25 lutego 2024
II Niedziela Wielkiego Postu (rok B)
Czytania na dziś

Jezus wziął z sobą Piotra, Jakuba i Jana i zaprowadził ich samych osobno na wysoką górę. Tam przemienił się wobec nich, a Jego odzienie stało się lśniąco białe, tak jak żaden folusznik na ziemi wybielić nie zdoła. Marek 9:2–3
Zaledwie sześć dni przed tym chwalebnym wydarzeniem Przemienienia Jezus po raz pierwszy mówił swoim uczniom o czekającym Go ukrzyżowaniu i śmierci. Nauczał ich, że „Syn Człowieczy musi wiele cierpieć, że będzie odrzucony przez starszych, arcykapłanów i uczonych w Piśmie; że zostanie zabity, ale po trzech dniach zmartwychwstanie” (Mk 8:31). Przypomnij sobie, jak trudno było Piotrowi przyjąć tę naukę. Jezus skarcił Piotra za to, że nie chciał przyjąć tej proroczej nauki, i wyjaśnił dalej: „Jeśli ktoś chce pójść za Mną, niech się zaprze samego siebie, niech weźmie krzyż swój i niech Mnie naśladuje” (Mk 8:34). Uczniowie mieli następnie sześć dni na rozważanie tego proroctwa naszego Pana, zanim stali się świadkami Przemienienia.
Czy jest w twoim życiu coś, co Bóg próbuje ci powiedzieć, a co trudno ci przyjąć? Jeśli tak, najprawdopodobniej wiąże się to z Bożym wezwaniem, by wziąć swój krzyż i pójść za Nim. Krzyż Chrystusa przybiera w ciągu życia wiele postaci. Możemy go doświadczać, gdy pozwalamy obumrzeć namiętności gniewu, aby móc okazać czyste miłosierdzie komuś, kto nas skrzywdził. Być może Bóg wzywa cię, by z wiarą podjąć jakieś przedsięwzięcie wymagające odwagi i zaufania. A może Bóg wzywa cię do przyjęcia jakiegoś życiowego ciężaru, z którym trudno się pogodzić, takiego jak utrata bliskiej osoby, choroba, utrata pracy lub jakakolwiek inna trudność, którą z trudem przyjmujesz z miłością i ufnością. Gorycz, uraza, gniew, lęk i tym podobne uczucia są często najtrudniejszymi krzyżami, które mamy przyjąć i którym mamy pozwolić obumrzeć.
Jeśli odnajdujesz w tym swoje doświadczenie, to ta opowieść o Przemienieniu jest dla ciebie. Dawszy uczniom sześć dni na rozważenie trudnej wieści o swoim nadchodzącym krzyżu, Jezus przez to święte spotkanie daje im nadzieję i natchnienie. Choć objawienie chwały Jezusa trwało krótko, było wszystkim, czego ci uczniowie potrzebowali, aby zacząć przyjmować Jego zapowiedź męki. Z jednej strony bali się tego, co według słów Jezusa miało się wydarzyć. Z drugiej jednak ujrzeli Jego chwałę i majestat. Połączenie tych dwóch doświadczeń dało uczniom nową nadzieję i siłę, by zaufać, że cokolwiek wydarzy się w przyszłości, Bóg nad wszystkim panuje.
My również potrzebujemy niosącego pociechę objawienia chwały naszego Pana, aby pomogło nam przejść przez trudności, których doświadczymy. Niektórym żyje się dobrze, bardzo dobrze, i kroczą z naszym Panem w radości i bez trudu. Dla innych jednak życie przybrało trudny obrót i pojawiło się zagubienie. Jeśli obecnie dobrze ci się wiedzie, ciesz się, że już teraz doświadczasz przedsmaku chwały Przemienienia. Dziękuj Bogu i powiedz Mu wraz ze świętym Piotrem: „Rabbi, dobrze, że tu jesteśmy!”. Dziękuj Mu za radość i pociechę, których teraz doświadczasz. Jeśli jednak życie jest teraz dla ciebie trudne, rozważ te sześć dni, podczas których uczniowie zmagali się z zapowiedzią męki Pana. Pomyśl o ich zagubieniu, wątpliwościach i lęku. Rozważając to, wznieś wzrok ku górze. Wiedz, że czeka na ciebie chwała Boża i że On pragnie uwolnić cię od wszelkiego lęku i niepokoju. Na tę górę wchodzi się dzięki mocnej wierze zakorzenionej w modlitwie. Wyrusz w tę drogę z naszym Panem przez modlitwę.
Rozważ dziś tę świętą górę, na którą masz wejść. Wiedz, że gdy będziesz się na nią wspinać z wytrwałością i zdecydowaniem, otrzymasz nadzieję i radość. Módl się o zdolność zaufania Bogu, który nie tylko umarł okrutną śmiercią, lecz także jaśnieje chwałą przez całą wieczność. Zaufaj Mu, zwróć się ku Niemu i podejmij drogę, która jest przed tobą.
Mój przemieniony Panie, objawiłeś tym uczniom swoją chwałę, aby pomóc im przyjąć Twój krzyż. Pomóż także mnie przyjąć Twój krzyż w moim życiu i wyraźnie dostrzec chwałę, która płynie z jego przyjęcia. Ufam Tobie, drogi Panie; pomóż mi ufać Ci bardziej. Jezu, ufam Tobie.
Rozważanie na II Niedzielę Wielkiego Postu:
40 dni na pustyni
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
Rozważania biblijne na Wielki Post
Wyróżnione obrazy powyżej: Przemienienie Pańskie, za pośrednictwem serwisu Flickr




