8 września 2024
XXIII Niedziela Zwykła (rok B)
Czytania na dziś
Włożył swój palec w uszy tego człowieka i splunąwszy, dotknął jego języka; potem spojrzał w niebo, westchnął i rzekł do niego: „Effatha!”, to znaczy: „Otwórz się!”. Natychmiast otworzyły się jego uszy, ustąpiła przeszkoda w mówieniu i zaczął mówić wyraźnie. Mk 7:33–35
Ciekawym szczegółem tej opowieści jest to, że ludzie, którzy przyprowadzili do Jezusa tego głuchoniemego człowieka, prosili Go, aby „położył na nim rękę” i w ten sposób go uzdrowił. Co jednak zrobił Jezus? Zamiast tego wziął tego człowieka na bok, z dala od tłumu, włożył swój Boski palec w jego uszy, dotknął jego języka własną świętą śliną i człowiek ten został uzdrowiony. W pierwszej chwili wkładanie palca w cudze ucho i dotykanie czyjegoś języka własną śliną może wydawać się odpychające. W zwykłych okolicznościach rzeczywiście by takie było. Aby zrozumieć te dwa gesty, musimy pojąć ich symbolikę.
Obraz palca pojawia się w Piśmie Świętym wielokrotnie jako odniesienie do mocy Boga. W Księdze Wyjścia, po pladze komarów, czarownicy faraona powiedzieli, że wyraźnie dokonało się to „palcem Bożym” (Wj 8:19). Wiemy, że również Dziesięć Przykazań, które Mojżesz otrzymał na górze, zostało zapisanych palcem Bożym (Wj 31:18). W Księdze Daniela pojawił się palec i napisał na ścianie prorocze przesłanie (Dn 5:5). W Nowym Testamencie Jezus wyrzucił złego ducha „palcem Bożym” (Łk 11:20), a w dzisiejszej Ewangelii swoim palcem przywrócił słuch temu człowiekowi. „Palec Boży” rozumiany jest jako moc Boga i działanie Ducha Świętego. Zatem używając swojego świętego palca do uzdrowienia, Jezus symbolicznie objawiał, że w pełni posługuje się mocą Boga i działa w doskonałej jedności z Duchem Świętym i Ojcem.
Interesujący jest także obraz śliny. Być może zdarzyło ci się zauważyć, że kiedy zwierzę ma ranę, często ją liże. To naturalny instynkt, ale ma on też swoje uzasadnienie. Ślina ma pewne właściwości lecznicze. Zawiera substancje przeciwbakteryjne. Skoro więc zwykła ślina może pomagać w gojeniu rany, ślina Jezusa może uzdrawiać w sposób nadprzyrodzony. Przypomnij sobie również, że Jezus uzdrowił niewidomego, plując na ziemię, a następnie nakładając błoto na jego oczy (J 9:6).
Czy Jezus musiał użyć swojego palca i swojej śliny, aby uzdrowić tego człowieka? Z pewnością nie. Mógł to uczynić samą myślą. Postanowił jednak posłużyć się swoim ciałem jako narzędziem swojej uzdrawiającej mocy. W ten sposób objawia nam, że człowieczeństwo Jezusa stało się źródłem jedności między Bogiem a człowiekiem. Nawet Jego palec i Jego ślina jednoczą nas z Bogiem. Wszystko, co należało do Syna Bożego w Jego ludzkiej postaci, udzielało łaski, uzdrowienia i miłosierdzia. Nawet to, co początkowo może wydawać się najbardziej odpychające.
Choć z tego fragmentu możemy zaczerpnąć wiele, nie powinniśmy przeoczyć jednego: skoro Jezus postanowił posłużyć się swoim palcem, a nawet swoją śliną, aby udzielić swojej mocy, pragnie także nadal posługiwać się członkami swojego Ciała, aby rozdzielać swoją łaskę. Przez chrzest należysz do Ciała Chrystusa, którym jest Kościół. Jesteś Jego rękami i stopami, Jego oczami i głosem, Jego sercem i palcem, a nawet Jego śliną. Ta ostatnia myśl uczy wielkiej pokory. Jeśli jednak Jezus może posłużyć się swoją śliną, aby uzdrawiać, może posłużyć się także tobą. Jeśli z pokorą to zrozumiemy, będziemy lepiej usposobieni do tego, by stać się narzędziem Jego Bożego miłosierdzia wobec tych, którzy go potrzebują. Bóg może się nami posługiwać NIE dlatego, że jesteśmy tego godni. Może się nami posługiwać dlatego, że sam tak postanowił, nawet gdy jesteśmy w najuniżeńszym stanie.
Rozważ dziś obraz Jezusa uzdrawiającego tego głuchoniemego człowieka. Jeśli kiedykolwiek poczujesz, że Bóg nie może się tobą posłużyć, przypomnij sobie sposób, w jaki nasz Pan dokonał tego cudu. Jeśli Bóg może posłużyć się swoim palcem i swoją śliną, z pewnością może posłużyć się tobą, bez względu na twoją niegodność czy grzeszność. Ten cud pokazuje nam, że Bóg może posłużyć się wszystkim dla swojej chwały z tego prostego powodu, że jest Bogiem. Uniż się i ofiaruj się Bogu, aby posługiwał się tobą tak, jak zechce. W ten sposób dasz Bogu sposobność do objawienia przez ciebie Jego wszechmocnej potęgi.
Mój uzdrawiający Panie, kiedy przyjąłeś ludzką postać, zjednoczyłeś Bóstwo z człowieczeństwem. Przez swoje święte człowieczeństwo wylałeś swoją łaskę i miłosierdzie i nadal czynisz to dzisiaj. Proszę, posługuj się mną, drogi Panie, jako narzędziem Twojej łaski. Obym zawsze z pokorą dostrzegał w sobie Twoje niegodne narzędzie, którym postanawiasz się posługiwać mimo mojej niegodności. Jezu, ufam Tobie.
Nowenna do Matki Bożej Bolesnej
Tradycyjnie odmawiana od 7 do 15 września
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
Rozważania biblijne na okres zwykły
Modlitwy w intencji wyborów i narodu
Dziewięciotygodniowa nowenna od 3 września do 4 listopada
Święty dnia – Narodzenie Najświętszej Maryi Panny — święto
W tym roku nie jest obchodzone jako święto, ponieważ przypada w niedzielę
