Poniedziałek, 4 marca 2019
Poniedziałek VIII tygodnia okresu zwykłego
Święty Kazimierz – wspomnienie dowolne
Jezus spojrzał na niego z miłością i powiedział mu: „Jednego ci brakuje. Idź, sprzedaj, co masz, i rozdaj ubogim, a będziesz miał skarb w niebie. Potem przyjdź i chodź za Mną”. Lecz on spochmurniał na te słowa i odszedł zasmucony, miał bowiem wiele posiadłości. Mk 10:21-22
W tym fragmencie Pisma Świętego warto zwrócić uwagę na dwie ważne rzeczy. Pierwszą jest reakcja Jezusa, a drugą — reakcja bogatego młodzieńca.
Jak czytamy, Jezus spojrzał na niego i „umiłował go”. Warto zwrócić uwagę na te słowa, które poprzedzają wezwanie skierowane przez Jezusa do tego młodego człowieka. Jezus wzywa go, by wyrzekł się wszystkiego, co posiada, wszystko rozdał i poszedł za Nim. A zaprosił go do tego z miłości.
Jezus zaprasza tego młodego człowieka, by zyskał o wiele więcej, niż obecnie posiada. Dlatego spojrzał na niego z miłością, zanim zaprosił go, by poszedł za Nim w sposób całkowity i radykalny. Jednak w tym przypadku miłość do Jezusa miała wiązać się z bólem. Ból ten miał wynikać z tego, że pójście za Jezusem wymagało złożenia w ofierze absolutnie wszystkiego. Było to całkowite i radykalne wyrzeczenie. Było trudne, przynajmniej z czysto ludzkiego i światowego punktu widzenia. Ale miłość Jezusa do tego młodego człowieka była tak doskonała, że był On gotów zaprosić go do poniesienia ofiary ze wszystkiego, aby ten bogaty człowiek mógł zyskać o wiele więcej.
My również jesteśmy do tego zaproszeni. Nie, być może nie jesteśmy wezwani, by pójść za Jezusem w ten szczególny i radykalny sposób, wyrzekając się wszystkich dóbr materialnych. Jesteśmy jednak wezwani, by pójść za Jezusem z taką samą ufnością i takim samym oddaniem się Jego Bożej woli. A to nieuchronnie będzie wymagało ofiary. Ofiary w najwyższym stopniu.
Nasza odpowiedź na wezwanie Jezusa, by stać się Jego uczniami, ma kluczowe znaczenie. Jak odpowiemy na to zaproszenie, by całkowicie oddać siebie? Bogaty młodzieniec zareagował początkowo smutkiem. Nie przyjął zaproszenia Jezusa. Nie wiemy, czy ostatecznie poszedł za Jezusem w ten radykalny i całkowity sposób, ale znamy jego pierwszą reakcję.
Często jest to także nasza pierwsza reakcja. Chcemy być wierni i chcemy iść za Chrystusem, bez względu na to, o co nas prosi. Kiedy jednak otrzymujemy konkretne zaproszenie, by odpowiedzieć na Jego wezwanie, odwracamy się ze smutkiem, sądząc, że to zaproszenie jest zbyt wymagające.
Zastanów się dziś nad postawą tego bogatego młodzieńca. Spójrz na własne życie i rozważ, na ile masz w sobie gotowość i chęć, by powiedzieć bezwarunkowe „tak” wszystkiemu, o co prosi cię Jezus. Powiedzenie „tak”, które wiąże się z ofiarą, jest najlepszą decyzją, jaką możesz podjąć. W rzeczywistości jest ono dobrowolnym przyjęciem najwspanialszego życia, jakie możesz prowadzić.
Panie, podążanie za Tobą może czasem wydawać się trudne i wymagające. Może się wydawać, że to zbyt wiele. Pomóż mi, zwłaszcza w takich chwilach, ufać Tobie bardziej niż temu wszystkiemu, do czego przywiązuję się na tym świecie. Jezu, ufam Tobie.
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
Święty dnia – Święty Kazimierz
