5 września 2024
Czwartek XXII tygodnia okresu zwykłego
Czytania na dziś
Święta Matka Teresa z Kalkuty — wspomnienie dowolne

Widząc to, Szymon Piotr przypadł Jezusowi do kolan i rzekł: „Odejdź ode mnie, Panie, bo jestem człowiek grzeszny”. Łukasz 5:8
Rozważ uważnie ten bardzo poruszający gest Szymona Piotra. Jezus dopiero co rozpoczął swoją publiczną działalność, a jednym z Jego pierwszych cudów było uzdrowienie teściowej Szymona. Potem Szymon był świadkiem, jak Jezus uzdrawiał wielu innych chorych i wyrzucał wiele demonów. Następnie, niedługo po tych pierwszych cudach, Jezus wszedł do łodzi Szymona i polecił mu: „Wypłyń na głębię i zarzućcie sieci na połów”. Gdy tylko Szymon okazał posłuszeństwo, złowił tak wiele ryb, że potrzebowali drugiej łodzi, która przypłynęłaby im z pomocą. Reakcja Szymona na ten kolejny cud została przytoczona powyżej.
W tym fragmencie dzieją się trzy rzeczy. Po pierwsze, „Szymon Piotr widział to…”. Choć widział to dosłownie, własnymi oczami, powinniśmy rozumieć jego „widzenie” jako coś jeszcze głębszego. Szymon Piotr dostrzegł nie tylko najbardziej udany połów w swoim życiu. Zobaczył łaskę Bożą działającą przez Jezusa i to, co ujrzał, głęboko poruszyło jego wnętrze. Jezus posłużył się tym, co stanowiło jedną z najważniejszych części życia Szymona Piotra — łowieniem ryb — aby objawić swoją Boską moc. W pewnym sensie Jezus sprawił, że ta nauka trafiła do serca Szymona, czerpiąc ją z jego rybackiego doświadczenia.
Po drugie, reakcja Szymona była doskonała. W zetknięciu z tym Bożym cudem Szymon natychmiast uświadomił sobie swój grzech. Choć nie wiemy, jaki był grzech Szymona, jest jasne, że to spotkanie z naszym Panem sprawiło, iż od razu przypomniał sobie wszystko, co go obciążało. Być może od lat zmagał się z jakimś utrwalonym, nawykowym grzechem, a może dopuścił się czegoś poważnego, co nadal nie dawało mu spokoju. Wiemy jednak tylko tyle, że zetknięcie Szymona z tym niezwykle potężnym i osobiście go dotykającym cudem doprowadziło go do uświadomienia sobie własnego grzechu.
Po trzecie, Szymon pada Jezusowi do kolan i mówi Panu, by od niego odszedł. A choć miłosierdzie Jezusa jest tak wielkie, że Jezus nigdy by od niego nie odszedł, Szymon nie tylko zdaje sobie sprawę z tego, że jest niegodny przebywać w obecności Jezusa, lecz także wyraża to przekonanie swoim pokornym gestem nawrócenia.
Co robi Jezus? Mówi: „Nie bój się…”. A kiedy ci nowi uczniowie przybyli do brzegu, „zostawili wszystko i poszli za Nim”.
Każdy z nas musi spotkać naszego Pana w ten sam sposób. Musimy zobaczyć Jezusa. Musimy być na Niego głęboko uważni. Musimy rozpoznać Jego obecność, usłyszeć Jego głos i dostrzec Jego działanie w naszym życiu. Jeśli dokonuje się to we właściwy sposób i przez wiarę, wówczas nasze osobiste spotkanie z Panem rzuci światło na grzech, za który potrzebujemy żałować i od którego musimy się odwrócić. Nie chodzi o to, byśmy trwali w poczuciu winy i wstydu, lecz o to, byśmy również mogli uniżyć się przed Jezusem i uznać, że nie jesteśmy Go godni. Gdy to pokorne przyznanie się dokonuje się we właściwy sposób, możemy być pewni, że Jezus powie także do nas: „Nie bój się”. Na Jego pocieszające słowa musimy następnie odpowiedzieć takim samym wyborem, jakiego dokonali Szymon i pozostali. Musimy być gotowi i chętni zostawić wszystko, aby pójść za Nim.
Rozważ dziś ten obraz Szymona Piotra klęczącego przed Jezusem. Dostrzeż jego pokorę i uczciwość. Dostrzeż jego szczerość i wewnętrzną świadomość. Zobacz też, jak rozpoznaje Boską moc Jezusa, przed którym klęczy. Módl się, aby i tobie dane było zobaczyć naszego Pana, doświadczyć własnej grzeszności, uniżyć się przed Nim i usłyszeć, jak wzywa cię, by radykalnie i całkowicie pójść za Nim, dokądkolwiek prowadzi.
Mój Panie, który przynosisz pocieszenie, objawiłeś Szymonowi Piotrowi swoją wszechmoc przez jego zwyczajną, codzienną pracę. Pozwoliłeś mu zobaczyć działanie Twojej Boskiej mocy. Pomóż mi, drogi Panie, dostrzegać Twoje działanie także w moim życiu. A gdy Cię dostrzegam, pomóż mi uniżyć się przed Tobą, uznając własną niegodność. Gdy to czynię, proszę, pozwól mi także usłyszeć, jak mówisz do mnie: „Nie bój się”, abym mógł powstać i pójść za Tobą, dokądkolwiek prowadzisz. Jezu, ufam Tobie.
Modlitwy w intencji wyborów i narodu
Dziewięciotygodniowa nowenna od 3 września do 4 listopada
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
Rozważania biblijne na okres zwykły
Święty dnia – Święta Matka Teresa z Kalkuty — wspomnienie dowolne
Ilustracja powyżej: Cudowny połów ryb. Autor: Konrad Witz, za pośrednictwem Wikimedia Commons



