Niedziela, 1 września 2019
XXII Niedziela Zwykła, rok C
Wszyscy święci wspominani dzisiaj
W pewien szabat Jezus przyszedł na posiłek do domu jednego z przywódców faryzeuszów, a obecni tam ludzie uważnie Go obserwowali. Łukasz 14:1
Jakże interesujące zdanie. Nie należy go przeoczyć, ponieważ ukazuje częstą reakcję niektórych ludzi na Jezusa. Cóż to za reakcja? To skłonność do uważnego obserwowania Jezusa z dystansu.
Przyjrzyj się kontekstowi tego stwierdzenia. Jezus został zaproszony do domu jednego z przywódców faryzeuszów i było tam obecnych wiele innych osób. Tych, którzy tam byli, uznano by za ludzi, którzy w tamtych czasach „pociągali za sznurki”. Byli to wpływowi, zamożni, wykształceni i cieszący się prestiżem członkowie społeczności. Wielu z nich zapewne bardzo dbało o swoją reputację i było żywo zainteresowanych Jezusem, ponieważ cieszył się On coraz większą popularnością wśród ludu. Dlatego wszyscy „uważnie Go obserwowali”.
Zwróć uwagę na to, co sugeruje ten opis ich reakcji na Jezusa. W przeciwieństwie do jawnych grzeszników tamtych czasów nie przychodzili do Niego, padając Mu do stóp i błagając o miłosierdzie. Wydaje się raczej, że bardzo ich interesuje, jak inni przyjmą Jezusa, co On powie i co oni sami powinni o Nim myśleć. Choć szkoda, że nie wszyscy zwracają się całkowicie ku Jezusowi z wiarą, dobrze przynajmniej, że uważnie Go słuchają i dostrzegają Jego wyjątkowość.
Ta ciekawość z ich strony nie jest całkiem zła. W istocie może niektórych z nich doprowadzić do zbawienia. Obserwując Jezusa, wyraźnie zastanawiają się nad Nim, Jego słowami i czynami. Jest to dobre wtedy i tylko wtedy, gdy prowadzi każdego z nich do zwrócenia się ku Niemu z wiarą i do decyzji o przyjęciu naszego Pana bez względu na to, co myślą inni. Dla tych, którzy są pochłonięci troską o swój publiczny wizerunek, jest to ryzyko. Warto je jednak podjąć. Życie tych, którzy są gotowi z pokorą pozwolić, by ich obserwacje przerodziły się w prawdziwą wiarę, ulegnie przemianie. Aby jednak tak się stało, muszą wyzbyć się wszelkiego lęku przed tym, co inni mogą pomyśleć.
Zastanów się dziś nad tym, czy masz skłonność, by jedynie „obserwować” Jezusa i Jego wolę z dystansu. Jeśli dostrzegasz w sobie ciekawość i zainteresowanie obecnością Boga wokół ciebie, nie wahaj się pójść za tą ciekawością, pozwalając, by Jego słowa i obecność przemieniły twoje życie. Nie pozwól, by ogarnęła cię troska o to, co inni mogą pomyśleć. Oddaj Mu swoje życie bez wahania, a przez całą wieczność będziesz odczuwać wdzięczność za tę decyzję.
Panie, gdy dostrzegam Twoją obecność w moim życiu, daj mi odwagę, której potrzebuję, by na nią odpowiedzieć. Obym nigdy nie pozwolił, by presja społeczna lub pycha przeszkodziły mi zwrócić się ku Tobie. Kocham Cię, drogi Panie. Pomóż mi kochać Cię bez zastrzeżeń. Jezu, ufam Tobie.
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
