1 marca 2020
I Niedziela Wielkiego Postu (rok A)
Czytania na dziś
Wtedy Duch wyprowadził Jezusa na pustynię, aby był kuszony przez diabła. A gdy pościł przez czterdzieści dni i czterdzieści nocy, odczuł w końcu głód. Mateusz 4:1–2
Czy pokusa jest czymś dobrym? Z pewnością samo doznawanie pokusy nie jest grzechem. W przeciwnym razie nasz Pan nigdy nie mógłby sam być kuszony. A jednak był. I my także jesteśmy kuszeni. Wchodząc w pierwszy pełny tydzień Wielkiego Postu, otrzymujemy sposobność, by rozważyć opis kuszenia Jezusa na pustyni.
Pokusa nigdy nie pochodzi od Boga. Bóg jednak dopuszcza, byśmy byli kuszeni. Nie po to, byśmy upadli, lecz po to, byśmy wzrastali w świętości. Pokusa zmusza nas, byśmy powstali i dokonali wyboru: opowiedzieli się za Bogiem albo ulegli pokusie. Choć gdy upadamy, zawsze ofiarowane są nam miłosierdzie i przebaczenie, liczne są błogosławieństwa czekające na tych, którzy pokonują pokusę.
Kuszenie Jezusa nie pomnożyło Jego świętości, dało Mu jednak sposobność ukazania Jego doskonałości w Jego ludzkiej naturze. To tej doskonałości szukamy i to Jego doskonałość musimy starać się naśladować, stawiając czoła pokusom życia. Przyjrzyjmy się pięciu wyraźnym „błogosławieństwom”, które mogą płynąć z wytrwania wobec pokus złego ducha. Rozważ je uważnie i bez pośpiechu:
- Po pierwsze, wytrwanie wobec pokusy i pokonanie jej pomaga nam dostrzec moc Boga w naszym życiu.
- Po drugie, pokusa uczy nas pokory, odzierając nas z pychy i z uporczywego przekonania, że jesteśmy samowystarczalni i wszystko zawdzięczamy sobie.
- Po trzecie, całkowite odrzucenie diabła ma wielką wartość. Nie tylko pozbawia go możliwości dalszego zwodzenia nas, lecz także pozwala nam wyraźniej zobaczyć, kim on jest, abyśmy mogli nadal odrzucać jego samego i jego dzieła.
- Po czwarte, pokonanie pokusy wyraźnie i zdecydowanie umacnia nas w każdej cnocie.
- Po piąte, diabeł nie kusiłby nas, gdyby nie niepokoiła go nasza świętość. Dlatego powinniśmy widzieć w pokusie znak, że zły duch traci władzę nad naszym życiem.
Pokonanie pokusy jest jak zdanie egzaminu na najwyższą ocenę, wygranie konkursu, ukończenie trudnego projektu czy dokonanie wymagającego wyczynu. Powinniśmy czerpać wielką radość z pokonywania pokus w naszym życiu, zdając sobie sprawę, że umacnia nas to w samej głębi naszego jestestwa. Czyniąc to, musimy jednak zachować pokorę i pamiętać, że nie dokonaliśmy tego sami, lecz jedynie dzięki łasce Boga działającej w naszym życiu.
Prawdziwa jest także odwrotna zależność. Kiedy raz po raz ulegamy tej samej pokusie, zniechęcamy się i łatwo tracimy tę odrobinę cnoty, którą mamy. Wiedz, że każdą bez wyjątku pokusę pochodzącą od złego ducha można pokonać. Żadna nie jest zbyt wielka. Żadna nie jest zbyt trudna. Uniż się w spowiedzi, szukaj pomocy u zaufanej osoby, padnij na kolana w modlitwie, zaufaj wszechmocy Boga. Pokonanie pokusy jest nie tylko możliwe — jest chwalebnym i przemieniającym doświadczeniem łaski w twoim życiu.
Rozważ dziś, jak Jezus staje wobec diabła na pustyni po 40 dniach postu. Stawił czoła każdej pokusie złego ducha, aby nas zapewnić, że jeśli tylko całkowicie zjednoczymy się z Nim w Jego ludzkiej naturze, my także otrzymamy Jego moc, by pokonać wszystko bez wyjątku, co nikczemny diabeł postawi na naszej drodze.
Mój drogi Panie, po 40 dniach postu i modlitwy na suchej i gorącej pustyni pozwoliłeś, by zły duch Cię kusił. Diabeł zaatakował Cię wszystkimi swoimi siłami, a Ty łatwo, szybko i ostatecznie go pokonałeś, odrzucając jego kłamstwa i podstępy. Daj mi łaskę, której potrzebuję, by pokonać każdą napotkaną pokusę i całkowicie, bez zastrzeżeń polegać na Tobie. Jezu, ufam Tobie.
40 dni u stóp Krzyża: Rozważanie czwarte – Przyjaźń duchowa
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
