8 sierpnia 2020
Sobota XVIII tygodnia okresu zwykłego
Czytania na dziś
Święty Dominik, prezbiter — wspomnienie
Pewien człowiek podszedł do Jezusa, uklęknął przed Nim i powiedział: „Panie, zlituj się nad moim synem, który jest obłąkany i bardzo cierpi; często wpada w ogień, a często w wodę. Przyprowadziłem go do Twoich uczniów, lecz nie mogli go uzdrowić”. Mateusz 17:14-16
Cóż, być może ta modlitwa przypomina modlitwę wielu rodziców. Wielu młodych ludzi może „wpadać w ogień” lub „w wodę” w tym sensie, że popadają w kłopoty i grzech. A wielu rodziców ostatecznie pada na kolana, błagając Boga o pomoc.
To dobra i szczera modlitwa. Choć dziś słowa „obłąkany” używamy na ogół jedynie w obraźliwym znaczeniu, w tym fragmencie należy je rozumieć jako wyraz uznania przez tego człowieka, że jego syn cierpi na jakąś formę choroby psychicznej i duchowej. Dalsza część tego fragmentu ukazuje bowiem, że Jezus wyrzucił z niego demona. Ten demoniczny ucisk duchowy powodował również poważne problemy psychiczne.
Pierwszą dobrą wiadomością w tym fragmencie jest to, że ojcu zależało na synu i że nie postawił na nim krzyżyka. Być może łatwo byłoby ojcu po prostu wyrzec się syna z gniewu, zranienia czy frustracji. Łatwo byłoby mu potraktować syna jako kogoś, kto jest do niczego i komu nie warto dłużej poświęcać uwagi. Ale tak się nie stało.
Ten człowiek nie tylko przyszedł do Jezusa, lecz także uklęknął przed Nim, błagając o „litość”. Litość to inne określenie miłosierdzia i współczucia. Wiedział, że dla jego syna jest nadzieja i że tkwi ona w miłosierdziu i współczuciu Jezusa.
Ten fragment ukazuje nam prostą prawdę: musimy modlić się za siebie nawzajem. Musimy modlić się zwłaszcza za tych, którzy są nam najbliżsi i najbardziej potrzebują pomocy. Dla każdego jest nadzieja. Dzięki modlitwie i wierze wszystko jest możliwe.
Zastanów się dzisiaj, czy jest w twoim życiu ktoś, na kim zaczynasz stawiać krzyżyk. Być może masz już za sobą wszelkie próby pomocy, a ta osoba nadal odwraca się od drogi prowadzącej do Boga. W takim przypadku możesz mieć pewność, że twoim powołaniem jest modlitwa za tę osobę. Nie chodzi jedynie o modlitwę zdawkową i pospieszną; twoim powołaniem jest raczej głęboka i pełna wiary modlitwa za nią. Wiedz, że Jezus jest odpowiedzią na wszystko i wszystko może uczynić. Powierz tę osobę miłosierdziu Bożemu dzisiaj, jutro i każdego dnia. Nie poddawaj się, lecz zachowaj nadzieję, że Bóg może przynieść uzdrowienie i przemianę życia.
Panie, proszę, zlituj się nade mną, nad moją rodziną i nad wszystkimi potrzebującymi. Dziś szczególnie modlę się za (_____). Przynieś uzdrowienie, świętość i przemianę życia. Jezu, ufam Tobie.
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
Święty dnia – Święty Dominik, prezbiter
Obraz: Jezus uzdrawiający syna oficera, autor: Joseph-Marie Vien
