19 sierpnia 2023
Sobota XIX tygodnia okresu zwykłego
Czytania na dziś
Święty Jan Eudes, prezbiter — wspomnienie dowolne
Przyniesiono do Jezusa dzieci, aby położył na nie ręce i pomodlił się. Uczniowie szorstko ich upominali, lecz Jezus powiedział: „Dopuśćcie dzieci i nie przeszkadzajcie im przyjść do Mnie…” Mateusz 19:13–14
W Katechizmie Soboru Trydenckiego, ogłoszonym przez papieża św. Piusa V, ten fragment jest powiązany z chrztem niemowląt. Czytamy w nim: „Ponadto nie należy przypuszczać, że Chrystus Pan odmówiłby sakramentu i łaski chrztu dzieciom, o których powiedział: Dopuśćcie dzieci i nie zabraniajcie im przychodzić do Mnie…” (II, 2, 32). To nauczanie wyraźnie wskazuje jeden z najlepszych sposobów, w jaki ten fragment wypełnia się dzisiaj. Zapraszanie nawet niemowląt, zanim osiągną wiek używania rozumu, do przyjęcia sakramentu chrztu jest wypełnieniem tego pełnego miłości polecenia Jezusa: „Dopuśćcie dzieci i nie przeszkadzajcie im przyjść do Mnie…”
Małe dzieci nie potrafią rozumowo pojąć miłości w jej najczystszej postaci. Ta zdolność pojawia się wraz z osiągnięciem wieku używania rozumu, który tradycyjnie określa się na około siedem lat. Ale dzieci, a nawet niemowlęta, są zdolne przyjmować naszą miłość i miłość Boga, nawet jeśli jeszcze nie pojmują w pełni tego daru.
W miarę dorastania dziecko uczy się, czym jest miłość, gdy widzi ją i jej doświadcza, zwłaszcza za pośrednictwem rodziców. Pomaga to kształtować jego sumienie tak, aby z wiekiem stawało się zdolne do samodzielnego, wolnego wyboru miłości. Jeśli jednak dziecko ma wyrosnąć na kochającego dorosłego człowieka, potrzebuje czegoś więcej niż tylko dobrego przykładu — potrzebuje łaski. Łaska chrztu jest podstawowym źródłem tej łaski w jego życiu.
Wielu osobom łatwo przychodzi postrzegać chrzest jedynie jako miłą ceremonię powitania nowo narodzonego dziecka w rodzinie Bożej. I choć rzeczywiście tym jest, jest zarazem czymś znacznie więcej. Katechizm Kościoła Katolickiego stwierdza, że chrzest wyciska niezatarte znamię, które „pozostaje w chrześcijaninie na zawsze jako pozytywna dyspozycja do przyjęcia łaski, jako obietnica i zapewnienie opieki Bożej oraz powołanie do kultu Bożego i służby Kościołowi” (KKK #1121). Innymi słowy, chrzest obdarza duszę darem, którego nigdy nie można usunąć i który staje się nieustannym źródłem łaski. A gdy niemowlę zostaje ochrzczone, dzieje się tak, jakby przytoczony wyżej fragment Pisma Świętego urzeczywistniał się przez całe życie tej osoby. Dzięki tej sakramentalnej łasce Jezus nieustannie mówi do tej ochrzczonej duszy: „Przyjdź do Mnie”.
Oprócz przyjęcia łaski chrztu wszyscy musimy naśladować Jezusa w Jego otwartości i przyjmowaniu nie tylko dzieci, ale każdego dziecka Bożego. Choć uczniowie początkowo próbowali przeszkodzić dzieciom w przyjściu do naszego Pana, my nie możemy tak postępować. Musimy zrozumieć, że w naszej upadłej ludzkiej naturze tkwi rzeczywista pokusa, by odmawiać innym miłości Boga, a nawet przeszkadzać im w przychodzeniu do Niego. Gniew, pycha, zawiść, zazdrość i tym podobne mogą sprawić, że będziemy sprzeciwiać się nawróceniu innych oraz temu, że Bóg przyjmuje ich do siebie. Gdy pojawia się ta pokusa, musimy usłyszeć, jak Jezus mówi do nas: „Dopuśćcie dzieci i nie przeszkadzajcie im przyjść do Mnie”.
Rozważ dziś te łagodne i pełne zaproszenia słowa Jezusa. Spróbuj przy tym przypomnieć sobie każdego, komu być może próbujesz przeszkodzić w przyjściu do naszego Pana. Czy pragniesz świętości wszystkich ludzi? Czy jest w twoim życiu ktoś, kogo trudno ci zachęcić, by przyszedł do Jezusa i pozwolił Mu się objąć i pobłogosławić? Przyjmij serce Jezusa i uznaj za swój obowiązek otaczać innych miłością, tak jak On otoczył nią te dzieci. Im bardziej stajesz się narzędziem miłości Chrystusa, tym bardziej każdego dnia będziesz się radować Bożymi błogosławieństwami udzielanymi innym.
Mój czuły Panie, zapraszasz wszystkich ludzi do udziału w Twojej łasce. Zapraszasz każde dziecko i każde dziecko Boże do Twoich pełnych miłości objęć. Proszę, skieruj to zaproszenie także do mnie i pomóż mi przyjąć ten dar Twojej nieskończonej miłości. Pomóż mi też stawać się lepszym narzędziem Twojej miłości wobec innych, nigdy nie utrudniając im ani nie uniemożliwiając zwrócenia się do Ciebie. Jezu, ufam Tobie.
Nowenna do św. Moniki
(Odmawiana szczególnie w intencji dzieci, które zeszły na złą drogę)
18-26 sierpnia
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
Rozważania biblijne na okres zwykły
Święty dnia – Święty Jan Eudes, prezbiter
