ஞாயிறு, செப்டம்பர் 1, 2019
பொதுக்காலம் இருபத்திரண்டாம் ஞாயிறு, ஆண்டு C
ஓர் ஓய்வுநாளில் இயேசு பரிசேயத் தலைவர்களுள் ஒருவருடைய வீட்டில் உணவருந்தச் சென்றார். அங்கிருந்தவர்கள் அவரைக் கூர்ந்து கவனித்துக்கொண்டிருந்தார்கள். லூக்கா 14:1
எவ்வளவு சிந்தனையைத் தூண்டும் வரி! இயேசுவிடம் சிலர் வெளிப்படுத்தும் பொதுவான ஒரு எதிர்வினையை இந்த வரி எடுத்துக்காட்டுவதால், இதை நாம் கவனிக்காமல் விட்டுவிடக் கூடாது. அந்த எதிர்வினை என்ன? தொலைவிலிருந்தே இயேசுவைக் கூர்ந்து கவனிக்கும் மனப்போக்குதான் அது.
இந்தக் கூற்று இடம்பெறும் சூழலைப் பாருங்கள். இயேசு பரிசேயர்களின் தலைவர்களுள் ஒருவரின் வீட்டிற்கு அழைக்கப்பட்டிருந்தார்; அங்கு வேறு பலரும் இருந்தனர். அங்கிருந்தவர்கள் அக்காலத்தில் சமூகத்தை இயக்கும் செல்வாக்கு மிக்கவர்களாகக் கருதப்பட்டிருப்பார்கள். அவர்கள் சமூகத்தில் செல்வாக்கும் செல்வமும் கல்வியும் மதிப்பும் பெற்றவர்களாக இருந்தனர். பலரும் தங்கள் நற்பெயரைக் குறித்து மிகுந்த அக்கறை கொண்டிருந்திருப்பார்கள். மக்களிடையே இயேசுவின் புகழ் பெருகிவந்ததால், அவரைப் பற்றி அறியவும் மிகுந்த ஆர்வம் கொண்டிருந்திருப்பார்கள். எனவே, அவர்கள் அனைவரும் “அவரைக் கூர்ந்து கவனித்துக்கொண்டிருந்தார்கள்.”
இயேசுவிடம் அவர்கள் நடந்துகொண்ட விதத்தை விவரிக்கும் இப்பகுதி மறைமுகமாக உணர்த்துவதைக் கவனியுங்கள். அக்காலத்தில் வெளிப்படையாகப் பாவிகளாக அறியப்பட்டவர்களைப் போல், அவர்கள் அவரிடம் வந்து, அவரது காலடியில் விழுந்து, இரக்கத்திற்காக மன்றாடவில்லை. மாறாக, பிறர் இயேசுவை எவ்வாறு ஏற்றுக்கொள்வார்கள், அவர் என்ன சொல்வார், அவரைப் பற்றித் தாங்கள் என்ன நினைக்க வேண்டும் என்பவற்றிலேயே அவர்கள் மிகுந்த ஆர்வம் காட்டியதாகத் தெரிகிறது. அவர்கள் அனைவரும் நம்பிக்கையோடு முழுமையாக இயேசுவிடம் திரும்பாதது வருந்தத்தக்கது. இருப்பினும், அவர்கள் இயேசுவைக் கவனித்து, அவர் தனித்துவமானவர் என்பதை உணர்ந்திருப்பது ஓரளவுக்காவது நல்லதே.
அவர்களுடைய இந்த ஆர்வம் முற்றிலும் தீமையானது அல்ல. உண்மையில், அது அவர்களில் சிலரை மீட்புக்கு இட்டுச் செல்லக்கூடும். இயேசுவைக் கவனிப்பதன் வழியாக, அவர்கள் அவரையும் அவருடைய சொற்களையும் செயல்களையும் குறித்துச் சிந்திக்கிறார்கள் என்பது தெளிவாகிறது. ஆனால், இதன் விளைவாக அவர்கள் ஒவ்வொருவரும் நம்பிக்கையோடு அவரிடம் திரும்பி, மற்றவர்கள் என்ன நினைத்தாலும் நம் ஆண்டவரை ஏற்றுக்கொள்ளத் தீர்மானித்தால் மட்டுமே இது நல்லதாக இருக்கும். பொதுவில் தங்களைப் பற்றிய மதிப்பீட்டிலேயே மூழ்கியிருப்பவர்களுக்கு இது துணிந்து எடுக்க வேண்டிய முடிவாகும். இருந்தாலும், அவ்வாறு துணிவது மதிப்புக்குரியது. தாங்கள் கவனித்தவை உண்மையான நம்பிக்கையாக மாறுவதற்குத் தாழ்மையுடன் இடமளிக்க முன்வருவோரின் வாழ்க்கை மாறும். ஆனால், அவ்வாறு செய்வதற்கு, மற்றவர்கள் என்ன நினைப்பார்களோ என்ற அச்சத்தை அவர்கள் முற்றிலும் கைவிட வேண்டும்.
இயேசுவையும் அவருடைய திருவுளத்தையும் தொலைவிலிருந்து வெறுமனே “கவனிக்கும்” மனப்போக்கு உங்களிடம் இருக்கிறதா என்பதை இன்று சிந்தித்துப் பாருங்கள். உங்களைச் சுற்றியுள்ள கடவுளின் உடனிருப்பு உங்களுக்குள் ஆர்வத்தையும் ஈடுபாட்டையும் தூண்டுவதை உணர்ந்தால், அந்த ஆர்வத்தின்படி செயல்படத் தயங்காதீர்கள்; அவருடைய சொற்களும் உடனிருப்பும் உங்கள் வாழ்வை மாற்ற இடமளியுங்கள். மற்றவர்கள் என்ன நினைப்பார்களோ என்ற கவலைக்கு இடமளிக்காதீர்கள். தயக்கமின்றி உங்கள் வாழ்வை அவரிடம் ஒப்படையுங்கள்; அவ்வாறு செய்ததற்காக நீங்கள் என்றென்றும் நன்றியுள்ளவர்களாக இருப்பீர்கள்.
ஆண்டவரே, என் வாழ்வில் உமது உடனிருப்பை நான் உணரும்போது, அதற்குப் பதிலளிக்க எனக்குத் தேவையான துணிவைத் தாரும். நான் உம்மிடம் திரும்புவதற்குச் சமூக அழுத்தங்களோ செருக்கோ குறுக்கிட ஒருபோதும் அனுமதிக்காதிருப்பேனாக. அன்பு ஆண்டவரே, நான் உம்மை நேசிக்கிறேன். எந்தத் தயக்கமுமின்றி முழுமையாக உம்மை நேசிக்க எனக்கு உதவியருளும். இயேசுவே, நான் உம்மீது நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.
