20 czerwca 2021
XII Niedziela Zwykła (rok B)
Czytania na dziś
Zerwał się gwałtowny wicher, a fale biły w łódź, tak że już się napełniała. Jezus zaś spał w tyle łodzi na wezgłowiu. Zbudzili Go i powiedzieli do Niego: „Nauczycielu, nic Cię to nie obchodzi, że giniemy?”. On, obudziwszy się, zgromił wicher i rzekł do jeziora: „Milcz, ucisz się!”. Wicher się uspokoił i nastała głęboka cisza. Mk 4:37–39
W tym fragmencie widzimy to, co możemy nazwać „prorockim działaniem” Jezusa. Uciszając burzę, Jezus mówi nam o naszym własnym życiu.
Pierwszą rzeczą, nad którą warto się zastanowić, jest to, że Jezus był tam, w samym środku burzy. Był w łodzi, gdy przelewały się przez nią fale. Kluczowe jest jednak to, że tam był. To nam mówi, że ilekroć doświadczamy w życiu „burzy”, Jezus jest obecny w samym jej środku. Nie jest daleko — przeciwnie, jest właśnie tam.
Zauważamy jednak również, że On śpi. Jednym z wniosków, jakie możemy z tego wyciągnąć, jest to, że Jezus czeka na naszą modlitwę. Czeka, aż zwrócimy się do Niego pośród burzy. To musi być naszą pierwszą myślą, ilekroć czujemy się przytłoczeni okolicznościami życia lub stajemy wobec wyzwań, jakie one niosą.
Zauważ, że „modlitwa” Apostołów przypomina to, jak sami nieraz się modlimy. „Nauczycielu, nic Cię to nie obchodzi, że giniemy?”. Tak często zwracamy się do Boga, mówiąc: „Panie, gdzie jesteś? Dlaczego nie pomagasz?”. Powinniśmy jednak wiedzieć, że Bóg często milczy, aby w ten sposób przywołać nas do siebie, byśmy zwrócili się do Niego z ufnością i zawierzeniem. Jezus przyjął ich modlitwę i odpowiedział na nią.
Jego odpowiedź polegała po prostu na ukazaniu swojej władzy nad burzą. Zgromił ją i powiedział: „Milcz, ucisz się!”. Wobec tych słów burza nie mogła już trwać i wszystko się uspokoiło.
Musimy wiedzieć, że Jezus uczynił to, abyśmy mieli ufność, że potrafi zaradzić każdej trudności, z którą się mierzymy. Żadna burza nie jest dla Niego zbyt wielka. Nie ma niczego, z czym nie mógłby sobie poradzić.
Zastanów się dziś nad tym, co na co dzień najbardziej cię przeraża. Co takiego chwieje twoją wiarą? Pośród tego wszystkiego zwróć się do Jezusa i wiedz, że On jest tam, gotów przynieść pokój i ukojenie.
Panie, zapraszam Cię do mojego życia i w sam środek mojej burzy. Wiem, że wszystko możesz, dlatego błagam Cię o Twój pokój i ukojenie w moim sercu. Pomóż mi zawsze zwracać się do Ciebie. Jezu, ufam Tobie.
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
Rozważania biblijne na okres zwykły
