Środa, 29 grudnia 2021
Piąty dzień oktawy Narodzenia Pańskiego
Czytania na dziś
Święty Tomasz Becket, biskup i męczennik — wspomnienie dowolne
„Teraz, o Panie, pozwól odejść swemu słudze w pokoju; Twoje słowo się wypełniło: moje własne oczy ujrzały zbawienie, które przygotowałeś wobec wszystkich ludów, światło, które ma objawić Ciebie narodom, i chwałę Twego ludu, Izraela”. Łukasz 2:29–32
Dziś, w piątym dniu oktawy Narodzenia Pańskiego, otrzymujemy świadectwo proroka Symeona. Temu świętemu człowiekowi Bóg obiecał w osobistym objawieniu, że rzeczywiście ujrzy na własne oczy Zbawiciela świata. Przez całe życie zapewne wyczekiwał tej chwili. Tęsknił za nią i pokładał w niej nadzieję. Aż pewnego dnia ta chwila nadeszła. Symeon zapewne obudził się tego dnia i zajął swoimi zwykłymi sprawami, jak każdego innego dnia. Jednak w chwili, gdy Maryja i Józef przynieśli swoje nowo narodzone Dziecię do świątyni, Symeon wiedział w sercu, że to Dziecię jest obiecanym Zbawicielem.
Jego słowa mają wielką moc. Mówi: „Panie, teraz możesz pozwolić swojemu słudze odejść w pokoju… bo moje oczy ujrzały zbawienie, które przygotowałeś…”. Innymi słowy, Symeon zrozumiał, że jego życie już się dopełniło. Był gotów umrzeć, ponieważ dostąpił teraz przywileju rzeczywistego ujrzenia Chrystusa. Trzymał Jezusa w ramionach i oddawał chwałę Ojcu za tę chwilę.
Powinniśmy starać się uczyć od świętego Symeona. Nie, nie jesteśmy prorokami w świątyni sprzed około 2000 lat, ale mamy przywilej oglądać Chrystusa każdego dnia na wiele sposobów. Dziecię, które Symeon trzymał w ramionach, rzeczywiście było Bogiem. Był to jednak Bóg pod zasłoną ciała małego Dziecka. Mimo to Symeon rozpoznał, kim On jest, i rozradował się.
Musimy starać się dostrzegać obecność Zbawiciela wszędzie wokół nas i cieszyć się radością Symeona. Chrystus jest obecny w każdym sercu oddanym Bogu, w każdym sakramencie Kościoła, w każdym czytaniu Pisma Świętego, a w szczególny sposób jest obecny dla nas w naszych sercach. Nasze serca muszą być tą świątynią, w której odkrywamy obecność Dzieciątka Jezus, a my musimy przyjmować Go do naszego życia, radując się tym, jak blisko jest.
Rozważ dziś tę scenę, w której Symeon bierze Dziecię na ręce i dostrzega Zbawiciela pod zasłoną ciała i kości tego Niemowlęcia. Szukaj Chrystusa tak jak Symeon i rozważaj liczne sposoby, na jakie On jest przy tobie obecny. Wiedz, że jest blisko i że pragnie napełnić twoje życie swoim pokojem.
Panie, dziękuję Ci za wielkie świadectwo proroka Symeona. Dziękuję Ci za Twoją wierność wobec Symeona, któremu pozwoliłeś ujrzeć Cię jako małe Dziecko. Obym zawsze naśladował jego wielką wiarę i szukał Cię przez całe życie, czekając, aż przyjdziesz do mnie w ukryty sposób, aby moje serce mogło radować się Twoją obecnością. Jezu, ufam Tobie.
Zobacz nasze materiały na Boże Narodzenie!
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
Święty dnia – Święty Tomasz Becket, biskup i męczennik
Zobacz także: Miecz boleści
