मराठी

झावळ्यांचा रविवार—धैर्य आणि दृढनिश्चयाचा आदर्श

29 मार्च 2026

प्रभूच्या दुःखस्मरणाचा झावळ्यांचा रविवार (वर्ष अ)

आजची वाचने

झावळ्यांच्या रविवारी येशू

व्हिडिओ

तो यरुशलेमात आला तेव्हा सगळे शहर खळबळून गेले. लोकांनी विचारले, “हा कोण आहे?” जमावाने उत्तर दिले, “हा येशू, गालीलातील नाझरेथचा संदेष्टा आहे.” मत्तय 21:10–11

आपल्या प्रभूच्या दुःखस्मरणाला सुरुवात झाली आहे. आजच्या मिस्साची सुरुवात येशूच्या यरुशलेमातील विजयी प्रवेशाचे मत्तयने केलेले वर्णन वाचून होते. येशू गाढवावर बसून येत असताना प्रचंड जनसमुदायाने त्याचे स्वागत केले. त्यांपैकी काहींनी “आपली वस्त्रे रस्त्यावर पसरली, तर इतरांनी झाडांच्या फांद्या तोडून त्या रस्त्यावर पसरल्या” (मत्तय 21:8). लोकांनी जयघोष करत त्याचे स्वागत केले: “दाविदाच्या पुत्राला होसान्ना! प्रभूच्या नावाने येणारा धन्य आहे! सर्वोच्च स्वर्गात होसान्ना!” (मत्तय 21:9).

हिब्रू भाषेत “होसान्ना” या शब्दाचा अर्थ “आम्हाला तार, अशी आम्ही विनवणी करतो!” असा आहे. मुळात ही मुक्तीसाठीची विनवणी होती; पण विशेषतः मशीहाच्या आगमनाशी तिचा संबंध जोडला गेल्यावर ती स्तुती आणि आनंद व्यक्त करणारा जयघोष बनली. “सर्वोच्च स्वर्गात होसान्ना” या उद्गारांतून स्वर्गात सिंहासनावर विराजमान असलेल्या देवाने पृथ्वीवर आपले तारणसामर्थ्य प्रकट करावे, अशी विनंती केली जाते. लोकांच्या जयघोषातून तारणाची आशा व्यक्त होते आणि ज्याची ते इतके दिवस वाट पाहत होते तो मशीहा येशूच आहे, हे त्यांनी ओळखल्याचेही दिसून येते.

वल्हांडण सणाच्या आठवड्यात इस्राएलच्या कानाकोपऱ्यातून यात्रेकरू येत असल्याने यरुशलेमातील लोकसंख्या कित्येक पटींनी वाढत असे. धार्मिक उत्साहाने आणि सामूहिक उत्सवाने वातावरण भारून जात असे. व्यापारी जमलेल्या लोकांना बलिदानासाठीचे प्राणी, अन्नपदार्थ आणि इतर आवश्यक सामग्री विकत असत. मंदिर हे उत्सवाचे केंद्र होते. तिथे बलिदाने अर्पण केली जात आणि पवित्र भोजनासाठी वल्हांडणाची कोकरे तयार केली जात. इजिप्तमधून इस्राएलची झालेली सुटका आठवताना पुन्हा राष्ट्रीय मुक्तीची आशा जागी होत असे. त्यामुळे असंतोष उसळण्याची शक्यता लक्षात घेऊन रोमी अधिकाऱ्यांनी बंदोबस्त वाढवला. काही गडबड झाली तर रोमी अधिकारी कठोर कारवाई करतील, या चिंतेने यहुदी अधिकारीही अत्यंत सावध होते.

येशू हाच मशीहा आहे असा आपला विश्वास मोठ्या जनसमुदायांनी उघडपणे व्यक्त केला, तेव्हा अनेक धर्मनेत्यांना आणि रोमी अधिकाऱ्यांना किती उत्सुकता, चिंता आणि आश्चर्य वाटले असेल, याची कल्पना करा. इस्राएलच्या मुक्तीची वेळ जवळ आली होती का? काहींना येशू धोकादायक का वाटत होता, हे या जाहीर जयघोषातून अधिक स्पष्ट झाले. विशेषतः परुश्यांना भीती होती की येशूची मशीहा म्हणून असलेली ओळख त्यांनी घट्ट धरून ठेवलेल्या धार्मिक अधिकाराला धक्का देईल. ज्याची ते वाट पाहत होते तो मशीहा येशू असू शकतो, ही शक्यता त्यांच्यापैकी बहुतेकांनी फेटाळून लावली.

