1 marca 2021
Poniedziałek II tygodnia Wielkiego Postu
Czytania na dziś
Jezus powiedział do swoich uczniów: „Bądźcie miłosierni, jak Ojciec wasz jest miłosierny. Nie sądźcie, a nie będziecie sądzeni. Nie potępiajcie, a nie będziecie potępieni. Przebaczajcie, a będzie wam przebaczone”. Łk 6:36–37
Święty Ignacy Loyola w swoim przewodniku po trzydziestodniowych rekolekcjach zaleca, by osoba odprawiająca rekolekcje poświęciła pierwszy tydzień rozważaniu grzechu, sądu, śmierci i piekła. Początkowo może się to wydawać mało pociągające. Mądrość tego podejścia polega jednak na tym, że po tygodniu takich rozmyślań rekolektanci głęboko uświadamiają sobie, jak bardzo potrzebują Bożego miłosierdzia i przebaczenia. Wyraźniej dostrzegają tę potrzebę, a w ich duszy rodzi się głęboka pokora, gdy widzą swoją winę i zwracają się do Boga o Jego miłosierdzie.
Miłosierdzie działa jednak w obie strony. Do samej jego istoty należy to, że można je otrzymać tylko wtedy, gdy samemu się je okazuje. W przytoczonym wyżej fragmencie Ewangelii Jezus daje nam bardzo wyraźny nakaz dotyczący osądzania, potępiania, miłosierdzia i przebaczenia. Zasadniczo, jeśli pragniemy miłosierdzia i przebaczenia, musimy okazywać miłosierdzie i przebaczać. Jeśli osądzamy i potępiamy, sami również zostaniemy osądzeni i potępieni. Te słowa są bardzo jasne.
Być może jednym z powodów, dla których wielu ludzi ma trudność z powstrzymaniem się od osądzania i potępiania innych, jest brak prawdziwej świadomości własnego grzechu i własnej potrzeby przebaczenia. Żyjemy w świecie, który często usprawiedliwia grzech i umniejsza jego powagę. Dlatego nauczanie świętego Ignacego jest dziś dla nas tak ważne. Musimy na nowo obudzić w sobie świadomość powagi naszego grzechu. Nie chodzi tu jedynie o wywołanie poczucia winy i wstydu. Chodzi o rozbudzenie pragnienia miłosierdzia i przebaczenia.
Jeśli będziesz coraz głębiej uświadamiać sobie swój grzech wobec Boga, jednym ze skutków będzie to, że łatwiej ci będzie powstrzymywać się od osądzania i potępiania innych. Osoba, która dostrzega swój grzech, jest bardziej skłonna okazywać miłosierdzie innym grzesznikom. Natomiast osoba zmagająca się z przekonaniem o własnej sprawiedliwości z pewnością będzie też miała trudność z powstrzymaniem się od osądzania i potępiania.
Zastanów się dziś nad własnym grzechem. Poświęć czas, by zrozumieć, jak szpetny jest grzech, i staraj się rozwijać zdrową odrazę do niego. Czyniąc to i błagając naszego Pana o Jego miłosierdzie, módl się również o to, by umieć okazywać innym to samo miłosierdzie, które otrzymujesz od Boga. Gdy miłosierdzie spływa z Nieba do twojej duszy, trzeba się nim następnie dzielić. Dziel się Bożym miłosierdziem ze wszystkimi wokół ciebie, a odkryjesz prawdziwą wartość i moc tego ewangelicznego nauczania naszego Pana.
Mój najmiłosierniejszy Jezu, dziękuję Ci za Twoje nieskończone miłosierdzie. Pomóż mi wyraźnie dostrzec mój grzech, abym dzięki temu mógł zobaczyć, jak bardzo potrzebuję Twojego miłosierdzia. Gdy będę go dostrzegać, drogi Panie, proszę, aby moje serce było otwarte na to miłosierdzie, tak bym mógł zarówno je przyjmować, jak i dzielić się nim z innymi. Uczyń mnie prawdziwym narzędziem Twojej Bożej łaski. Jezu, ufam Tobie.
40 dni u stóp Krzyża – Rozważanie dwunaste – Wspólne cierpienie
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
Rozważania biblijne na Wielki Post
Ilustracja powyżej: Sąd Ostateczny
