2024 ഓഗസ്റ്റ് 21
വിശുദ്ധ പത്താം പീയൂസ് മാർപാപ്പയുടെ ഓർമ്മ
ഇന്നത്തെ വായനകൾ
ആണ്ടുവട്ടത്തിലെ ഇരുപതാം ആഴ്ചയിലെ ബുധനാഴ്ചത്തെ വായനകൾ
ഏകദേശം അഞ്ചുമണിക്ക് പുറത്തേക്കു ചെന്നപ്പോൾ, മറ്റുചിലർ അവിടെ നിൽക്കുന്നതു കണ്ട് അവൻ അവരോടു ചോദിച്ചു: “നിങ്ങൾ ദിവസം മുഴുവൻ ഇവിടെ വെറുതെ നിൽക്കുന്നതെന്ത്?” അവർ മറുപടി പറഞ്ഞു: “ആരും ഞങ്ങളെ കൂലിക്കു വിളിച്ചില്ല.” അവൻ അവരോടു പറഞ്ഞു: “നിങ്ങളും എന്റെ മുന്തിരിത്തോട്ടത്തിലേക്കു പോകുവിൻ.” മത്തായി 20:6–7
തോട്ടമുടമ പറഞ്ഞ ഈ വാക്കുകളിൽ വലിയ ഔദാര്യം നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്നു. ഉപമയിൽ വിവരിക്കുന്നതുപോലെ, ഈ തോട്ടമുടമ അതിരാവിലെ തന്റെ മുന്തിരിത്തോട്ടത്തിലേക്കു തൊഴിലാളികളെ കൂലിക്കു വിളിച്ചു; തുടർന്ന് ഒൻപതുമണിക്കും ഉച്ചയ്ക്കും മൂന്നുമണിക്കും ഒടുവിൽ അഞ്ചുമണിക്കും വീണ്ടും ആളുകളെ വിളിച്ചു. എന്നാൽ ദിവസാവസാനം, എല്ലാവരും അതിരാവിലെ മുതൽ ജോലി ചെയ്തവരെപ്പോലെ, അവർക്കെല്ലാം ഒരേ ദിവസക്കൂലി നൽകി. ആദ്യം കൂലിക്കു വിളിക്കപ്പെട്ടവർക്ക് അതിൽ നീരസം തോന്നി; ഒരു മണിക്കൂർ മാത്രം ജോലി ചെയ്തവർക്കും തങ്ങൾക്കു ലഭിച്ച അതേ കൂലി നൽകിയതു നീതിയല്ലെന്ന് അവർ കരുതി. എന്നാൽ തോട്ടമുടമ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞവസാനിപ്പിക്കുന്നു: “ഈ അവസാനം വന്നവനും നിനക്കു തന്നതുതന്നെ കൊടുക്കാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ചാലോ? എന്റെ സ്വന്തം പണം എനിക്കിഷ്ടമുള്ളതുപോലെ ചെലവഴിക്കാൻ എനിക്കു സ്വാതന്ത്ര്യമില്ലേ? ഞാൻ ഔദാര്യമുള്ളവനായതുകൊണ്ട് നിനക്ക് അസൂയ തോന്നുന്നുവോ?” ദൈവം തന്റെ കരുണയിൽ നമുക്കു ഗ്രഹിക്കാനാവുന്നതിലുമപ്പുറം ഔദാര്യമുള്ളവനാണ്. എന്നാൽ പാപപതനത്തിന് വിധേയരായ മനുഷ്യരെന്ന നിലയിൽ, നമുക്കു ന്യായമായി ലഭിക്കേണ്ട വിഹിതം ലഭിക്കുന്നുണ്ടോ എന്നു നാം നിരന്തരം പരിശോധിക്കുകയും മറ്റുള്ളവരുമായി നമ്മെത്തന്നെ താരതമ്യം ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നു. കൂടുതൽ കൂടുതൽ സ്വന്തമാക്കാൻ നാം ആഗ്രഹിക്കുന്നു; മറ്റുള്ളവർ വിജയിക്കുന്നതോ നമുക്കില്ലാത്ത അനുഗ്രഹങ്ങൾ സ്വീകരിക്കുന്നതോ കാണുമ്പോൾ നമുക്കു പെട്ടെന്ന് അസൂയ തോന്നുന്നു. ഉദാഹരണത്തിന്, ആരെങ്കിലും സമൂഹമാധ്യമങ്ങളിൽ നമ്മെക്കാൾ ജനപ്രീതിയുള്ളവരായിരിക്കുകയോ, കൂടുതൽ നല്ല കാറിൽ സഞ്ചരിക്കുകയോ, കൂടുതൽ വലിയ വീടുള്ളവരായിരിക്കുകയോ, ചെലവേറിയ അവധിക്കാലയാത്രയ്ക്കു പോകുകയോ ചെയ്യുമ്പോൾ, അവർക്കുള്ളതു നമുക്കില്ലല്ലോ എന്ന ഒരുതരം ദുഃഖത്തോടെ അതു ശ്രദ്ധിക്കാൻ നാം പലപ്പോഴും പ്രവണരാകുന്നു. അതാണ് അസൂയ.
