18 lutego 2023
Sobota VI tygodnia okresu zwykłego
Czytania na dziś
Jezus wziął z sobą Piotra, Jakuba i Jana i zaprowadził ich samych osobno na wysoką górę. Tam przemienił się wobec nich, a Jego odzienie stało się lśniąco białe, tak jak żaden folusznik na ziemi wybielić nie zdoła. Marek 9:2–3
Przesłanie Przemienienia musi stać się dla każdego z nas przesłaniem, które przez całe życie budzi najgłębszą nadzieję. W tym wydarzeniu objawiła się chwała Boga, potwierdzone zostało nauczanie Mojżesza i proroków, a Ojciec przekazał jedyne przesłanie, które musimy zrozumieć: „To jest mój Syn umiłowany. Jego słuchajcie”. Jeśli zdołamy zrozumieć tę prawdę i wypełnić ten nakaz, będziemy na wieki uczestniczyć w chwale objawionej w Przemienieniu.
Na początek rozważ, że to objawienie, w którym uchylona została zasłona ludzkiego ciała Jezusa, napełniło Piotra i pozostałych uczniów świętą bojaźnią. Piotr chciał na zawsze pozostać na górze ze swoim przemienionym Panem. Porównaj to z jego decyzją o ucieczce, gdy Jezus został pojmany, a następnie z zaparciem się, że w ogóle zna Jezusa. Kiedy zobaczył, że rozpoczyna się ofiara Jezusa, uciekł i ukrył się. Tutaj jednak, gdy widzi chwałę Jezusa, chce pozostać z Nim na zawsze.
Pierwsza nauka, jaką możemy wyciągnąć z tego fragmentu, jest taka, że o wiele łatwiej jest przyjąć chwałę niż ofiarę. O wiele łatwiej jest wybrać to, co przynosi pocieszenie, niż to, co rodzi lęk i zamęt. I choć jest to zrozumiałe z perspektywy upadłej natury ludzkiej, z pewnością musimy pracować nad zmianą tej postawy w naszym życiu duchowym, tak jak Piotr ostatecznie zmienił ją w swoim życiu.
Przemienienie zostało dane tym uczniom po części po to, by pomóc im w dalszej drodze, gdy Ojciec zapraszał ich do przyjęcia życia ofiary. Z czasem mieli stanąć twarzą w twarz z własnymi krzyżami i musieli zdecydować, czy przyjmą te krzyże z miłości. Ofiara oznacza właśnie to: przyjęcie cierpienia z miłości. Jedną z rzeczy, które pomagają wybrać ofiarną miłość, jest świadomość tego, jakie owoce przynosi taka ofiara. To właśnie dało im Przemienienie. Dzięki ujrzeniu chwały przemienionego Jezusa Piotr, Jakub i Jan mogli z czasem pojąć umysłem i sercem, że ofiara, którą Jezus zapowiedział, ostatecznie doprowadzi do wiecznej chwały.
Choć najprawdopodobniej nigdy nie było ci dane zobaczyć na własne oczy chwały przemienionego Jezusa, wielu ludzi otrzymywało duchowe pocieszenia w różnych chwilach życia. Gdy tak się dzieje, pragniemy, by trwały. Rzadko jednak tak bywa. Bóg daje nam jedynie przelotne spojrzenie na swoją chwałę, abyśmy mogli zachować to wspomnienie i czerpać z niego wtedy, gdy najbardziej tego potrzebujemy. A takie chwile nadejdą, gdy będziemy słuchać głosu Ojca i okazywać mu posłuszeństwo. „To jest mój Syn umiłowany. Jego słuchajcie”.
Rozważ dziś, że Jezus, który jest teraz w chwale, jest tym samym Jezusem, który chodził po ziemi. Jest tym samym Jezusem, którego nauczanie zostało zapisane w Piśmie Świętym. Tym samym Jezusem, który doznał niesprawiedliwości. I tym samym Jezusem, który zwycięsko zmartwychwstał. Nasze życie jest pełne rozmaitych doświadczeń, tak jak życie Jezusa. Dlatego jedynym sposobem, by połączyć w jedno wszystkie nasze życiowe doświadczenia, jest wypełnianie nakazu Ojca: „Jego słuchajcie”. Słuchaj głosu Zbawiciela. Idź za Nim na górę pocieszenia. Trwaj przy Nim w każdym cierpieniu i krzyżu. I słuchaj wszystkiego, czego naucza. Jeśli tak uczynisz, pewnego dnia rzeczywiście otrzymasz zaproszenie, by pozostać z Nim w chwale na wieki.
Przemieniony Panie, wraz z Piotrem ja także pragnę pozostać z Tobą na zawsze. Daj mi łaskę, której potrzebuję, aby zawsze trwać przy Tobie, dokądkolwiek mnie prowadzisz. Obym trwał przy Tobie w każdej ofierze, o której złożenie jestem proszony, w każdym cierpieniu, które znoszę, i w każdym pocieszeniu, które jest błogosławieństwem dla mojej duszy. Obym zawsze Cię słuchał i był posłuszny Twojemu świętemu Słowu. Jezu, ufam Tobie.
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
Ilustracja powyżej: Przemienienie Pańskie, za pośrednictwem flickr
