Piątek, 21 czerwca 2019
Piątek XI tygodnia okresu zwykłego
Św. Alojzego Gonzagi, zakonnika – wspomnienie
„Nie gromadźcie sobie skarbów na ziemi, gdzie mól i rdza niszczą i gdzie złodzieje włamują się i kradną. Gromadźcie sobie natomiast skarby w niebie, gdzie ani mól, ani rdza nie niszczą i gdzie złodzieje nie włamują się i nie kradną. Bo gdzie jest twój skarb, tam będzie i serce twoje”. Mateusz 6:19-21
Gdzie więc jest twoje serce? Odpowiedź na to pytanie znajdziesz powyżej. Twoje serce jest tam, gdzie jest twój skarb. Nasuwa się zatem pytanie: „Co jest twoim skarbem?”
Ten fragment wskazuje na niebezpieczeństwo nadmiernego przywiązania do bogactw materialnych. To samo dotyczy jednak wszystkiego w tym życiu, do czego możemy się przywiązywać. Do czego jesteś przywiązany? Co jest twoim skarbem?
Najlepiej byłoby, gdyby nasze serca były przywiązane tylko do tego, do czego Bóg chce, by były przywiązane. Jeśli tak jest, wówczas to, co kochamy, stanowi skarby, które Bóg chce, abyśmy kochali. A kochając to wszystko, kochamy Boga, który nam to daje i wzywa nas, byśmy to kochali.
Do naszych skarbów z pewnością powinny należeć nasza rodzina i inne osoby, które mamy kochać i otaczać troską ze szczególną czułością. Naszym skarbem powinno być także nasze życie modlitwy i oddawania czci Bogu. To najbardziej bezpośredni sposób, w jaki kochamy Boga na tym świecie. Naszym skarbem mogą być również konkretne dzieła służby, do których czujemy się natchnieni, lub wszystko, co jest zgodne z wolą Bożą.
Czy kochasz te rzeczy? Czy są twoim skarbem? Problem polega na tym, że zbyt często skłaniamy się ku temu, by kochać znacznie więcej niż to, do czego miłowania wzywa nas Bóg. Głęboko przywiązujemy się do myśli o wzbogaceniu się i posiadaniu wielu rzeczy. Jednak nasze niezdrowe „miłości” mogą wykraczać nawet poza bogactwo i rzeczy materialne.
Zastanów się dziś nad tym, co w twoim życiu mogło stać się zbyt wielkim „skarbem”. Do czego nadmiernie przywiązujesz się w tym przemijającym świecie? Czy są to pieniądze? A może coś innego? Pozwól Bogu ci to pokazać, a potem pozwól Mu cię od tego uwolnić. To pierwszy krok ku życiu pełnemu największych bogactw!
Panie, pomóż mi zachować serce utkwione w Tobie. Pomóż mi zawsze mieć Ciebie i Twoją wolę za mój największy skarb. Jezu, ufam Tobie.
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
Święty dnia – Święty Alojzy Gonzaga