അസൂയയ്ക്കുള്ള പ്രതിവിധി പൂർണഹൃദയത്തോടെയുള്ള ഔദാര്യമാണ്. നമ്മുടെ പണം പങ്കുവയ്ക്കുന്നതിൽ മാത്രമല്ല, നമ്മുടെ സ്നേഹവികാരങ്ങളിലും മറ്റുള്ളവർക്കു ലഭിക്കുന്ന അനുഗ്രഹങ്ങളിൽ സന്തോഷിക്കാനുള്ള കഴിവിലും ഔദാര്യമുണ്ടാകണം. ഉദാഹരണത്തിന്, നിങ്ങൾ എന്നും പോകാൻ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്ന ഒരു സ്ഥലത്തേക്ക് അടുത്ത മാസം മനോഹരമായ ഒരു അവധിക്കാലയാത്ര പോകുകയാണെന്ന് ആരെങ്കിലും നിങ്ങളോടു പറഞ്ഞാൽ, നിങ്ങൾ എങ്ങനെ പ്രതികരിക്കും? “ഹാ, എനിക്ക് അസൂയ തോന്നുന്നു!” എന്നു നിങ്ങൾ തമാശയായി പറഞ്ഞേക്കാം. ഇത്തരമൊരു തോന്നൽ പെട്ടെന്നുതന്നെ അസൂയയായി മാറാം; അതായത്, നമുക്കില്ലാത്ത അനുഗ്രഹങ്ങൾ മറ്റൊരാൾക്കുള്ളതിനെച്ചൊല്ലിയുള്ള ദുഃഖമായി മാറാം. മറ്റൊരാളുടെ അനുഗ്രഹങ്ങളെച്ചൊല്ലിയുള്ള ആ ദുഃഖം പിന്നീട് കോപമായി മാറുകയും ചെയ്യാം.
മുന്തിരിത്തോട്ടത്തിൽ ദിവസം മുഴുവൻ ജോലി ചെയ്തിട്ടും, ഒരു മണിക്കൂർ മാത്രം ജോലി ചെയ്തവർക്കു ലഭിച്ച അതേ തുക ലഭിച്ച ഈ തൊഴിലാളികൾക്ക്, പിന്നീട് വന്ന തൊഴിലാളികളെ അഭിനന്ദിച്ചുകൊണ്ട് പ്രതികരിക്കാമായിരുന്നു. “നിങ്ങൾ ഭാഗ്യവാന്മാർ! ഞാനും അഞ്ചുമണിക്ക് വന്നാൽ മതിയായിരുന്നു!” എന്നു തമാശയായി പറയുകപോലും ചെയ്യാമായിരുന്നു. എന്നാൽ അതിനു പകരം അവർ പിറുപിറുക്കുകയും തോട്ടമുടമയുടെ ഔദാര്യത്തിൽ ഇടപെടാൻ ശ്രമിക്കുകയും ചെയ്തു. അവർ പറഞ്ഞു: “അവസാനം വന്ന ഇവർ ഒരു മണിക്കൂർ മാത്രമേ ജോലി ചെയ്തുള്ളൂ. എന്നിട്ടും പകലിന്റെ ഭാരവും ചൂടും സഹിച്ച ഞങ്ങളോടു നീ അവരെ തുല്യരാക്കിയല്ലോ.” ഇതും അസൂയതന്നെയാണ്; കാരണം, തോട്ടമുടമയുടെ ഔദാര്യത്തെച്ചൊല്ലിയുള്ള അവരുടെ ദുഃഖം, മറ്റുള്ളവർക്കു ലഭിച്ച അനുഗ്രഹത്തിൽ ഇടപെടാൻ ശ്രമിക്കുന്നതിലേക്ക് അവരെ നയിച്ചു.
