Poniedziałek, 10 sierpnia 2020
Święto św. Wawrzyńca, diakona i męczennika
Jezus powiedział do swoich uczniów: „Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Jeśli ziarno pszenicy, wpadłszy w ziemię, nie obumrze, zostanie tylko samo, ale jeśli obumrze, przynosi plon obfity”. J 12:24
Te słowa łatwo zapadają w pamięć, ale ukazują prawdę, którą trudno przyjąć i którą trudno żyć. Jezus mówi wprost o konieczności obumarcia sobie, aby twoje życie przynosiło obfite dobre owoce. Znów: łatwo powiedzieć, trudno tym żyć.
Dlaczego tak trudno tym żyć? Co jest w tym trudnego? Trudność zaczyna się już od samego przyjęcia faktu, że obumieranie sobie jest konieczne i dobre. Przyjrzyjmy się więc, co to oznacza.
Zacznijmy od obrazu ziarna pszenicy. To ziarno musi oddzielić się od kłosa i spaść na ziemię. Jest to obraz całkowitego oderwania od przywiązań. To jedno ziarno pszenicy musi „puścić” wszystko. Ten obraz mówi nam, że jeśli chcemy, aby Bóg dokonywał w nas cudów, musimy być gotowi i chętni wyrzec się wszystkiego, do czego jesteśmy przywiązani. Oznacza to, że naprawdę wyrzekamy się własnej woli, upodobań, pragnień i nadziei. Może to być bardzo trudne, ponieważ może być bardzo trudne do zrozumienia. Trudno pojąć, że oderwanie się od wszystkiego, czego chcemy i pragniemy, jest rzeczywiście dobre i że właśnie w ten sposób przygotowujemy się do nowego, o wiele wspanialszego życia, które czeka na nas dzięki przemianie dokonanej przez łaskę. Obumieranie sobie oznacza, że ufamy Bogu bardziej niż rzeczom, do których jesteśmy przywiązani w tym życiu. Oznacza, że wierzymy, iż Boży plan jest nieskończenie lepszy niż jakikolwiek plan, który sami możemy obmyślić.
Kiedy ziarno pszenicy rzeczywiście obumiera i trafia do ziemi, spełnia swój cel i wyrasta z niego o wiele więcej. Przemienia się w obfitość.
Święty Wawrzyniec, diakon i męczennik z III wieku, którego dziś wspominamy, ukazuje nam dosłowny obraz kogoś, kto oddał wszystko, łącznie z własnym życiem, aby powiedzieć Bogu „tak”. Wyrzekł się całego swojego majątku, a gdy prefekt Rzymu nakazał mu wydać wszystkie skarby Kościoła, Wawrzyniec przyprowadził do niego ubogich i chorych. Rozgniewany prefekt skazał Wawrzyńca na śmierć w ogniu. Wawrzyniec oddał wszystko, aby pójść za swoim Panem.
Zastanów się dziś, do wyrzeczenia się czego Bóg może cię wzywać. Co chce, abyś Mu oddał? Oddanie jest kluczem do tego, by pozwolić Bogu dokonywać w twoim życiu wspaniałych rzeczy.
Panie, pomóż mi wyrzec się własnych upodobań i pomysłów na życie, które nie są zgodne z Twoją Boską wolą. Pomóż mi zawsze wierzyć, że masz nieskończenie lepszy plan. Gdy przyjmuję ten plan, pomóż mi ufać, że sprawisz, iż wyda on obfitość dobrych owoców. Jezu, ufam Tobie.
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
Święty dnia – Święty Wawrzyniec, diakon i męczennik
Ilustracja: Męczeństwo św. Wawrzyńca autorstwa Palmy il Giovane
