5 एप्रिल 2026
आठवड्याच्या पहिल्या दिवशी, पहाटे अजून अंधार असतानाच मग्दालाची मरिया कबरीपाशी आली. कबरीवरचा दगड बाजूला केलेला तिला दिसला. तेव्हा ती धावत शिमोन पेत्राकडे आणि येशूचे ज्याच्यावर प्रेम होते त्या दुसऱ्या शिष्याकडे गेली आणि त्यांना म्हणाली, “त्यांनी प्रभूला कबरीतून नेले आहे आणि त्याला कुठे ठेवले आहे हे आम्हाला माहीत नाही.” योहान 20:1–2
तुमचा हेतू चांगला असूनही तुम्ही कधी एखाद्या गोष्टीचा चुकीचा अर्थ लावला आहे का? आपण प्रेमाने वागतो, तरीही आपल्याकडून चुका होतात, असा अनुभव आपल्याला सगळ्यांनाच येतो. आपल्या चांगल्या कृतीही क्वचितच परिपूर्ण असतात.
त्या पहिल्या ईस्टरच्या दिवशी सूर्योदयापूर्वी मरिया मग्दालेनाच्या बाबतीत असेच घडले. काही बाबतींत ती योग्य होती—येशूवरील तिचे प्रेम आणि भक्ती मनापासून होती—पण तिने जे पाहिले त्यामागचे संपूर्ण सत्य तिला अजून उमगले नव्हते. इतर शुभवर्तमानांत कबरीपाशी आलेल्या इतर स्त्रियांचाही उल्लेख आहे, पण योहान विशेषतः मरियेवर भर देतो. संत ऑगस्टीन यांच्या मते, याचे कारण असे असावे की “ख्रिस्तावर सर्वांत उत्कट प्रेम करणारी तीच होती, यात शंका नाही.”
दगड बाजूला लोटलेला पाहताच मरिया मग्दालेनाला प्रेमापोटी ताबडतोब काहीतरी करावेसे वाटले. संत योहान क्रिसोस्टम म्हणतात की ती “प्रेमाने दिलेल्या साऱ्या वेगाने शिष्यांकडे धावली.” तिने जे पाहिले ते शिमोन पेत्र आणि योहान यांना सांगण्यास तिच्या उत्कट प्रेमाने तिला प्रवृत्त केले. यावरून प्रेम आपल्याला विलंब न करता देवाचा शोध घ्यायला कसे लावते, हे दिसते.
मरियेचे प्रेम इतके खोल असूनही तिने रिकाम्या कबरीचा चुकीचा अर्थ लावला. “त्यांनी प्रभूला कबरीतून नेले आहे आणि त्याला कुठे ठेवले आहे हे आम्हाला माहीत नाही,” या तिच्या भावनावेगातून आलेल्या उद्गारांतून दिसते की तिच्यासमोर उलगडत असलेले रहस्य समजून घेणे तिला जड जात होते. आपल्यापैकी अनेकांप्रमाणेच, त्या क्षणी देवावर अधिक खोल भरवसा ठेवण्याऐवजी ती भावनेच्या भरात वागली.
मरियेच्या या गैरसमजामुळे येशू तिच्यावर नाराज झाला नव्हता, हे नक्की. कारण पवित्र शास्त्रात योहान 20:11–17 येथे सांगितले आहे की त्याने सर्वप्रथम तिलाच दर्शन दिले. पुनरुत्थित ख्रिस्त तिला भेटला, तेव्हा सुरुवातीला तिने त्याला माळी समजले. यावरून दिसते की पुनरुत्थानाचा अर्थ तिला अजून हळूहळू उमगत होता. तरीही, तिची समज जिथवर पोहोचली होती, तिथेच येशू तिला भेटला आणि त्याने तिला अधिक सखोल श्रद्धेकडे नेले. यातून आपल्याला आठवण होते की आपल्या भावना चांगल्या असल्या, तरी त्या श्रद्धेने शुद्ध झाल्या पाहिजेत. अशा प्रकारे आपले प्रेम परिपक्व होते आणि आपला भरवसा व समज अधिक खोल होतात.
ईस्टरच्या सकाळी मरिया मग्दालेनाला आलेल्या अनुभवावर आज चिंतन करा. तिच्याप्रमाणेच, आपली समज अपुरी असली तरी उत्कटतेने आपल्या प्रभूचा शोध घेण्याचे आवाहन आपल्यालाही आहे. येशू तिला जसा भेटला, तसा तो आपल्यालाही आपल्या सध्याच्या स्थितीत भेटेल आणि हळुवारपणे अधिक सखोल श्रद्धेकडे नेईल, असा भरवसा आपण ठेवू शकतो. पुनरुत्थानाचा उत्सव साजरा करताना प्रार्थना करा की देवाच्या कृपेने तुमचे प्रेम, त्यात सामावलेल्या सर्व भावनांसह, अधिक पूर्णपणे शुद्ध व्हावे, जेणेकरून नव्या जाणिवेने आणि आनंदाने तुम्हालाही ख्रिस्त भेटावा.
हे माझ्या पुनरुत्थित प्रभू, माझे तुझ्यावर खूप प्रेम आहे. पण तू कोण आहेस आणि तुझी इच्छा काय आहे हे मला अधिक स्पष्टपणे समजावे, यासाठी माझे प्रेम श्रद्धेने आणखी शुद्ध होण्याची गरज आहे, हे मी मान्य करतो. तू मला उलगडून दाखवलेल्या अनेक दैवी रहस्यांची माझी समज वाढत असताना, माझे प्रेमही वाढव, म्हणजे माझ्याकडून तुला अपेक्षित असलेल्या शुद्ध प्रेमाचे अधिक परिपूर्णपणे अनुकरण मला करता येईल. हे येशू, माझा तुझ्यावर विश्वास आहे.
तिसरा दिवस: दैवी दयेच्या रविवारच्या तयारीची नोव्हेना
जपमाळ – गौरवाची रहस्ये (पवित्र शास्त्रातील उताऱ्यांसह)
पुनरुत्थानकाळासाठी पवित्र शास्त्रावरील मनन
संत फॉस्टिनाची दैवी दयेची विनवणीमाला
संत व्हिन्सेंट फेरर, याजक
(हा स्मृतिदिन ईस्टरच्या दिवशी येत असल्यामुळे यंदा उपासनेत साजरा केला जात नाही.)