ഇത്തരത്തിലുള്ള വിശുദ്ധിക്കു നിരക്കാത്ത ദുഃഖം നിങ്ങളുടെ ഉള്ളിൽ കാണുമ്പോഴെല്ലാം അതിനെ ഗൗരവമായി ശ്രദ്ധിക്കുക. മറ്റുള്ളവരോടുള്ള നിസ്വാർഥമായ ഔദാര്യം നിങ്ങൾക്കു കുറവാണെന്നാണ് അതിനർഥം. ദൈവം മറ്റൊരാളെ ആത്മീയസമ്പത്തുകളാൽ അനുഗ്രഹിക്കുന്നതു കാണുമ്പോൾ, വിശാലഹൃദയത്തോടെ അതിൽ സന്തോഷിക്കാൻ ശ്രമിക്കുക. ദൈവത്തിന്റെ നന്മയെപ്രതി അവിടുത്തേക്കു സ്തുതിയും നന്ദിയും അർപ്പിക്കുക. നിങ്ങളെക്കുറിച്ചുമാത്രം ചിന്തിച്ചിരിക്കരുത്; താരതമ്യം ചെയ്യാനുള്ള ഓരോ പ്രലോഭനവും തള്ളിക്കളയുക. പല നിലകളിലും, ഒരു മണിക്കൂർ മാത്രം ജോലി ചെയ്തിട്ടും മുഴുവൻ ദിവസക്കൂലി ലഭിച്ചവർ നമ്മിൽ ഓരോരുത്തരെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. കാരണം, രക്ഷയുടെ കൃപ നമുക്ക് ഒരിക്കലും സ്വന്തം പ്രയത്നത്താൽ സമ്പാദിക്കാനാവില്ല. നിത്യരക്ഷ എന്ന ദാനവും ദൈവം നമുക്കു നൽകുന്ന മറ്റെല്ലാ കൃപകളും സ്വീകരിക്കാൻ നമുക്കു കഴിയുന്നതിന്റെ ഒരേയൊരു കാരണം ദൈവത്തിന്റെ അനന്തമായ ഔദാര്യമാണ്. അതിനാൽ, ദൈവത്തിന്റെ നന്മയിലും ഔദാര്യത്തിലുമായിരിക്കണം നമ്മുടെ ശ്രദ്ധ എപ്പോഴും പതിയേണ്ടത്. ആ ഔദാര്യം നമുക്കു ലഭിക്കുമ്പോഴും മറ്റുള്ളവർക്കു ലഭിക്കുമ്പോഴും നാം അതിൽ സന്തോഷിക്കണം.
അസൂയപ്പെടാനുള്ള എന്തെങ്കിലും പ്രവണത നിങ്ങളിലുണ്ടോ എന്ന് ഇന്നു വിചിന്തനം ചെയ്യുക. നിങ്ങൾക്കു ലഭിച്ചിട്ടില്ലാത്തതും മറ്റുള്ളവർക്കു നൽകപ്പെട്ടതുമായ അനുഗ്രഹങ്ങളെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുക. അവയോടുള്ള നിങ്ങളുടെ ആന്തരിക പ്രതികരണത്തെ സത്യസന്ധമായി പരിശോധിക്കുക. ആ അനുഗ്രഹങ്ങളിൽ വിശാലഹൃദയത്തോടെ സന്തോഷിക്കാൻ കഴിയുന്ന ദാനം ദൈവം നിങ്ങൾക്കു നൽകണമെന്നു പ്രാർഥിക്കുക. ദൈവം നൽകുന്ന ഓരോ അനുഗ്രഹവും നമ്മുടെ സന്തോഷത്തിനു കാരണമാകണം; ആ അനുഗ്രഹങ്ങൾ നമുക്കാണോ മറ്റുള്ളവർക്കാണോ നൽകപ്പെടുന്നത് എന്നത് അതിനു തടസ്സമാകരുത്.
അത്യുദാരനായ എന്റെ കർത്താവേ, അങ്ങ് എല്ലാവരുടെയുംമേൽ അതിസമൃദ്ധമായി അനുഗ്രഹങ്ങൾ ചൊരിയുന്നുവല്ലോ. അങ്ങ് മറ്റുള്ളവരെ അനുഗ്രഹിക്കുന്ന വിധങ്ങൾ കാണുമ്പോൾ, അവർക്കു ലഭിച്ച എല്ലാറ്റിനെയുംപ്രതി ആത്മാർഥമായ കൃതജ്ഞത വളർത്താൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ. അങ്ങയുടെ ജനത്തെയെല്ലാം അങ്ങ് പലവിധത്തിൽ അനുഗ്രഹിക്കുന്നതിൽ യഥാർഥമായി സന്തോഷിക്കാൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ. പ്രിയ കർത്താവേ, അസൂയ എന്ന ഹീനമായ പാപത്തിന്റെ ഭാരത്താൽ ഞാൻ തളർന്നുപോകാതിരിക്കാൻ അതിൽനിന്ന് എന്നെ മോചിപ്പിക്കണമേ. ഈശോയേ, അങ്ങയിൽ ഞാൻ ശരണപ്പെടുന്നു.
വിശുദ്ധ മോനിക്കയോടുള്ള നൊവേന
(പ്രത്യേകിച്ച് വഴിതെറ്റിപ്പോയ മക്കൾക്കുവേണ്ടി ചൊല്ലുന്ന പ്രാർഥന)
ഓഗസ്റ്റ് 18-26
ദൈവകരുണയെക്കുറിച്ചുള്ള വിചിന്തനങ്ങൾ
ആണ്ടുവട്ടത്തിലേക്കുള്ള വിശുദ്ധലിഖിത ധ്യാനങ്ങൾ
ഇന്നത്തെ വിശുദ്ധൻ – വിശുദ്ധ പത്താം പീയൂസ് മാർപാപ്പ
വിശുദ്ധ കുർബാനയിലെ വായനകൾക്കുള്ള തിരഞ്ഞെടുപ്പുകൾ
