मराठी

क्रूसापर्यंत येशूच्या मागे जाणे

13 एप्रिल 2025

प्रभूच्या दुःखसहनाचा झावळ्यांचा रविवार (वर्ष क)

आजची वाचने

छायाचित्र सौजन्य: अडोबी स्टॉक

व्हिडिओ

“प्रभूच्या नावाने येणारा राजा धन्य आहे. स्वर्गात शांती आणि सर्वोच्च स्थानी गौरव असो.” गर्दीतील काही परुशी त्याला म्हणाले, “गुरुजी, आपल्या शिष्यांना दटावा.” त्याने उत्तर दिले, “मी तुम्हांला सांगतो, हे गप्प राहिले, तर दगड ओरडतील!” लूक 19:38–40

ऑलिव्ह पर्वताच्या पायथ्याशी गेथसेमनीची बाग होती. तिथे येशूने तीव्र वेदनेत प्रार्थना केली आणि तिथेच त्याला अटक झाली. पण त्याच्या काही दिवस आधी, आपला प्रभू आपल्या प्रेषितांसह ऑलिव्ह पर्वताशेजारची टेकडी ओलांडून बागेकडे जाणाऱ्या उतारापाशी आला. तो उतार उतरत असताना त्याला “त्याच्या शिष्यांचा सारा समुदाय” भेटला. “त्यांनी पाहिलेल्या सर्व सामर्थ्यशाली कृत्यांबद्दल ते आनंदाने मोठ्या आवाजात देवाची स्तुती करू लागले.” मग त्यांनी जयघोष केला, “प्रभूच्या नावाने येणारा राजा धन्य आहे. स्वर्गात शांती आणि सर्वोच्च स्थानी गौरव असो.” यरुशलेम शहराचे प्रवेशद्वार नजरेच्या टप्प्यात होते, तिथेच ते त्याला भेटले. हे पाहून बारा प्रेषित थक्क झाले असतील.

थक्क झालेल्यांमध्ये परुशीही होते. पण त्यांचे आश्चर्य आनंदाचे नव्हते. मत्सरातून त्यांना आश्चर्य वाटले आणि त्यातूनच त्यांनी या जयघोषाचा निषेध केला. येशूचे उत्तर अगदी स्पष्ट होते: “मी तुम्हांला सांगतो, हे गप्प राहिले, तर दगड ओरडतील!” यावरून एक प्रश्न पडतो: या शिष्यांनी आपल्या प्रभूचे असे गौरवपूर्ण स्वागत केले नसते, तर दगड खरोखरच ओरडले असते का? नक्कीच ओरडले असते! काही दिवसांनी, लोकसमुदायाने येशूला सोडून दिल्यावर, दगड खरोखरच ओरडले.

आठवून पाहा: येशूला क्रूसावर खिळण्यात आले, तेव्हा या शिष्यांपैकी जवळजवळ सर्वांनीच त्याला सोडून दिले. ते भीतीने पळून गेले. बारा प्रेषितांपैकीही बहुतेक जण पळून जाऊन लपले. केवळ आपली धन्य माता मरिया, संत योहान आणि आणखी काही जण तिथे राहिले. म्हणून, लोकसमुदायाने सोडून दिलेल्या येशूचा क्रूसावर मृत्यू झाला, तेव्हा त्याचे हे भविष्यवचन खरे ठरले. “आणि पाहा, पवित्रस्थानाचा पडदा वरपासून खालपर्यंत फाटून त्याचे दोन तुकडे झाले. पृथ्वी हादरली, खडक दुभंगले, कबरी उघडल्या आणि मृत्युनिद्रेत असलेल्या अनेक संतांची शरीरे पुन्हा जिवंत झाली” (मत्तय 27:51–52).

