1 มีนาคม 2020
วันอาทิตย์ที่หนึ่ง เทศกาลมหาพรต (ปี A)
บทอ่านประจำวัน
ฟังภาษาอังกฤษ
แล้วพระจิตเจ้าทรงนำพระเยซูเจ้าไปในถิ่นทุรกันดาร เพื่อให้ปีศาจประจญพระองค์ พระองค์ทรงอดอาหารสี่สิบวันสี่สิบคืน หลังจากนั้นทรงหิว มัทธิว 4:1–2
การประจญเป็นสิ่งดีหรือ แน่นอนว่าการถูกประจญไม่ใช่บาป มิฉะนั้น องค์พระผู้เป็นเจ้าของเราก็คงไม่อาจทรงถูกประจญได้เลย แต่พระองค์ทรงถูกประจญ และเราก็เช่นกัน เมื่อเราเข้าสู่สัปดาห์แรกเต็มสัปดาห์ของเทศกาลมหาพรต เราได้รับโอกาสให้ไตร่ตรองเรื่องการประจญพระเยซูเจ้าในถิ่นทุรกันดาร
การประจญไม่เคยมาจากพระเจ้า แต่พระเจ้าทรงอนุญาตให้เราถูกประจญ ไม่ใช่เพื่อให้เราล้มลง แต่เพื่อให้เราเติบโตในความศักดิ์สิทธิ์ การประจญผลักดันให้เราลุกขึ้นและตัดสินใจเลือกว่าจะเลือกพระเจ้าหรือยอมตามการประจญ แม้เราจะได้รับพระเมตตาและการอภัยอยู่เสมอเมื่อเราพ่ายแพ้ แต่พระพรที่รอคอยผู้เอาชนะการประจญนั้นมีอยู่มากมาย
การประจญที่พระเยซูเจ้าทรงเผชิญไม่ได้เพิ่มพูนความศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์ แต่เปิดโอกาสให้พระองค์ทรงเผยแสดงความสมบูรณ์พร้อมของพระองค์ในพระธรรมชาติมนุษย์ ความสมบูรณ์พร้อมนี้เองที่เราแสวงหา และเป็นความสมบูรณ์พร้อมของพระองค์ที่เราต้องพยายามเลียนแบบเมื่อเผชิญการประจญต่าง ๆ ในชีวิต ให้เราพิจารณา “พระพร” ที่ชัดเจนห้าประการซึ่งอาจเกิดจากการยืนหยัดทนต่อการประจญของมารร้าย จงไตร่ตรองสิ่งเหล่านี้อย่างถี่ถ้วนและค่อยเป็นค่อยไป
- ประการแรก การยืนหยัดทนต่อการประจญและเอาชนะการประจญนั้น ช่วยให้เราเห็นพระอานุภาพของพระเจ้าในชีวิตของเรา
- ประการที่สอง การประจญทำให้เราถ่อมตน ขจัดความหยิ่งจองหองและความดิ้นรนที่จะยึดถือว่าเราพึ่งตนเองได้ และสร้างทุกสิ่งขึ้นมาได้ด้วยตนเอง
- ประการที่สาม การปฏิเสธปีศาจอย่างสิ้นเชิงมีคุณค่ายิ่ง สิ่งนี้ไม่เพียงพรากอำนาจที่มันใช้หลอกลวงเราอยู่เรื่อยมา แต่ยังทำให้เราเห็นชัดเจนขึ้นว่ามันเป็นใคร เพื่อเราจะได้ปฏิเสธมันและกิจการของมันต่อไป
- ประการที่สี่ การเอาชนะการประจญทำให้เราเข้มแข็งขึ้นในคุณธรรมทุกประการอย่างชัดเจนและแน่นอน
- ประการที่ห้า ปีศาจคงไม่ประจญเรา หากมันไม่กังวลเรื่องความศักดิ์สิทธิ์ของเรา ดังนั้น เราจึงควรมองการประจญเป็นเครื่องหมายว่ามารร้ายกำลังสูญเสียอำนาจครอบงำชีวิตของเรา