पण त्या वर्षीच्या वल्हांडणाचा अर्थ येशूसाठी अगदी वेगळा होता. आपल्या दुःखाची आणि मृत्यूची घटिका आली आहे आणि त्यातून आपले गौरवीकरण होणार आहे, हे त्याला माहीत होते. राजकीय डावपेचांत त्याला रस नव्हता. अनेकांच्या पापांचे प्रायश्चित्त ज्याच्या रक्ताने होणार होते, ते एकमेव परिपूर्ण बलिदानाचे कोकरू होऊन मशीहा म्हणून आपले कार्य पूर्ण करावे, हीच त्याची इच्छा होती. यरुशलेमात प्रवेश करताना येशूच्या मनात दृढनिश्चय आणि आत्मविश्वास होता. आपल्याला कोणते दुःख सोसावे लागणार आहे हे त्याला माहीत होते, तरी त्याचे संपूर्ण लक्ष जीवात्म्यांच्या तारणाच्या कार्यावर होते. आपल्या पवित्र मानवस्वभावात त्याने भीती किंवा चिंतेला बळी पडण्याच्या प्रत्येक मोहावर मात केली आणि आपल्या हृदयात शांती, सामर्थ्य आणि आनंद भरू दिला.

येशू आपला तारणारा आणि देव व आपण यांच्यातील एकमेव मध्यस्थ आहे. त्याचबरोबर, आपण कसे जगावे याचा परिपूर्ण आदर्श त्याने आपल्या मानवी जीवनातून घालून दिला आहे. विशेषतः त्याचा यरुशलेमातील विजयी प्रवेश आपल्याला दाखवतो की भीती आणि चिंतेला बळी पडण्याचा मोह होतो, अशा प्रत्येक कठीण प्रसंगाला आपण कसे सामोरे जावे. त्याचे धैर्य आपले धैर्य झाले पाहिजे आणि त्याचा दृढनिश्चय आपला दृढनिश्चय झाला पाहिजे.

येशूने विजयी प्रवेश केला तेव्हा त्याच्या अंतःकरणाची वृत्ती कशी होती, यावर आज चिंतन करा. इतरांसाठी निःस्वार्थपणे आपले जीवन अर्पण करून त्याच्या बलिदानी प्रेमात सहभागी होण्यास तो आपल्याला बोलावतो. त्याच्यासारखे प्रेम करण्याचे आवाहन आपल्याला जेव्हा जेव्हा मिळते, तेव्हा तेव्हा आपण त्याचे सद्गुण आपल्यात रुजू दिले, तरच हे शक्य होईल. आपल्यावर सोपवलेले कार्य स्वीकारताना भीती किंवा चिंता यांना आपल्या आड येऊ देता कामा नये. त्या पहिल्या पवित्र सप्ताहात येशूच्या आचरणातून दिसलेले धैर्य, शांती आणि अढळ प्रेम तुमच्या हृदयात बहरावे, अशी प्रार्थना करा. भीती, चिंता आणि स्वार्थ सोडून द्या आणि येशूच्या प्रेमाने व सामर्थ्याने स्वतःला भरून घेऊ द्या. अशा रीतीने त्याचे कार्य तुमच्याद्वारे पुढे चालू राहो आणि आपल्या प्रभूबरोबर तुम्हालाही इतरांसाठी आपले जीवन अर्पण करता येवो.

हे देवाच्या बलिदानी कोकरा, नव्या आणि परिपूर्ण बलिदानाचे कोकरू म्हणून तू यरुशलेमात प्रवेश केलास. तुझ्याकडे वळणाऱ्या सर्वांच्या तारणासाठी तुझे रक्त सांडले जाणार होते. हे प्रिय प्रभू, तुला मला जे काही द्यायचे आहे ते सर्व स्वीकारण्यासाठी माझे हृदय उघड. तुझे सद्गुण माझ्यात भरून दे, म्हणजे माझे जीवन तुझ्या जीवनाशी एकरूप होईल आणि तुझे बलिदान माझ्यात जिवंत होईल. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.

प्रभूच्या दुःखस्मरणाच्या झावळ्यांच्या रविवारसाठी ध्यान:
वाळवंटातील 40 दिवस

अधिक वाचन – झावळ्यांचा रविवार

रविवारची आणखी चिंतने

दैवी दयेवरील चिंतन

प्रायश्चित्तकाळासाठी पवित्र शास्त्रावर आधारित चिंतने

प्रायश्चित्तकाळासाठी उपयुक्त साहित्य

सर्व संत / सण

मिस्साच्या वाचनांचे पर्याय