26 marca 2021
Piątek V tygodnia Wielkiego Postu
Czytania na dziś
„Jeżeli nie dokonuję dzieł mojego Ojca, to Mi nie wierzcie. Jeżeli jednak dokonuję, to choćbyście Mnie nie wierzyli, wierzcie moim dziełom, abyście poznali i wiedzieli, że Ojciec jest we Mnie, a Ja w Ojcu”. Jan 10:37–39
Jezus wypowiedział te słowa podczas uroczystości Poświęcenia Świątyni w Jerozolimie. Nauczał otwarcie o swojej relacji z Ojcem w niebie, co u niektórych wywoływało tak wielkie oburzenie, że próbowali Go pojmać od razu, na miejscu. On jednak wymknął się i powrócił na pustkowie, gdzie został ochrzczony przez Jana. Gdy Jezus przebywał tam na pustyni, przychodziło do Niego wielu ludzi, aby z Nim być i słuchać Jego słów. Słuchając, zaczynali wierzyć.
Warto zauważyć ten kontrast reakcji. W Jerozolimie, na terenie świątyni, pośród wielkich tłumów zgromadzonych na uroczystość Poświęcenia Świątyni, Jezus spotykał się z coraz większym odrzuceniem i prześladowaniem. Kiedy jednak powrócił na pustynię i ludzie musieli przyjść, aby Go zobaczyć, słuchali i wierzyli. Ten kontrast ukazuje nam jeden ze sposobów, dzięki którym łatwiej będzie nam wzrastać w wierze i pomagać innym wzrastać w ich wierze. Jesteśmy mianowicie zaproszeni, by udać się na „pustynię”, z dala od zgiełku życia, aby spotkać naszego Pana, a także musimy zapraszać innych, by dołączyli do nas w tej drodze.
To prawda, że w Jerozolimie byli ludzie, którzy przypadkiem natrafili na nauczającego Jezusa, zostali poruszeni Jego słowem i uwierzyli. Ale jest też jasne, że gdy ludzie musieli podjąć wysiłek szukania Go w odludnym miejscu, Jego słowa miały jeszcze większą moc przemiany.
W naszym własnym życiu, pośród zwyczajnych zajęć, takich jak regularne uczestnictwo we Mszy świętej, otrzymujemy sposobność, by słuchać Ewangelii i pogłębiać nasze życie wiary. Wszyscy jednak potrzebujemy znaleźć czas, by szukać Jezusa, niejako „na pustkowiu”, aby być jeszcze bardziej otwartymi na słuchanie Go i na wiarę. Te „doświadczenia pustyni” przybierają różne formy. Być może jest to coś tak prostego jak udanie się do swojego pokoju, by w samotności modlić się i rozważać słowo Boże. A może jest to udział w spotkaniu biblijnym, internetowym programie modlitewnym lub katechezie parafialnej. Może też chodzić o decyzję wyjazdu na weekend lub na dłużej na rekolekcje pod czyimś kierunkiem, podczas których przez pewien czas nie robisz nic poza modlitwą i słuchaniem naszego Pana.
Na przestrzeni dziejów kolejni święci ukazywali nam wartość odchodzenia na modlitwę, aby być z naszym Panem w miejscu, gdzie milkną liczne rozproszenia codziennego życia i liczne głosy świata, tak by Bóg mógł przemawiać do serca, a my — pełniej Mu odpowiadać.
Zastanów się dziś nad zaproszeniem Jezusa, by wyjść Mu na spotkanie na pustkowiu. Gdzie jest to miejsce? Jak możesz odbyć tę krótką podróż, nie zaniedbując ważnych obowiązków życiowych? Nie wahaj się szukać pustyni, na którą wzywa cię nasz Pan, aby tam Go spotkać, słuchać Jego głosu i odpowiadać z pełną hojnością.
Mój Panie Jezu, wzywasz mnie, bym wszedł głębiej w relację miłości z Tobą, moim Boskim Panem. Udziel mi łaski, której potrzebuję, aby powiedzieć Ci „tak” i wejść na pustynię ciszy i modlitwy, której potrzebuję, by usłyszeć Twój głos. Przyciągnij mnie do siebie, mój Panie, i pomóż mi pełniej wierzyć we wszystko, co pragniesz powiedzieć. Jezu, ufam Tobie.
40 dni u stóp krzyża – Rozważanie trzydzieste siódme – Ziemia się trzęsie
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
Rozważania biblijne na Wielki Post
Ilustracja powyżej: Jezus udał się na miejsce pustynne. Autor: James Tissot
_-_James_Tissot_-_overall.jpg){kind=link}