การเอาชนะการประจญเปรียบได้กับการทำข้อสอบได้อย่างยอดเยี่ยม การชนะการแข่งขัน การทำโครงการที่ยากจนสำเร็จ หรือการทำสิ่งท้าทายบางอย่างได้สำเร็จ เราควรชื่นชมยินดีอย่างยิ่งที่เอาชนะการประจญในชีวิตได้ โดยตระหนักว่าสิ่งนี้เสริมกำลังเราให้เข้มแข็งถึงส่วนลึกที่สุดของตัวตน ขณะเดียวกัน เราต้องทำเช่นนี้ด้วยความถ่อมตน โดยตระหนักว่าเราไม่ได้ทำสำเร็จด้วยตนเอง แต่ด้วยพระหรรษทานของพระเจ้าในชีวิตของเราเท่านั้น
ในทางกลับกันก็เป็นจริงเช่นกัน เมื่อเราพ่ายแพ้ต่อการประจญบางอย่างซ้ำแล้วซ้ำเล่า เราก็ท้อแท้และมีแนวโน้มที่จะสูญเสียคุณธรรมอันน้อยนิดที่เรามี จงรู้ไว้ว่าการประจญแต่ละอย่างและทุกอย่างจากมารร้ายนั้น เราสามารถเอาชนะได้ ไม่มีสิ่งใดยิ่งใหญ่เกินไป ไม่มีสิ่งใดยากเกินไป จงถ่อมตนในการรับศีลอภัยบาป ขอความช่วยเหลือจากผู้ที่ท่านไว้วางใจ คุกเข่าลงภาวนา และวางใจในพระอานุภาพอันยิ่งใหญ่สูงสุดของพระเจ้า การเอาชนะการประจญไม่เพียงเป็นไปได้เท่านั้น แต่ยังเป็นประสบการณ์แห่งพระหรรษทานอันรุ่งโรจน์ที่เปลี่ยนแปลงชีวิตของท่านด้วย
วันนี้ จงไตร่ตรองถึงพระเยซูเจ้าผู้ทรงเผชิญหน้ากับปีศาจในถิ่นทุรกันดาร หลังจากทรงอดอาหารเป็นเวลา 40 วัน พระองค์ทรงเผชิญการประจญทุกอย่างของมารร้าย เพื่อให้เรามั่นใจว่า หากเราเป็นหนึ่งเดียวกับพระองค์อย่างสมบูรณ์ในพระธรรมชาติมนุษย์ของพระองค์ เราก็จะได้รับพละกำลังของพระองค์เช่นกัน เพื่อเอาชนะทุกสิ่งทุกอย่างที่ปีศาจชั่วร้ายโยนเข้ามาขวางทางเรา
ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงเป็นที่รักของข้าพเจ้า หลังจากทรงอดอาหารและภาวนาเป็นเวลา 40 วันในถิ่นทุรกันดารที่แห้งแล้งและร้อนระอุ พระองค์ทรงยอมให้มารร้ายประจญพระองค์ ปีศาจโจมตีพระองค์ด้วยทุกสิ่งที่มันมี และพระองค์ทรงเอาชนะมันอย่างง่ายดาย รวดเร็ว และเด็ดขาด โดยทรงปฏิเสธคำโกหกและการหลอกลวงของมัน โปรดประทานพระหรรษทานที่ข้าพเจ้าจำเป็นต้องได้รับ เพื่อเอาชนะการประจญทุกอย่างที่ข้าพเจ้าเผชิญ และพึ่งพาพระองค์อย่างสิ้นเชิงโดยไม่สงวนสิ่งใดไว้ ข้าแต่พระเยซูเจ้า ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์
40 วัน ณ เชิงไม้กางเขน: บทไตร่ตรองที่สี่ – มิตรภาพฝ่ายจิต
บทไตร่ตรองเรื่องพระเมตตาของพระเจ้า
บทอ่านทางเลือกสำหรับพิธีบูชาขอบพระคุณ
