Poniedziałek, 5 sierpnia 2019
Poniedziałek XVIII tygodnia okresu zwykłego
Poświęcenie bazyliki Matki Bożej Większej – wspomnienie dowolne
Gdy Jezus usłyszał o śmierci Jana Chrzciciela, oddalił się łodzią na miejsce pustynne, aby być samemu. Tłumy dowiedziały się o tym i z miast podążyły za Nim pieszo. Gdy wysiadł z łodzi i ujrzał wielki tłum, ulitował się nad nimi i uzdrowił ich chorych. Mt 14:13-14
Po ludzku mówiąc, serce Jezusa zasmuciło się śmiercią Jana Chrzciciela. Kochał Jana i głęboko przeżył jego ścięcie. Dlatego odpłynął łodzią na miejsce pustynne, aby pobyć sam. Ale tłumy pragnęły czegoś więcej! Ludzie chcieli zobaczyć Jezusa i Go słuchać. Znali wielu chorych i chcieli, aby Jezus ich uzdrowił. Szukali więc Go, mimo że oddalił się od tłumu, aby być sam.
Jak zareagował Jezus? Czy spojrzał na nich i westchnął, mówiąc do siebie: „Dlaczego nie zostawią Mnie w spokoju? Czy nie wiedzą, że przeżywam żałobę?”. Nie. Przeciwnie, Jezus był pełen miłosierdzia i współczucia dla nich i wyszedł do nich, aby uzdrowić wielu spośród ich chorych.
Pozwala nam to lepiej poznać serce i współczucie naszego Pana. Często boimy się przyjść do Boga. Boimy się zwrócić do Niego z powodu naszego grzechu. Boimy się tego, co o nas pomyśli i co nam powie. Czujemy winę i wstyd, a w rezultacie nie szukamy Go.
Ale tak jak Jezus współczuł tym, którzy Go szukali w tej opowieści, tak też ZAWSZE będzie żywił dla nas najgłębsze współczucie, ilekroć będziemy Go szukać. Jeśli odkryjemy, że nasze życie jest pogrążone w grzechu, a mimo to pobiegniemy do Niego, spojrzy na nas ze współczuciem i miłosierdziem. Nigdy nie nuży Go to, że wracamy do Niego, szukając Jego uzdrowienia i miłosierdzia. Powinniśmy zawsze pokładać w Nim nadzieję i zwracać się do Niego z największą ufnością.
Zastanów się dzisiaj, na ile swobodnie zwracasz się do Jezusa, będąc po prostu sobą. Czy boisz się lub martwisz tym, co On o tobie myśli? Czy wstydzisz się swojego grzechu lub słabości? Czy obawiasz się, że cię osądzi i nie okaże ci troski? Zaufaj obfitości Jego miłosierdzia i biegnij do Niego bez lęku.
Panie, pomóż mi ufać Twojej miłości i Twojemu współczuciu. Pomóż mi wiedzieć, że zawsze pragniesz, bym przychodził do Ciebie. Tak jak Ty nigdy nie nużysz się moim przychodzeniem do Ciebie, tak i ja obym nigdy nie nużył się przychodzeniem do Ciebie. Jezu, ufam Tobie.
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
Wspomnienie dnia – Rocznica poświęcenia bazyliki Najświętszej Maryi Panny Większej
