मराठी

पवित्र प्रेम आणि ओढ यांचा आदर्श

बुधवार, 22 जुलै 2026

संत मरिया मग्दालेनाचा सण

आजची वाचने

संत मरिया मग्दालेना, कलाकार: लॉरेन्स ओपी, CC BY-NC-ND 2.0.

व्हिडिओ

आठवड्याच्या पहिल्या दिवशी पहाटे, अजून अंधार असतानाच, मरिया मग्दालेना थडग्याजवळ आली. थडग्याची शिळा बाजूला केलेली तिला दिसली. तेव्हा ती धावत शिमोन पेत्राकडे आणि येशूचे ज्याच्यावर प्रेम होते त्या दुसऱ्या शिष्याकडे गेली आणि त्यांना म्हणाली, “त्यांनी प्रभूला थडग्यातून नेले आहे, आणि त्याला कुठे ठेवले आहे हे आम्हाला माहीत नाही.” योहान 20:1–2

येशूची मरिया मग्दालेनाशी पहिली भेट झाली, तेव्हा तिला सात भुतांचा त्रास होता. अनेक चर्चपित्यांच्या मते, ही संख्या दुष्ट आत्म्यांच्या पूर्ण ताब्याचे प्रतीक आहे. नंतरच्या परंपरांमध्ये मरिया मग्दालेना हीच पश्चात्ताप करून पापापासून वळलेली वेश्या किंवा व्यभिचार करताना पकडलेली स्त्री होती, असे मानले गेले. मात्र शुभवर्तमानांत स्वतः असा स्पष्ट उल्लेख नाही. एवढे मात्र निश्चित की तिला भुतांचा फार गंभीर त्रास झाला होता (पाहा लूक 8:2).

अशा आध्यात्मिक बंधनात सापडण्यामागे गंभीर पापांनी ग्रासलेले जीवन असावे, असे वाटू शकते. तरीही भुताचा ताबा हा नेहमीच मरणपापाचा थेट परिणाम नसतो. कधीकधी देव आपल्या ईश्वरी मानवी आकलनापलीकडील योजनेनुसार अशा पीडेला अनुमती देतो, जेणेकरून त्यातून अधिक मोठे भले घडू शकेल. मरिया मग्दालेनाच्या पूर्वीच्या पीडेचे कारण काहीही असो, देवाने आपल्या असीम दयेने तिला पवित्र प्रेम आणि ओढ यांचा तेजस्वी आदर्श बनवले, हे स्पष्ट आहे. तिला लाभलेल्या या खोलवरच्या आरोग्यदानातून ख्रिस्तावरील तिची विलक्षण भक्ती फुलली.

मरियेच्या अंतःकरणातून उमटणाऱ्या भावना, ओढ, दुःख आणि प्रेम यांचे आजच्या शुभवर्तमानात सुंदर चित्रण आहे. येशूच्या दुःखसहनाच्या वेळी आणि त्याच्या मृत्यूपर्यंत त्याच्यासोबत राहिलेल्या मोजक्या विश्वासू शिष्यांपैकी ती एक होती. येशूची माता, प्रेषित योहान आणि इतर काही पवित्र स्त्रिया यांच्यासोबत ती क्रुसाजवळ उभी राहिली. येशूने तिला दुष्ट आत्म्यांच्या पीडेतून मुक्त केले होते; त्याच्याविषयीच्या मनापासूनच्या कृतज्ञतेतूनच बहुधा तिचे धैर्य आणि भक्ती जन्माला आली. त्याच्याद्वारे तिला लाभलेल्या मुक्तीने तिच्या अंतःकरणात अढळ विश्वास जागवला: तोच मशीहा आणि देवाचा पुत्र आहे, हे तिने ओळखले.

पुनरुत्थानाच्या रविवारी पहाटे, सूर्य उगवण्यापूर्वीच, मरिया येशूच्या देहाला सुगंधी द्रव्ये लावण्यासाठी थडग्याकडे निघाली. शब्बाथ सुरू होण्याच्या थोडाच वेळ आधी येशूचा मृत्यू झाला होता. शुक्रवारच्या सूर्यास्तापासून शनिवारच्या सूर्यास्तापर्यंत शब्बाथ असल्याने मरियेला आणि इतर स्त्रियांना त्याच्या पवित्र देहाला रीतसर सुगंधी द्रव्ये लावता आली नव्हती. शब्बाथ सुरू झाला तेव्हापासून तिच्या मनात एकच इच्छा असावी, अशी आपण कल्पना करू शकतो: थडग्याकडे परत जाऊन प्रेमाची ही शेवटची कृती करावी. भक्तीने व्याकूळ झालेल्या मरियेला आणखी थांबवेना. नियमाने शक्य होताच तिला कृती करण्यास प्रेमाने प्रवृत्त केले. त्यामुळे रिकामे थडगे पाहणारी ती पहिली ठरली आणि लवकरच पुनरुत्थित प्रभूलाही तिने सर्वप्रथम पाहिले.

