25 września 2021
Sobota XXV tygodnia okresu zwykłego
Czytania na dziś
„Zwróćcie uwagę na to, co wam mówię. Syn Człowieczy będzie wydany w ręce ludzi”. Oni jednak nie rozumieli tych słów; ich znaczenie było przed nimi zakryte, tak że ich nie pojmowali, a bali się pytać Go o te słowa. Łukasz 9:44–45
To już drugi raz, kiedy Jezus zapowiada swoim Apostołom nadchodzącą mękę. Gdy powiedział im, że zostanie wydany, Ewangelia podaje, że „nie rozumieli tych słów”. Stwierdza również, że „bali się pytać Go o te słowa”. Dlaczego nie rozumieli i dlaczego bali się pytać Jezusa o Jego nadchodzącą mękę?
Apostołowie byli głęboko przywiązani do naszego Pana, zarówno duchowo, jak i uczuciowo. I to jest dobre. Czasami jednak nasze uczucia mogą zaciemniać nasze myślenie i utrudniać zrozumienie głębszych rzeczywistości duchowych w życiu. Choć nasze uczucia są naturalne, zawsze muszą być kierowane wolą Boga. Na przykład, gdybyśmy próbowali zrozumieć uczucia Jezusa, musielibyśmy dojść do wniosku, że zarówno duchowo, jak i uczuciowo pragnął On oddać swoje życie dla zbawienia dusz, zgodnie z wolą Ojca. Nie tylko wybrał to aktem swojej woli, lecz także pragnął tego w swoich uczuciach, ponieważ Jego uczucia były doskonale uporządkowane.
Apostołowie nie potrafili jednak zrozumieć, że Jezus musiał oddać swoje życie, zostać odrzucony, cierpieć i umrzeć, po części dlatego, że byli bardzo silnie związani z Jezusem emocjonalnie i uczuciowo. W tym przypadku ludzka miłość i przywiązanie do Jezusa utrudniały im więc zrozumienie większego dobra duchowego, jakim było oddanie przez Niego życia.
Pomyśl także o naszej Najświętszej Matce. Jak zareagowałaby na słowa Jezusa, że musi zostać wydany, odrzucony, cierpieć i umrzeć? Choć napełniłoby Ją to świętym smutkiem, doskonałość Jej ludzkiej natury sprawiłaby, że nie tylko zrozumiałaby i przyjęła tę głęboką prawdę duchową, lecz także w swoich uczuciach pragnęłaby, aby się to dokonało, ponieważ w sposób doskonały pragnęła wypełnienia woli Ojca. Nie byłoby w Niej żadnego konfliktu między wolą Ojca a tym, czego sama pragnęła.
W naszym własnym życiu często będziemy zmagać się z podobnymi trudnościami jak Apostołowie. Kiedy stajemy wobec jakiegoś trudnego krzyża w życiu, krzyża, do którego dobrowolnego przyjęcia wzywa nas Ojciec, często odkrywamy, że nasze uczucia stawiają opór. Gdy tak się dzieje, czujemy się zagubieni, a nawet boimy się przyszłości. Dlatego jedynym sposobem przezwyciężenia lęku jest praca nad poddaniem każdej emocji, każdego uczucia i każdego ludzkiego przywiązania woli Ojca, tak aby Jego wola była wszystkim, czego pragniemy ze wszystkich sił naszej duszy.
Rozważ dziś wewnętrzne zmagania tych Apostołów, gdy stanęli wobec tej zapowiedzi po raz drugi, a Jezus zaczął przygotowywać ich do przyjęcia, zrozumienia, wybrania i pragnienia Jego męki. Pomyśl o wewnętrznej walce, którą toczyli wówczas, a także wtedy, gdy patrzyli, jak te wydarzenia się rozgrywają. W końcu zrozumieli. W końcu wszelki lęk zniknął. I w końcu całym sercem radowali się z ofiary Jezusa. Wymagało to jednak wiele czasu i głębokiego poddania się. Zastanów się, w jaki sposób nasz Pan zaprasza cię do wybrania Jego Krzyża w twoim życiu. Tam, gdzie dostrzegasz opór swoich uczuć, staraj się poddać Jego woli, módl się o zrozumienie i szukaj odwagi potrzebnej, by całą duszą pragnąć Jego Krzyża.
Mój Panie, który objawiasz mi siebie, otworzyłeś swoje Boskie Serce przed Apostołami i zaprosiłeś ich do zrozumienia i wybrania Twojego cierpienia i śmierci. I choć wahali się i zmagali z trudnościami, Ty nadal zapraszałeś ich do przyjęcia woli Ojca. Daj mi łaskę, której potrzebuję, drogi Panie, abym przede wszystkim przyjmował każdą prawdę duchową i pozwalał, by ta Prawda uwalniała mnie od lęku i napełniała darem rozumu. Jezu, ufam Tobie.
Nowenna do św. Teresy od Dzieciątka Jezus, Małego Kwiatka
22–30 września
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
Rozważania biblijne na okres zwykły