देवाची स्तुती आणि आराधना करण्याच्या बाबतीत आपण कधीही गप्प राहू नये. त्या पहिल्या पवित्र सप्ताहातील या दोन प्रसंगांतून आपल्याला एक महत्त्वाचा धडा मिळतो. सप्ताहाच्या सुरुवातीला येशूने यरुशलेममध्ये प्रवेश केला, तेव्हा सर्वत्र मोठा उत्साह होता आणि अनेकांनी त्याची स्तुती केली. देवाची स्तुती करणे आणि त्याचा गौरव करणे हे सर्वमान्य असते आणि इतर अनेक जणही तसे करत असतात, तेव्हा ते करणे सोपे असते. याउलट, पवित्र सप्ताहाच्या शेवटी येशूचा छळ झाला आणि त्याला ठार मारण्यात आले. तेव्हा उघडपणे त्याची स्तुती करणे आणि त्याचा जयजयकार करणे अचानक लोकांना रुचेनासे झाले. भीतीने लोकसमुदाय गप्प झाला आणि आपल्या प्रभूची आराधना करणे त्याने थांबवले. म्हणूनच दगड ओरडले आणि पृथ्वी हादरली.

या पवित्र सप्ताहात प्रवेश करताना स्वतःला विचारा: येशूची स्तुती करणे सोपे होते आणि लोकांनाही ते आवडत होते, तेव्हा त्याची स्तुती करणाऱ्या शिष्यांच्या “साऱ्या समुदायासारखे” तुम्ही आहात का? की त्याच्याशी निष्ठावान राहणे लोकांना मुळीच रुचत नव्हते, तेव्हाही त्याच्याशी निष्ठावान राहिलेल्या आपल्या धन्य माता मरियेसारखे आणि संत योहानासारखे तुम्ही आहात? कठीण काळातही तुम्ही देवाची स्तुती आणि आराधना करत राहता का? की लोक काय म्हणतील, आपल्याला नाकारतील किंवा इतर प्रकारे आपला अपमान करतील, या भीतीमुळे तुम्ही आपल्या पवित्र पाचारणापासून दूर जाता?

त्या पहिल्या पवित्र सप्ताहातील या दोन परस्परविरोधी प्रसंगांवर आज चिंतन करा. येशू राजा आहे असा जयघोष करणाऱ्या लोकसमुदायात आज सामील व्हा. जयघोष करताना तुम्ही ज्या राजाची आराधना करता, त्याच्याकडे आपली नजर वळवा. त्याच्याशी विश्वासघात झाला, त्याने दुःख सोसले आणि त्याला मृत्यू पत्करावा लागला, त्या प्रत्येक प्रसंगी त्याच्या मागे जाण्याचे ठरवा. विशेषतः निष्ठावान राहणे कठीण असते, तेव्हाही निष्ठावान राहण्याचा संकल्प करा. आपल्या संकल्पात डळमळू नका. येशूच्या मातेच्या हृदयातील प्रेम पाहा. ती ज्या धैर्याने आपल्या प्रभूशी निष्ठावान राहिली, तेच धैर्य तुम्हांलाही लाभावे म्हणून तिच्याकडे प्रार्थना करा, नाहीतर तुमच्या जागी दगडांना ओरडावे लागेल.

हे परम गौरवशाली राजा, वल्हांडण सणासाठी तू यरुशलेममध्ये प्रवेश केलास, तेव्हा लोकांनी तुझी योग्य रीतीने भक्तिभावाने आराधना केली. तुझी अशीच आराधना आणि स्तुती करण्याचा मी संकल्प करतो. तुझा सन्मान करणे आणि तुझ्यावर प्रेम करणे सोपे असते तेव्हाच नव्हे, तर ते लोकांना रुचत नाही तेव्हाही मला तसे करता यावे, अशी मी प्रार्थना करतो. कोणत्याही भीतीमुळे तुझ्यावर प्रेम करण्यात किंवा तुझ्या क्रूसाच्या गौरवशाली सिंहासनापर्यंत तुझ्या मागे जाण्यात मी कधीही मागे हटू नये. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.

प्रभूच्या दुःखस्मरणाच्या झावळ्यांच्या रविवारसाठी ध्यान:
वाळवंटातील 40 दिवस

अधिक वाचन – झावळ्यांचा रविवार

दैवी दयेवरील चिंतन

प्रायश्चित्तकाळासाठी पवित्र शास्त्रावर आधारित चिंतने

प्रायश्चित्तकाळासाठी उपयुक्त साहित्य

सर्व संत / सण

मिस्सातील वाचनांचे पर्याय