रिकाम्या थडग्याजवळ थांबण्याच्या मरियेच्या निर्धारातही तिचे पवित्र प्रेम आणि ओढ दिसून येतात. शिळा लोटून बाजूला केलेली पाहिल्यावर ती प्रेषितांना सांगण्यासाठी धावत गेली आणि मग पेत्र व योहान यांच्यासोबत परत आली. पण ते निघून गेल्यावरही मरिया तिथेच थांबली. ती रडत होती; तिच्या मनात प्रभूविषयी प्रेम होते, त्याला भेटण्याची आस होती. आपल्या प्रभूच्या ओढीत ती इतकी बुडून गेली होती की थडग्यात बसलेले दोन देवदूत पाहूनही ती दचकली नाही की तिला विस्मय वाटला नाही. त्यांनी “बाई, तू का रडतेस?” असे विचारले, तरीही तिच्या मनात एकच विचार होता, तो येशूचा: “त्यांनी माझ्या प्रभूला नेले आहे, आणि त्याला कुठे ठेवले आहे हे मला माहीत नाही.”

येशू तिच्यासमोर आला तेव्हाही तिला तो कोण आहे हे ओळखता आले नाही; ती अजूनही त्याचा देहच शोधत होती. पण त्याच्या मृदू, ओळखीच्या, चूक होणे अशक्य अशा आवाजाने तो पडदा दूर केला आणि तिच्या विश्वासाचे डोळे उघडले: “मरिया!” त्याला ओळखताच तिच्या अंतःकरणातून ती सुंदर, जिव्हाळ्याची हाक उमटली: “रब्बुनी!”

संत मरिया मग्दालेनाच्या अंतःकरणात घडलेल्या परिवर्तनावर आज चिंतन करा. एकेकाळी तिला दुष्ट आत्म्यांची पीडा होती; आता तिचे अंतःकरण आपल्या प्रभूवरील पवित्र प्रेमाने आणि त्याच्या ओढीने ओसंडून वाहू लागले. ती आपल्यापैकी प्रत्येकासाठी एक आदर्श आहे. प्रभूच्या कृपेबद्दल आणि त्याच्याशी झालेल्या समेटाबद्दल तिला वाटली तशीच कृतज्ञता आपण आपल्या अंतःकरणात भरू द्यावी. तिच्यासारखीच अढळ भक्ती जोपासावी आणि त्याला शोधण्याची तशीच उत्कट आस आपल्या मनात जळत राहू द्यावी. आपले अंतःकरण मरियेच्या अंतःकरणासारखे होईल, तेव्हा प्रभू आपल्यालाही नावाने हाक मारताना ऐकू येईल. कृतज्ञ राहा. त्याची आस धरा. त्याची हाक ऐकण्यासाठी कान द्या. मग मरियेप्रमाणे तुम्हालाही जाणवेल की तो आधीपासूनच तुमच्यासमोर उभा आहे.

रब्बुनी! संत मरिया मग्दालेनेसोबत, तू दयेने मला दिलेल्या स्वातंत्र्याबद्दल मी मनापासून तुझे आभार मानतो. तू माझ्या पापांची क्षमा केलीस, मला पुन्हा तुझ्या कृपेत आणलेस आणि शत्रूच्या पाशांपासून माझे रक्षण केलेस. मरियेसोबत मी प्रार्थना करतो की माझ्या सर्व उत्कट भावना आणि माझ्या आत्म्याची प्रत्येक हालचाल तुझ्या प्रेमात इतकी गुंतून जावी की मी माझ्या सर्वस्वाने तुझा शोध घ्यावा. हे प्रभू, माझे नाव घे, मला प्रेमाने हाक मार आणि माझे डोळे उघड, म्हणजे तू नेहमी माझ्यासमोर आहेस हे मला दिसेल. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.

आजचे संत – संत मरिया मग्दालेना

मरिया मग्दालेना नेमकी कोण होती, हे समजून घेण्यासाठी उपयुक्त लेख – नवीन आगमन

शुभवर्तमानावरील आणखी चिंतने

दैवी दयेवरील चिंतन

सामान्य काळासाठी पवित्र शास्त्रावरील चिंतन

सर्व संत / सण

मिस्सातील वाचनांचे पर्याय