24 września 2021
Piątek XXV tygodnia okresu zwykłego
Czytania na dziś
Pewnego razu, gdy Jezus modlił się na osobności, a byli z Nim uczniowie, zapytał ich: „Za kogo uważają Mnie tłumy?” Łk 9:18
To ciekawe, że Jezus jednocześnie „modlił się na osobności” i że „byli z Nim uczniowie”. Święty Beda wyjaśnia tę pozorną sprzeczność, stwierdzając, że „tylko Syn jest w stanie przeniknąć niepojęte tajemnice woli Ojca”. Nasz Pan był zatem zawsze sam na sam z Ojcem w tym sensie, że tylko Jezus znał Ojca w pełni i dogłębnie. Jest tak dlatego, że jest On Drugą Osobą Trójcy Przenajświętszej, Odwiecznym Synem Ojca.
Kiedy już jasno rozumiemy ten fakt, ważne jest również, by zrozumieć, że gdy Jezus modlił się do Ojca w swojej ludzkiej naturze, wydarzyło się coś nowego. Chociaż Jezus był odwiecznie z Ojcem, Jego ludzka natura nie była odwiecznie z Ojcem. Gdy więc Odwieczny Syn Boży trwał w komunii z Odwiecznym Ojcem, żyjąc w ludzkim ciele, natura ludzka została nagle wyniesiona na wyżyny, na których nigdy wcześniej się nie znajdowała. Odwieczny Syn nie tylko żył w doskonałym zjednoczeniu z Ojcem, lecz teraz, będąc w pełni człowiekiem, wprowadził w tę jedność swoją ludzką naturę.
Choć niektórym może się to wydawać nieco filozoficzne, wskazuje to na bardzo ważną rzeczywistość, która dotyczy nas wszystkich. Przez ludzką modlitwę naszego Pana do Ojca wszyscy jesteśmy zaproszeni, by złączyć się z Jezusem i mieć udział w tej boskiej jedności. Syn Boży, jako człowiek, umożliwił nam, ludziom, udział w wyniesieniu naszego życia do jedności z Bogiem Ojcem. I choć Syn Boży zawsze zachowa wyjątkową jedność z Ojcem, mimo to jesteśmy zaproszeni, by przez uczestnictwo mieć udział w Ich życiu.
Dlaczego więc jest to ważne? Między innymi dlatego, że nie możemy nigdy osiągnąć większego ludzkiego spełnienia niż udział w modlitwie Syna do Ojca. Przez całe życie nieustannie szukamy spełnienia w takiej czy innej postaci. Chcemy być szczęśliwi. Chcemy czerpać radość z życia. Mamy naturalne pragnienie szczęścia, które nieustannie staramy się zaspokoić. Ważne jest, by zrozumieć, że największe szczęście płynie z udziału w głębokiej ludzkiej modlitwie Syna do Ojca. Modlitwa, prawdziwa modlitwa, jest odpowiedzią na nasze najgłębsze pragnienie.
Zastanów się dziś, czy regularnie oddajesz się głębokiej modlitwie. Czy potrafisz wskazać chwile, w których zdarzyło ci się, podobnie jak naszemu Panu, przebywać sam na sam z Bogiem, trwać w komunii z Nim w głębi swojej ludzkiej duszy i przez modlitwę doświadczać Jego przyciągania? Istnieje wiele poziomów modlitwy, o czym świadczy wielu świętych. Podejmij decyzję, by pogłębić swoją modlitwę. Stań dziś przed naszym Panem i wylej przed Nim swoje serce, prosząc Go, by wprowadził cię w świętą samotność swojej modlitwy do Ojca. W ten sposób doświadczysz najgłębszego ludzkiego spełnienia, jakie jest możliwe w życiu.
Mój modlący się Panie, gdy przebywałeś sam na sam z Ojcem, jednoczyłeś z Nim swoją ludzką naturę, wynosząc w ten sposób naszą naturę na chwalebne wyżyny. Proszę, przyciągnij mnie do siebie, drogi Panie, abym przez prawdziwą, głęboką i podtrzymującą mnie modlitwę mógł poznawać Ciebie i Ojca. Niech ta jedność z Tobą będzie źródłem mojego najgłębszego spełnienia w życiu. Jezu, ufam Tobie.
Nowenna do św. Teresy od Dzieciątka Jezus, Małego Kwiatka
22–30 września
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
Rozważania biblijne na okres zwykły
Ilustracja powyżej: Pouczenie apostołów, autor: James Tissot, za pośrednictwem Wikimedia Commons
_-_James_Tissot.jpg){kind=link}