20 lutego 2022
VII niedziela zwykła, rok C
Czytania na dziś
„Nie sądźcie, a nie będziecie sądzeni. Nie potępiajcie, a nie będziecie potępieni. Odpuszczajcie, a będzie wam odpuszczone”. Łk 6:37
Czy osądzasz innych? Łatwo jest osądzić drugiego człowieka. Czasem spotykamy kogoś i od razu wyrabiamy sobie o nim jakiś sąd. Być może przy pierwszym spotkaniu nie jest tak przyjazny, jak naszym zdaniem powinien być, i w rezultacie natychmiast go osądzamy. Oczywiście czasem może się to zdarzyć, zanim jeszcze poznamy daną osobę. Może się to również zdarzać w relacjach, które trwają od dawna.
Czy potępiasz innych? Potępianie przybiera dwie formy. Po pierwsze, możemy wyrobić sobie fałszywy sąd o drugim człowieku, co prowadzi do niesłusznego potępienia. Po drugie, możemy trafnie ocenić sytuację i uznać, że dana osoba jest winna jakiegoś grzechu, a następnie postępować tak, jakbyśmy mieli prawo ją potępiać. Zachowujemy się tak, jakbyśmy mieli prawo wydać na nią wyrok.
Zarówno osądzanie, jak i potępianie są dalekie od cnót chrześcijańskich. W żaden sposób nie są ani zdrowe, ani święte. Dlatego drogą do ich przezwyciężenia są miłosierdzie i przebaczenie.
Czy przebaczasz? Przebaczenie najczęściej jest trudne. Trzeba je ofiarować, mając świadomość naszych skłonności zarówno do osądzania, jak i potępiania drugiego człowieka. Przede wszystkim przebaczenie leczy skłonność do potępiania, ponieważ uznaje winę, a mimo to ją odpuszcza, nie domagając się wymierzenia winowajcy — by tak rzec — „kary”. Przebaczenie nie oznacza, że wyrządzona krzywda była czymś dopuszczalnym albo że jej nie było. Przeciwnie, w tym przypadku przebaczenie wyraźnie widzi grzech takim, jaki jest. Jednak gdy już go uzna, odpuszcza go. Jest to bardzo ważne, gdy chodzi o przebaczenie w bliskiej relacji. Udawanie, że jakaś krzywda lub grzech nigdy nie miały miejsca, nigdy nie jest zdrowe, ale przebaczenie rzeczywiście popełnionego grzechu zawsze jest zdrowe.
Gdy chodzi o osądzanie, przebaczenie sięga jeszcze dalej niż odpuszczenie grzechu. Przebaczenie musi nas także doprowadzić do tego, byśmy nawet nie wydawali sądu o winie drugiego człowieka. Powstrzymujemy się od osądzania. Widać to szczególnie w słowach Jezusa na krzyżu: „Ojcze, przebacz im, bo nie wiedzą, co czynią”. Nie pozwolił sobie nawet na osądzenie tych, którzy skazywali Go na śmierć. Nie miał im niczego za złe i zakładał jak najlepsze intencje z ich strony. „Nie wiedzą, co czynią”. Wymaga to wielkiej głębi miłości i miłosierdzia.
Zastanów się dzisiaj nad własną zdolnością do całkowitego przebaczenia. Zacznij od rezygnacji z potępiania grzechu drugiego człowieka. Następnie spróbuj pozwolić naszemu Panu przybliżyć cię o kolejny krok do Jego doskonale miłosiernego Serca, rezygnując nawet z osądzania. Pozwól Bogu być sędzią. Ze swojej strony staraj się jedynie przebaczać.
Najmiłosierniejszy Panie, pomóż mi przebaczyć wszystkim, którzy mnie skrzywdzili, i wszystkim, na których się gniewam. Uwolnij mnie od ciężaru potępiania i osądzania, a w miejsce tych skłonności daj mi Twoje miłosierne Serce. Obym w swoim życiu naśladował Twoje doskonałe przebaczenie. Jezu, ufam Tobie.
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
Rozważanie wideo: Miłujcie waszych nieprzyjaciół?
Rozważania biblijne na okres zwykły
_grande.jpg){kind=link}