11 sierpnia 2020
Wtorek XIX tygodnia okresu zwykłego
Czytania na dziś
Święta Klara, dziewica — wspomnienie
„Zaprawdę, powiadam wam: Jeśli się nie odmienicie i nie staniecie jak dzieci, nie wejdziecie do królestwa niebieskiego. Kto się więc uniży jak to dziecko, ten jest największy w królestwie niebieskim. I kto by przyjął jedno takie dziecko w imię moje, Mnie przyjmuje”. Mateusz 18:3-5
Jak stajemy się jak dzieci? Co to znaczy mieć dziecięcą postawę? Oto kilka bliskoznacznych określeń, które najprawdopodobniej odpowiadają temu, co Jezus rozumie przez stawanie się jak dzieci: ufność, zależność od innych, naturalność, spontaniczność, zachwyt, brak pretensjonalności i niewinność. Być może niektóre z nich albo wszystkie oddają to, o czym mówi Jezus. Przyjrzyjmy się kilku z tych cech w odniesieniu do naszej relacji z Bogiem i z innymi.
Ufność: Dzieci ufają swoim rodzicom bez zastrzeżeń. Nie zawsze chcą być posłuszne, ale mają bardzo niewiele powodów, by nie ufać, że rodzic zapewni im to, czego potrzebują, i otoczy je opieką. Jedzenie i ubranie uznają za coś oczywistego i nawet nie przychodzi im do głowy, by się o nie martwić. Gdy są w dużym mieście lub w centrum handlowym, bliskość rodzica daje im poczucie bezpieczeństwa. Ta ufność pomaga uwolnić się od lęku i zmartwień.
Naturalność: Dzieci często potrafią swobodnie być sobą. Nie przejmują się nadmiernie tym, że mogą wyglądać niemądrze lub znaleźć się w krępującej sytuacji. Często w naturalny i spontaniczny sposób są sobą i nie martwią się opiniami innych.
Niewinność: Dzieci nie mają jeszcze wypaczonego spojrzenia ani nie są cyniczne. Nie patrzą na innych, zakładając z góry najgorsze. Przeciwnie, często dostrzegają w innych dobro.
Zachwyt: Dzieci często fascynują się nowymi rzeczami. Widzą jezioro, górę lub nową zabawkę i zachwycają się tym pierwszym spotkaniem.
Wszystkie te cechy można z łatwością odnieść do naszej relacji z Bogiem. Musimy ufać, że Bóg zatroszczy się o nas we wszystkim. Musimy starać się być naturalni i wolni, wyrażając naszą miłość bez lęku i nie martwiąc się, czy zostanie przyjęta, czy odrzucona. Musimy starać się patrzeć na innych z niewinnością, nie ulegając uprzedzeniom i stronniczości. Musimy starać się nieustannie zachwycać Bogiem i wszystkim, co nowego czyni On w naszym życiu.
Zastanów się dziś nad tymi cechami, których najbardziej ci brakuje. W jaki sposób Bóg chce, by twoja postawa stawała się bardziej dziecięca? W jaki sposób chce, byś stawał się jak dzieci, aby osiągnąć prawdziwą wielkość w królestwie niebieskim?
Panie, pomóż mi stawać się jak dziecko. Pomóż mi odnaleźć prawdziwą wielkość w pokorze i prostocie dziecka. Przede wszystkim spraw, abym we wszystkim ufał Ci bezgranicznie. Jezu, ufam Tobie.
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
Święty na dziś – Święta Klara, dziewica
Obraz: Pozwólcie dzieciom przychodzić do Mnie — Anthony van Dyke
