Radować się błogosławieństwami udzielonymi innym

Sobota, 3 lipca 2021

„Podnieś tutaj swój palec i zobacz moje ręce. Podnieś rękę i włóż ją do mego boku, i nie bądź niedowiarkiem, lecz wierzącym”. Tomasz Mu odpowiedział: „Pan mój i Bóg mój!” Jezus mu powiedział: „Uwierzyłeś dlatego, że Mnie ujrzałeś? Błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli”. J 20:27–29

Tomasz Apostoł w tej rozmowie z Jezusem pod wieloma względami reprezentuje każdego z nas. Chcielibyśmy wierzyć, że zawsze wierzymy i nie ulegamy niedowiarstwu. Ważne jest jednak, aby z pokorą przyznać, że być może nie wierzymy tak głęboko, jak powinniśmy. Ważne jest też, aby zastanowić się nad własną reakcją na błogosławieństwa, które otrzymują inni, a których my nie otrzymujemy.

Przypomnij sobie, że Tomasza nie było wśród pozostałych Apostołów, gdy Jezus ukazał się im po raz pierwszy. Kiedy więc Tomasz wrócił i usłyszał, że Jezus się ukazał, a on nie był przy tym obecny, wyraźnie poczuł się źle. Niestety, smutek, który odczuwał z powodu swojej nieobecności, gdy Pan ukazał się pozostałym, pozostawił w nim pewną gorycz zamiast radości. To właśnie jest grzech zazdrości. Zazdrość jest swoistym smutkiem z powodu błogosławieństw, które otrzymują inni, a których my nie otrzymujemy. Najlepiej byłoby, gdyby Tomasz ucieszył się błogosławieństwem, jakiego pozostali Apostołowie dostąpili, spotykając zmartwychwstałego Pana. Zamiast tego jednak pozostał pogrążony w smutku z powodu tego, że ominęło go to wydarzenie. Powiedział: „Jeżeli na rękach Jego nie zobaczę śladu gwoździ i nie włożę palca mego w miejsce gwoździ, i ręki mojej nie włożę w bok Jego, nie uwierzę”.

Dlaczego Tomasz był nieobecny podczas tego spotkania z naszym Panem? Być może stało się tak za zrządzeniem Bożej opatrzności, ponieważ Bóg chciał, aby Tomasz dał nam przykład. Jeśli tak, to jedną z nauk płynących z jego przykładu było to, że musimy z pokorą radować się błogosławieństwami, które otrzymują inni, nawet gdy sami ich nie otrzymujemy. Oczywiście, gdyby Tomasz tam był, łatwiej byłoby mu dzielić tę radość. Jednak pod wieloma względami jego nieobecność dała mu jeszcze większą szansę. Szansę, której nie wykorzystał.

Jak reagujesz, gdy widzisz, że inni otrzymują błogosławieństwa od Boga? Wielu ludzi natychmiast kieruje wzrok na siebie, pragnąc dostąpić takich samych błogosławieństw. Zmagają się z zazdrością. Myślą: „Szkoda, że mnie nie spotkało takie błogosławieństwo”. Tę postać zazdrości nie zawsze łatwo dostrzec. Dlatego Tomasz został nam dany jako świadek tego, czego w takiej sytuacji nie należy robić.

Oczywiście Tomasz nie jest złym człowiekiem i właśnie dlatego Jezus później ukazuje się także jemu. Wtedy Tomasz wypowiedział słowa, które wierni tradycyjnie wypowiadają z pobożnością podczas konsekracji na Mszy świętej. Powiedział: „Pan mój i Bóg mój!” Jezus następnie łagodnie upomina Tomasza, mówiąc: „Uwierzyłeś dlatego, że Mnie ujrzałeś? Błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli”. To łagodne upomnienie było jednak aktem miłości, ponieważ Jezus chciał, aby Tomasz zastanowił się nad przyczyną swojego niedowiarstwa. Jezus wyraźnie chciał, aby Tomasz przyjrzał się niedowiarstwu spowodowanemu zazdrością, która, jak się wydaje, doprowadziła go do świadomej odmowy wiary.

Zastanów się dziś nad postacią tego świętego Apostoła. Dziś święty Tomasz Apostoł należy do wielkich świętych w królestwie niebieskim. Bóg posłużył się nim, aby przekazać nam te ważne nauki o zazdrości, pokorze i wierze. Niech jego słabość, którą w pełni przezwyciężył, pomoże ci przyjrzeć się własnym zmaganiom z zazdrością o błogosławieństwa, które otrzymują inni, a których ty nie otrzymujesz. Ucz się zawsze radować tym, jak Bóg działa w naszym świecie, i ucz się wzrastać w pokorze, aby wtedy, gdy inni otrzymują błogosławieństwa, których ty nie otrzymujesz, reagować tak, jak ostatecznie uczynił to święty Tomasz: „Pan mój i Bóg mój!”

Mój najhojniejszy Panie, dniem i nocą obdarzasz innych swoimi błogosławieństwami. Gdy widzę te błogosławieństwa, pomóż mi przezwyciężać wszelkie pokusy zazdrości, abym mógł radować się Twoją łaską udzielaną wszystkim. Ty jesteś moim Panem i moim Bogiem i dziękuję Ci za każdy sposób, w jaki błogosławisz moje życie i życie tych, którzy mnie otaczają. Napełnij mnie głębszą wdzięcznością, drogi Panie, za każdą łaskę i każde błogosławieństwo, które widzę każdego dnia, zwłaszcza za te łaski, których nie udzielasz bezpośrednio mnie. Jezu, ufam Tobie.