Polski

Wieczne prawo miłości

25 października 2026
XXX Niedziela Zwykła (Rok A)
Czytania na dziś

Zdjęcie z Adobe Stock

Wideo

Gdy faryzeusze usłyszeli, że Jezus zamknął usta saduceuszom, zebrali się razem, a jeden z nich, uczony w Prawie, wystawiając Go na próbę, zapytał: „Nauczycielu, które przykazanie w Prawie jest największe?”. Mateusz 22:34–36

Tradycyjnie przyjmuje się, że Prawo Mojżeszowe, zawarte w Torze — pierwszych pięciu księgach naszego Starego Testamentu — obejmuje 613 przykazań: 248 nakazów („czyń”) i 365 zakazów („nie czyń”). Wśród rabinów od dawna toczyła się dyskusja o tym, które z tych przykazań jest największe. Dlatego, choć faryzeusz, który zadał Jezusowi to pytanie, wystawiał Go na próbę, prawdopodobnie także szczerze szukał odpowiedzi.

Jezus z pewnością dostrzegł, że pytanie miało wystawić Go na próbę, ale rozpoznał też autentyczne pragnienie prawdy. W odpowiedzi łagodnie i wprost udzielił wyczerpującego wyjaśnienia, przedstawiając dwuczłonowe podsumowanie obejmujące całe Prawo i Proroków: „Będziesz miłował Pana, Boga swego, całym swoim sercem, całą swoją duszą i całym swoim umysłem” oraz „Będziesz miłował swego bliźniego jak siebie samego”.

Te dwa przykazania nie tylko podsumowują Prawo i Proroków, lecz także ujmują istotę próśb Modlitwy Pańskiej. Gdy już uznamy Boga za naszego Ojca, modlimy się: „Święć się imię Twoje” i „Przyjdź królestwo Twoje”. To najwznioślejsze prośby, jakie możemy zanosić.

Święcić imię Boga to oddawać Mu to, co Mu się należy. Bóg jest po trzykroć święty — święty, święty, święty. Naszym największym obowiązkiem jest święcić Jego imię i sam Jego byt, wielbiąc Go i oddając Mu chwałę. To najdoskonalszy sposób miłowania Go całym sercem, duszą i umysłem.

W tym życiu zwracamy się do Boga także na inne sposoby. Prosimy o łaskę pełnienia Jego woli, o Jego opatrznościową opiekę oraz o miłosierdzie i przebaczenie. Modlimy się o przezwyciężenie prób i o ochronę przed Złym. Każda z tych próśb, zawartych w Modlitwie Pańskiej, jest niezbędna i znajduje wyraz w całej Torze oraz w Nowym Testamencie. Ostatecznie jednak każda zanoszona przez nas prośba musi prowadzić do największego przykazania: święcić imię Boga — miłować Go całym sobą — nie tylko ze względu na to, co dla nas czyni, lecz ze względu na to, kim jest. On jest godzien naszej miłości ze względu na siebie samego, a naszym najwyższym obowiązkiem jest obdarzać Go tą miłością.

W niebie wiele przykazań, które dziś wypełniamy, i próśb, które dziś zanosimy, przestanie mieć zastosowanie. Nie będziemy prosić o przebaczenie, ponieważ będziemy oczyszczeni i nie będziemy już grzeszyć. Nie będziemy modlić się o chleb powszedni — wskazujący na sakramenty i Bożą troskę o nasze potrzeby doczesne — ponieważ wejdziemy na wieczną Ucztę. Nie będziemy też prosić o siłę do wytrwania ani o ochronę przed Złym, ponieważ wszystkie próby zostaną już przezwyciężone w Chrystusie. Będziemy jednak przez całą wieczność wypełniać największe przykazanie i pierwszą prośbę Modlitwy Pańskiej, na zawsze święcąc imię Boga, wołając „święty, święty, święty” i miłując Go miłością oczyszczoną i doskonałą.

Podobnie również drugie co do ważności przykazanie zostanie wypełnione w niebie, tak jak wypełni się druga prośba Modlitwy Pańskiej — „Przyjdź królestwo Twoje”. Nadejście królestwa Bożego to nasz wieczny udział w Jego chwale i świętości, w jedności ze wszystkimi naszymi „bliźnimi” — aniołami i świętymi. Nasza miłość do Boga będzie przelewać się w miłość bliźniego, a nasza wzajemna miłość będzie odzwierciedlać naszą doskonałą miłość do Boga i w niej uczestniczyć.

Rozważ dziś nierozerwalną więź między miłością Boga a miłością bliźniego oraz wieczny charakter tych przykazań. Czy twoje życie daje świadectwo tym dwóm wielkim przykazaniom? Czy twoja codzienna modlitwa wypływa z tej dwojakiej miłości i do niej prowadzi? Święć imię Boga nie tylko ustami, lecz także sercem, duszą i umysłem. Pozwól, by ta miłość rozlewała się na wszystkich ludzi — zwłaszcza na tych, których najtrudniej kochać — tak aby okazywać im należne bliźniemu poszanowanie godności i miłość, w oczekiwaniu na wyrażanie tej miłości na zawsze w niebie.

Panie nieba i ziemi, dziękuję Ci za Twoje święte przykazania. Modlę się o to, by żyć każdym z nich z pełną wiernością. Pomóż mi we wszystkim święcić Twoje imię, szukać przede wszystkim Twojego królestwa i kochać wszystkich ludzi miłością, którą Ty ich darzysz. Spraw, by te przykazania nie były w moich oczach ciężarem, lecz radością i drogowskazem mojego życia. Jezu, ufam Tobie.


Chcesz przeczytać więcej o prośbach Modlitwy Pańskiej?

Nowenna do świętego Judy Tadeusza
W sytuacjach rozpaczliwych i sprawach beznadziejnych
Odmawiana o każdej porze roku, szczególnie od 19 do 27 października

Październik jest miesiącem Różańca Świętego

Więcej rozważań Ewangelii

Rozważania o Miłosierdziu Bożym

Rozważania biblijne na okres zwykły

Święci i święta na dziś

Czytania mszalne do wyboru