31 stycznia 2023
Wtorek IV tygodnia okresu zwykłego
Czytania na dziś
Świętego Jana Bosko, prezbitera — wspomnienie

Gdy On jeszcze mówił, przyszli ludzie z domu przełożonego synagogi i powiedzieli: „Twoja córka umarła; czemu jeszcze trudzisz Nauczyciela?”. Nie zważając na przekazaną wiadomość, Jezus powiedział do przełożonego synagogi: „Nie bój się, wierz tylko!”. Mk 5:35–36
To krótkie zdanie warto rozważać każdego dnia. „Nie bój się, wierz tylko!”. Te słowa można odnieść do wielu sytuacji, których doświadczamy w ciągu całego życia. To pełen miłości nakaz naszego Pana — nakaz, który wszyscy potrzebujemy usłyszeć, zwłaszcza gdy przychodzą trudności.
Najpierw warto zauważyć, że była to poważna sytuacja, w której silne emocje i pokusy poddania się lękowi byłyby zrozumiałe. Ojciec z tej opowieści miał małą córkę, która była bliska śmierci, i przyszedł błagać Jezusa, aby ją uzdrowił. Jezus się zgodził. Jednak gdy byli w drodze, Jezus i ojciec otrzymali rozdzierającą serce wiadomość, że córka właśnie umarła. Każdy rodzic zrozumie, jak niewyobrażalnie trudno musiało być usłyszeć taką wiadomość. Zacznij więc od próby zrozumienia bólu, którego doświadczał ten ojciec. Postaraj się szczególnie zrozumieć jego ból w chwili, gdy usłyszał tę druzgocącą wiadomość.
Rozważając jego ból, spróbuj także rozważyć serce, myśli, uczucia i słowa Jezusa. Jezus nie odczuwał lęku. Wiedział, że wszystko skończy się bardzo dobrze. Ponieważ jednak żywił również głębokie współczucie i miłość do tego pogrążonego w bólu ojca, zwrócił się do niego, aby dać mu nadzieję. Pośród bardzo trudnych i bolesnych doświadczeń życiowych niełatwo znaleźć nadzieję. W obliczu cierpienia bardzo silna jest pokusa, by poddać się rozpaczy. Rozpacz to całkowita utrata nadziei. Oddala nas od Boga i pozbawia wiary. Można jednak zawsze uniknąć rozpaczy, jeśli postępujemy zgodnie z pełnym miłości nakazem Jezusa: „Nie bój się, wierz tylko!”.
Co w życiu wystawia cię na pokusę poddania się lękowi? Co wystawia cię na pokusę utraty nadziei? Być może zmagasz się ze śmiercią bliskiej osoby i jest ci z tym bardzo trudno. Być może twój smutek ma drobne przyczyny i na razie jest niewielki. Prawda jest taka, że wszyscy będziemy codziennie doświadczać drobnych pokus utraty nadziei. A większość z nas w takim czy innym momencie doświadczy również poważnych pokus. Dlatego wszyscy musimy nieustannie wsłuchiwać się w słowa Jezusa i starać się rozwiewać każdy lęk w naszym życiu, prosząc Boga, aby obdarzył nas darem nadziei płynącej z niezachwianej wiary w Jego plan wobec naszego życia.
Zastanów się dzisiaj nad wszelkimi swoimi zmaganiami z rozpaczą, lękiem lub niepokojem w życiu. Czyniąc to, pamiętaj, że wszystko jest możliwe, gdy zwracasz się do Boga z wiarą. Wiara niekoniecznie usuwa życiowe trudności; czyni coś jeszcze lepszego. Przemienia je tak, aby można je było znosić z pomocą łaski, z radością i nadprzyrodzoną nadzieją. Kiedy tak się dzieje, Bóg może posłużyć się wszystkim w naszym życiu dla naszego dobra. Wystarczy, że będziemy nieustannie odrzucać lęk i „tylko wierzyć”.
Mój współczujący Panie, pocieszyłeś tego pogrążonego w bólu ojca i napełniłeś go darami wiary i nadziei. Proszę, skieruj także do mnie swój pełen miłości nakaz, wzywając mnie, by ufać Tobie bez względu na to, z czym zmagam się w życiu. Obym zawsze wierzył w Ciebie i nigdy nie popadł w rozpacz ani lęk. Jezu, ufam Tobie.
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
Święty dnia – Święty Jan Bosko, prezbiter
Ilustracja powyżej: Wskrzeszenie córki Jaira — Gabriel von Max, za pośrednictwem Wikimedia Commons




