9 stycznia 2020
Czwartek po Objawieniu Pańskim
Czytania na dziś
Jezus powiedział do nich: „Dziś spełniły się te słowa Pisma, któreście słyszeli”. A wszyscy przyświadczali Mu i dziwili się pełnym łaski słowom, które płynęły z ust Jego. Łk 4:21-22a
Jezus właśnie przybył do Nazaretu, gdzie się wychował, i wszedł na teren świątyni, aby czytać Pismo. Przeczytał fragment z Izajasza: „Duch Pański spoczywa na Mnie, ponieważ Mnie namaścił, abym ubogim niósł dobrą nowinę. Posłał Mnie, abym więźniom głosił wolność, a niewidomym przejrzenie, abym uciśnionych odsyłał wolnymi i obwoływał rok łaski od Pana”. Po przeczytaniu tych słów usiadł i oznajmił, że to proroctwo Izajasza się spełniło.
Reakcja mieszkańców Jego miasta jest interesująca. „Wszyscy przyświadczali Mu i dziwili się pełnym łaski słowom, które płynęły z ust Jego”. Przynajmniej taka jest ich początkowa reakcja. Jeśli jednak czytamy dalej, widzimy, że Jezus stawia im wymagania, a oni w odpowiedzi unoszą się gniewem i próbują Go zabić od razu, na miejscu.
Często reagujemy na Jezusa w ten sam sposób. Z początku możemy dobrze o Nim mówić i życzliwie Go przyjmować. Na przykład w Boże Narodzenie możemy śpiewać kolędy i radośnie, uroczyście świętować Jego narodziny. Możemy chodzić do kościoła i składać innym życzenia wesołych świąt Bożego Narodzenia. Możemy ustawiać szopkę i ozdabiać nasze otoczenie chrześcijańskimi symbolami naszej wiary. Ale jak głęboko to wszystko sięga? Niekiedy bożonarodzeniowe obchody i tradycje są jedynie powierzchowne i nie ujawniają żadnej prawdziwej głębi chrześcijańskich przekonań czy wiary. Co się dzieje, gdy to drogie Dziecię Jezus wypowiada słowa prawdy i upomnienia? Co się dzieje, gdy Ewangelia wzywa nas do pokuty i nawrócenia? Jak w takich chwilach reagujemy na Chrystusa?
W tym ostatnim tygodniu okresu Bożego Narodzenia zastanów się dziś nad tym, że małe Dziecię, któremu oddajemy cześć w Boże Narodzenie, dorosło i teraz kieruje do nas słowa prawdy. Zastanów się, czy chcesz oddawać Mu cześć nie tylko jako niemowlęciu, lecz także jako Prorokowi wszelkiej Prawdy. Czy chcesz słuchać całego Jego orędzia i przyjmować Go z radością? Czy chcesz pozwolić, aby Jego słowa Prawdy przeniknęły twoje serce i przemieniły twoje życie?
Panie, kocham Cię i pragnę, aby wszystko, co powiedziałeś, przeniknęło moje serce i wprowadziło mnie w całą prawdę. Pomóż mi przyjąć Cię nie tylko jako małe Dziecię narodzone w Betlejem, ale także jako wielkiego Proroka Prawdy. Obym nigdy nie oburzał się na słowa, które wypowiadasz, i obym zawsze otwierał się na Twoją prorocką rolę w moim życiu. Jezu, ufam Tobie.
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
