്ള പ്രലോഭനത്തെ നാം അതിജീവിക്കണം. നമ്മുടെ പാപത്തെ അവഗണിച്ചുകൊണ്ടല്ല അതിനെ അതിജീവിക്കുന്നത്; മറിച്ച്, ദൈവത്തിന്റെ ശക്തിയിലേക്കും മഹത്വത്തിലേക്കും നമ്മുടെ ദൃഷ്ടി തിരിക്കുന്നതിലൂടെയാണ്.
യേശുവിന്റെ പീഡാനുഭവത്തെയും മരണത്തെയും അഭിമുഖീകരിക്കാൻ ഒരുങ്ങുന്ന ഈ മൂന്ന് അപ്പസ്തോലന്മാർക്ക് പ്രത്യാശ നൽകാൻ അനുവദിക്കപ്പെട്ട സംഭവമാണ് രൂപാന്തരീകരണം. തങ്ങളുടെ പാപങ്ങൾ യേശു ഏറ്റെടുക്കുന്നതും അവയുടെ അനന്തരഫലങ്ങൾ സഹിക്കുന്നതും കാണാൻ ഒരുങ്ങുമ്പോൾ, മഹത്വത്തിന്റെയും പ്രത്യാശയുടെയും ഈ ചെറുദർശനം അവർക്ക് നൽകപ്പെടുന്നു.
പ്രത്യാശയില്ലാതെ പാപത്തെ നേരിട്ടാൽ നാം നാശത്തിലേക്കാണ് പോകുന്നത്. എന്നാൽ യേശു ആരാണെന്നും നമുക്കുവേണ്ടി അവിടുന്ന് എന്തു ചെയ്തുവെന്നും ഓർത്തുകൊണ്ട് പാപത്തെ—നമ്മുടെ സ്വന്തം പാപത്തെ—നേരിട്ടാൽ, അത് നമ്മെ നിരാശയിലേക്കല്ല, വിജയത്തിലേക്കും മഹത്വത്തിലേക്കുമാണ് നയിക്കുക.
അപ്പസ്തോലന്മാർ നോക്കിനിൽക്കുകയും യേശു രൂപാന്തരപ്പെട്ടതു കാണുകയും ചെയ്തപ്പോൾ, സ്വർഗത്തിൽനിന്ന് ഇങ്ങനെ ഒരു സ്വരം അവർ കേട്ടു: “ഇവൻ എന്റെ പ്രിയപുത്രൻ; ഇവനിൽ ഞാൻ ഏറെ പ്രസാദിച്ചിരിക്കുന്നു; ഇവന്റെ വാക്കു കേൾക്കുവിൻ” (മത്താ. 17:5b). പിതാവ് യേശുവിനെക്കുറിച്ചാണ് ഇതു പറഞ്ഞത്. എന്നാൽ നമ്മിൽ ഓരോരുത്തരെക്കുറിച്ചും ഇങ്ങനെ പറയാൻ അവിടുന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നു. നമ്മുടെ ജീവിതത്തിന്റെ അന്തിമലക്ഷ്യം രൂപാന്തരീകരണത്തിൽ നാം കാണണം. എല്ലാ പാപവും നീക്കി, തന്റെ യഥാർഥ പുത്രനോ പുത്രിയോ ആയിരിക്കുന്നതിന്റെ മഹത്തായ അന്തസ്സ് നമുക്കു നൽകി, നമ്മെ ഏറ്റവും വെണ്മയുള്ള പ്രകാശമാക്കി രൂപാന്തരപ്പെടുത്താൻ പിതാവ് ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെന്ന് ആഴമേറിയ ബോധ്യത്തോടെ നാം അറിയണം.
ഇന്ന് നിങ്ങളുടെ പാപത്തെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുക. എന്നാൽ നമ്മുടെ ദൈവിക കർത്താവിന്റെ രൂപാന്തരപ്പെട്ട, മഹത്വപൂർണ്ണമായ സ്വഭാവത്തെക്കുറിച്ചും ധ്യാനിച്ചുകൊണ്ട് അങ്ങനെ ചെയ്യുക. വിശുദ്ധിയുടെ ഈ ദാനം നമ്മിൽ ഓരോരുത്തർക്കും നൽകാനാണ് അവിടുന്ന് വന്നത്. ഇതാണ് നമ്മുടെ വിളി. ഇതാണ് നമ്മുടെ അന്തസ്സ്. നാം ആയിത്തീരേണ്ടത് ഇതാണ്. അതിനുള്ള ഏകമാർഗം, നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലെ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽനിന്നും നമ്മെ ശുദ്ധീകരിക്കാനും കൃപ നിറഞ്ഞ തന്റെ മഹത്വപൂർണ്ണമായ ജീവിതത്തിലേക്ക് നമ്മെ അടുപ്പിക്കാനും ദൈവത്തെ അനുവദിക്കുക എന്നതാണ്.
രൂപാന്തരപ്പെട്ട എന്റെ കർത്താവേ, ഞങ്ങളെല്ലാവരും വിളിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ജീവിതത്തിന്റെ സൗന്ദര്യത്തിന് സാക്ഷ്യം വഹിക്കാൻ അങ്ങയുടെ അപ്പസ്തോലന്മാർക്കു കഴിയേണ്ടതിന്, അവരുടെ കൺമുമ്പിൽ അങ്ങ് തേജസ്സോടെ പ്രകാശിച്ചു. ഈ നോമ്പുകാലത്ത്, അങ്ങയിലും ക്ഷമിക്കാൻ മാത്രമല്ല, രൂപാന്തരപ്പെടുത്താനും അങ്ങേക്കുള്ള ശക്തിയിലും വിശ്വാസമർപ്പിച്ചുകൊണ്ട്, എന്റെ പാപത്തെ ധൈര്യത്തോടെ നേരിടാൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ. അങ്ങയുടെ ദൈവികജീവിതത്തിന്റെ മഹത്വത്തിൽ കൂടുതൽ പൂർണ്ണമായി പങ്കുചേരേണ്ടതിന്, മുമ്പെന്നത്തേക്കാളും ആഴത്തിൽ പാപത്തിനു മരിക്കാൻ എനിക്കു കഴിയുമാറാകട്ടെ. ഈശോയേ, അങ്ങയിൽ ഞാൻ ശരണപ്പെടുന്നു.
കുരിശിൻ ചുവട്ടിൽ 40 ദിനങ്ങൾ – പതിനൊന്നാം ധ്യാനം – പ്രവാസജീവിതം
ദൈവകരുണയെക്കുറിച്ചുള്ള വിചിന്തനങ്ങൾ
ദൈവത്തിന്റെ വിശുദ്ധ യോഹന്നാൻ, സന്ന്യാസി
ഞായറാഴ്ച വരുന്നതിനാൽ ഈ വർഷം ആരാധനാക്രമത്തിൽ അനുസ്മരണമായി ആചരിക്കുന്നില്ല
വിശുദ്ധ കുർബാനയിലെ വായനകൾക്കുള്ള തിരഞ്ഞെടുപ്പുകൾ
