Czwartek, 25 marca 2021
Uroczystość Zwiastowania Pańskiego
Bóg posłał anioła Gabriela do miasta w Galilei, zwanego Nazaret, do Dziewicy poślubionej mężowi imieniem Józef, z rodu Dawida; a Dziewicy było na imię Maryja. Anioł wszedł do Niej i rzekł: „Bądź pozdrowiona, pełna łaski! Pan z Tobą”. Łk 1:26–28
Wyobraź sobie, że przychodzi do ciebie anioł Gabriel, pełen chwały archanioł stojący przed Trójcą Przenajświętszą, i oznajmia ci: „Jesteś pełen łaski” oraz „Pan jest z tobą”. Jakże nieopisane i budzące zachwyt byłoby to doświadczenie! A jednak właśnie to spotkało tę młodą, nastoletnią dziewczynę — Najświętszą Maryję Pannę.
Świętujemy dziś to niezwykłe wydarzenie, które wyznaczyło chwilę, gdy Bóg przyjął ludzkie ciało w Jej błogosławionym łonie. Zauważ, że dzisiejszy dzień przypada dziewięć miesięcy przed Bożym Narodzeniem. Kościół daje nam dziś tę uroczystość, aby zaprosić nas do wędrowania z Maryją przez nadchodzące dziewięć miesięcy, tak byśmy mogli dzielić z Nią radość z narodzin Jej Boskiego Syna.
Wiele można by powiedzieć o tej chwalebnej uroczystości. Moglibyśmy rozważać osobę Maryi, naszej Matki, i Jej Niepokalane Poczęcie. Moglibyśmy rozważać same słowa wypowiedziane przez archanioła. Moglibyśmy rozważać tajemnicę otaczającą Jej ciążę oraz sposób, w jaki Bóg postanowił urzeczywistnić ten dar. I moglibyśmy rozważać jeszcze wiele innych spraw. Choć wszystkie te aspekty zasługują na dogłębne rozważenie i modlitwę, skupmy się na reakcji tej młodej kobiety na anielskie zwiastowanie.
Najpierw czytamy, że Maryja „zmieszała się” i „rozważała” słowa wypowiedziane przez archanioła. Jej zmieszanie pokazuje, że nie miała pełnej wiedzy o tym, co archanioł Jej objawiał. Jednak to, że rozważała te słowa, ukazuje również Jej otwartość na pełniejsze zrozumienie. Następnie prosi o dar głębszego poznania, pytając: „Jakże się to stanie, skoro nie znam męża?”. Ta odpowiedź jest najpierw wyrazem przyjęcia objawienia z wiarą, a następnie prośbą o jego głębsze zrozumienie. Wiara jest zdolnością przyjęcia tego, czego nie rozumiemy w pełni, lecz prawdziwa wiara zawsze szuka głębszego zrozumienia — i właśnie to czyniła Maryja.
Gdy archanioł objawia Jej nieco więcej, Maryja w pełni przyjmuje to, co zostało objawione, i ufa, że to, co usłyszała, jest wszystkim, co w tamtej chwili potrzebowała wiedzieć. Następnie wypowiada słowa, które znamy jako Jej „fiat”. Mówi: „Oto ja służebnica Pańska, niech mi się stanie według twego słowa”. To fiat Maryi jest Jej doskonałą modlitwą poddania się woli Bożej, a zarazem doskonałym wzorem tego, jak wszyscy powinniśmy odpowiadać na wolę Boga. Musimy postrzegać siebie jako prawdziwe sługi Jego woli i w pełni przyjmować wszystko, o co Bóg nas prosi, całkowicie jednocząc naszą wolę z Jego wolą.
Rozważ dziś te słowa naszej Najświętszej Matki: „Oto ja służebnica Pańska, niech mi się stanie według twego słowa”. W jaki sposób Bóg prosi cię, by te słowa stały się również twoją modlitwą? Jak Bóg wzywa cię do służenia Jego najświętszej woli? Czy chcesz w pełni zgodzić się na wszystko, o co Bóg cię prosi, bez żadnego wyjątku? Rozważając na modlitwie to fiat naszej Najświętszej Matki, staraj się zjednoczyć Jej odpowiedź ze swoją, aby i twoje życie było służbą Bogu Najwyższemu.
Ojcze w niebie, posłałeś swojego Syna, aby przyjął ciało w łonie Najświętszej Maryi Panny. Twój pełen chwały archanioł Gabriel przyniósł tę Dobrą Nowinę. Obym zawsze uważnie słuchał przesłań, które do mnie kierujesz, zapraszając mnie do udziału w Twojej Boskiej misji przynoszenia światu Twojego Syna. Dziś mówię „tak”, drogi Panie, aby służyć Twojej najświętszej woli. Jezu, ufam Tobie.
40 dni u stóp Krzyża – Rozważanie trzydzieste szóste – „Ojcze, w Twoje ręce powierzam ducha mojego”
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
Rozważania biblijne na Wielki Post
Przeczytaj także – Zwiastowanie Pańskie
Obraz powyżej: Zwiastowanie Autor: Benvenuto Tisi
