30 lipca 2024
Wtorek XVII tygodnia okresu zwykłego
Czytania na dziś
Święty Piotr Chryzolog, biskup i doktor Kościoła — wspomnienie dowolne
„Wtedy sprawiedliwi jaśnieć będą jak słońce w królestwie Ojca swego. Kto ma uszy, niechaj słucha!” Mateusz 13:43
Ten fragment kończy Jezusowe wyjaśnienie przypowieści o chwaście na polu. Przypomnij sobie, że w tej przypowieści na polu zostało zasiane dobre ziarno. Siewcą jest Syn Człowieczy, Jezus, a ziarnem, które On sieje, są synowie królestwa — wszyscy, którzy żyją w stanie łaski. Polem jest cały świat. Jezus mówi więc, że posłał swoich uczniów, każdego z nas, na świat, aby budowali Jego królestwo. Lecz Zły również sieje swoich „synów”, co odnosi się do wszystkich, którzy prowadzą złe życie, sprzeczne z wolą Boga. Powyższy fragment mówi o nagrodzie, którą otrzymują synowie królestwa, natomiast fragment bezpośrednio go poprzedzający wskazuje, że przy końcu świata synowie Złego zostaną potępieni i wrzuceni „w piec rozpalony; tam będzie płacz i zgrzytanie zębów”.
Ostateczny owoc bycia synami królestwa budzi wielką nadzieję. „Wtedy sprawiedliwi jaśnieć będą jak słońce w królestwie Ojca swego”. Powinniśmy rozważać tę obietnicę naszego Pana i w nią wierzyć, a ona powinna stać się siłą napędową naszej nadziei w życiu.
Nadzieja jest niezbędną cnotą, o której często mówimy zbyt mało. Dar nadziei nie jest jedynie myśleniem życzeniowym, jak wtedy, gdy ktoś ma nadzieję na wygraną w lotto. Teologalna cnota nadziei jest darem Boga opartym na prawdzie. Prawdą, na której się opiera, jest obietnica życia wiecznego w niebie, jeśli przyjmiemy wszystko, co Bóg do nas mówi, i jeśli będziemy wypełniać w naszym życiu Jego chwalebną wolę.
Dla porównania wyobraź sobie, że masz duży kredyt hipoteczny na dom. Załóżmy też, że bank prowadzi akcję promocyjną, w ramach której zamierza spłacić kredyt hipoteczny jednej szczęśliwej rodziny. I tą rodziną jest właśnie twoja. Bank kontaktuje się z tobą i informuje cię, że wystarczy wypełnić wniosek o to dofinansowanie, a zostanie ci ono przyznane. Co robisz? Oczywiście idziesz wypełnić wniosek. Bank jest godny zaufania, a ty masz pewność, że jeśli zrobisz to, o co prosi — wykonasz niewielkie zadanie polegające na wypełnieniu wniosku — dotrzyma obietnicy spłacenia twojego kredytu hipotecznego. W pewnym sensie, gdy dowiadujesz się o tej ofercie, rodzi się w tobie nadzieja; i właśnie ta nadzieja, oparta na prawdziwej obietnicy, skłania cię do wykonania niewielkiego zadania, jakim jest wypełnienie wniosku.
Tak samo jest z Bogiem. „Kredytem hipotecznym”, który On obiecuje spłacić, jest dług wszystkich naszych grzechów. A warunkiem otrzymania tego, co obiecuje, jest wierność wszystkiemu, co nakazuje nam dla naszego dobra. Problem polega na tym, że często nie w pełni rozumiemy obiecaną nam nagrodę. Jest nią to, że będziemy „jaśnieć jak słońce” w królestwie naszego Ojca w niebie. Spłacenie twojego kredytu hipotecznego przez bank jest czymś konkretnym, jasnym i bardzo pożądanym. Ale nagroda polegająca na tym, że będziemy jaśnieć jak słońce w królestwie, ma nieskończenie większą wartość. Czy w to wierzysz?
Najlepszym sposobem umacniania w naszym życiu teologalnej cnoty nadziei jest coraz większa pewność co do prawdziwości obietnicy naszego Pana. Musimy zrozumieć, czym jest niebo i jak nieskończoną wartość otrzymujemy, gdy je osiągamy. Gdybyśmy naprawdę rozumieli, co Jezus nam obiecuje, pragnienie czynienia wszystkiego, co nam nakazuje, stałoby się tak silne, że wypełnianie Jego nakazów znalazłoby się w samym centrum naszego życia. Nadzieja stałaby się tak potężną siłą, że całkowicie pochłonęłoby nas czynienie wszystkiego, co konieczne, aby otrzymać taką nagrodę.
Zastanów się dziś nad głębią nadziei w twoim życiu. W jakim stopniu obietnice naszego Pana pobudzają cię do działania? Jak jasno rozumiesz te obietnice? Jeśli trudno ci żyć nadzieją, poświęć więcej czasu na rozważanie ostatecznej nagrody, którą obiecuje ci Jezus. Wierz w to, co On mówi, i uczyń ten ostateczny cel głównym punktem odniesienia w swoim życiu.
Mój chwalebny Królu, zapraszasz wszystkich ludzi do udziału w chwale nieba. Obiecujesz nam, że jeśli będziemy wierni, będziemy jaśnieć jak słońce przez całą wieczność. Pomóż mi zrozumieć ten chwalebny dar, aby stał się jedynym przedmiotem mojej nadziei i siłą napędową wszystkiego, co robię w życiu. Jezu, ufam Tobie.
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
Rozważania biblijne na okres zwykły
Święty dnia – Święty Piotr Chryzolog, biskup i doktor Kościoła — wspomnienie dowolne
Wyróżniona ilustracja powyżej: Święci będą jaśnieć, za pośrednictwem flickr
